Peter de endorfine junkie

Doelen 2011: 0/3

m’n doelen van 2010 waren:

• blessurevrij lopen: niet gelukt, gans het jaar gesukkeld met een achillespeesblessure
• sneller worden op 10K en liefst onder de 40′: niet gelukt, een stuk trager geworden, als ik me inspan loop ik een 10k in 43′ nu, een goeie 3′ trager dus…
• geen marathon lopen: niet gelukt, marathon gelopen op 27/11 in Geldrop

Hoogtepunten…
Ondanks dat het loopjaar niet echt schitterend was, waren er toch een paar mooie momenten waar ik toch met enige trots naar terugkijk, voor mij was dit de top 3:

1. Vierdaagse van de Ijzer: eigenlijk een wandeltocht maar ik besloot om 4 dagen na elkaar de meer dan 30 kilometer elke dag te lopen. Met een beperkte trainingsbagage begon ik aan de opdracht en wist totaal niet of ik het einde wel zou halen, maar op de een of andere manier sloeg ik toch in m’n opzet. Ik schreef elke dag een lang verslag van mijn belevenissen ter plaatse. Met plezier heb ik die lange verslagen nadien meerdere malen teruggelezen.
2. marathon: ‘t Is (voor) niks: omdat ik toch niet meer in de omgeving van mijn beste 10 kilometer tijden kon lopen besloot ik het roer maar drastisch om te gooien en te gaan trainen voor een marathon. Nadat m’n achillespeesblessure zo goed als genezen was, trainde ik in 7 weken van 0 naar 42 kilometer. De marathon zelf is super meegevallen mede door de prachtige natuur in de Stabrechtse heide.
3. Antwerp 10 miles: ik sukkelde toen ook al met m’n achilles maar besloot toch nog maar 1 keer door te lopen en ik verbeter er zowaar mijn 10 miles PR naar 1:08:10. Eigenlijk het enige echte PR dat ik liep dit jaar.

Statistieken

Afgezakt naar de wedstrijd te Lembeke voor de langste afstand, het is niet de bedoeling om al te hard door te lopen vandaag want:

• dit is al de 5e dag op rij dat ik loop en m’n benen voelen toch best wel vermoeid aan…
• voor de wedstrijd op het werk reeds een taartje gegeten…

De wedstrijd
Ik positioneer me in het midden van het pak en ga samen met Gerald Monteyne van start. Na een paar honderd meter gelopen te hebben vallen we zo goed als stil omdat we in een flessenhals terechtkomen. Ik zeg tegen Gerald dat het toch wel een beetje mag vooruitgaan en we schieten ons naar de buitenkant en zoeven een hele horde lopers voorbij…

Tegenwind of nie, het tempo ligt vrij constant rond de 13k/u, het loopt lekker…

We halen Patricia en Eddy bij, we blijven even bij hen hangen om hen te groeten maar vervolg daarna samen met Gerald m’n pad. Even later komen we bij 2 clubgenoten van Gerald en hij zegt dat ie bij hen gaat blijven lopen. Ik heb m’n cadans gevonden en vervolg m’n weg alleen verder…

Ik blijf vrij vlot lopers bijhalen en even later kom ik tot bij Ivan Verbeke (de pappa van m’n vriendin), op het moment dat ik hem bijhaal is er net een stuk tegenwind, ik blijf m’n tempo lopen maar probeer hem toch uit de wind te zetten. Ik voel dat hij na een tijdje toch niet meer volgt, het tempo ligt blijkbaar net iets te hoog…

Ik kom tot bij Dirk Keukeleire. “Hey Dicky” zeg ik. Meer heeft ie niet nodig om aangespoord te worden en met grote stappen begint hij naast me te lopen. In een stuk tegenwind verschuilt ie zich achter me. Dirk moet een paar meters geven, “komaan eh Dirk” roep ik, hij verdappert en volgt terug, maar het is maar uitstel van executie, want even later ben ik er toch alleen vandoor…

In de laatste van 4 rondes kom ik tot bij Adelin De Groote, ik zat gisteren nog samen met hem in de donkere Augustijn en hij liet er mij ene meer drinken met de melding dat ie “morgen zeker voor mij wou zijn”. Op het moment dat ik tot bij hem kom geef ik hem dus een tikje om te laten zien dat ik er ben.

Ik ga hem voorbij en op het moment dat ik zie dat hij niet volgt zeg ik “komaan eh Adelin”. Meer heeft ie niet nodig om aangespoord te worden, hij stuurt z’n medeloper achter me aan die ook Peter heet. Komaan eh Peters ga maar samen naar de meet. Peter snelt me voorbij aan een hoog tempo, ik denk van ik ga me hier niet laten zot maken ze en loop m’n tempo door. Op het moment dat ik Peter zie verzwakken kan ik het wel niet laten om het gaatje toch maar toe te lopen en hem achter te laten. Eenmaal ik bij hem kom zoek ik terug m’n eerder tempo op.

Adelin komt achter me hangen en gaat me voorbij. Ik maak geen aanstalten om te volgen (want wil morgen nog frisse benen hebben voor een lange duurloop). Adelin neemt 10 meter en roept naar me “komaan eh Peter”. Op het moment dat hij ziet dat ik toch niet versnel om naar hem toe te lopen, gaat hij er toch maar alleen van door en loopt in de laatste kilometer nog een 10-tal seconden van me weg.

Ik beëindig de 9.57 kilometer in 43:06 (13.3k/u). Uitermate tevreden dat ik een snelheid van boven de 13k/u haal zonder me al te hard te forceren, m’n conditie is stilaan toch aan het terugkomen…

En na de wedstrijd steken we uiteraard een frietje met tartaar, één van de redenen waarom ik graag aan deze kerstloop deelneem. :)

Wedstrijdverloop