Haven Gent Loopt

De voorbije jaren was het me nog niet gelukt om deel te nemen in Haven Gent Loopt, dit jaar kon het wel, maar het valt wel samen met de Ronde Van Vlaanderen. Het lopen is in de voormiddag dus nog tijd genoeg om ‘s namiddags languit in de zetel naar de koers te liggen kijken…

vlnr: Pierre, Nils, Frank, ik, Glenn, Andy, Dominique, Dirk

vlnr: Pierre, Nils, Frank, ik, Glenn, Andy, Dominique, Dirk (foto: Alex)

We zijn met een paar afgevaardigden van het werk hier te plaatse, door blessures hebben helaas een paar mensen forfait moeten geven waardoor we nog met een delegatie van 9 mensen overschieten: 1 voor de 5 kilometer, 6 voor de 10 kilometer en 2 voor de halve marathon (21 kilometer).

Na al het pace-werk de afgelopen tijd heb ik niet echt een idee welke tijd ik nog aankan op een halve marathon. Met de huidige conditie zal 1u30 zeker te snel zijn, maar ik denk dat een tijd tussen 1u35 en 1u40 wel haalbaar zou moeten zijn en stel dus de ondergrens van 1u35 in als doeltijd voor de halve marathon. Niet dat ik echt naar het tempo kijk op m’n horloge, vandaag is het lopen op gevoel op een tempo dat ik denk 21 kilometer vol te kunnen houden.

Ik heb me toch vrij vooraan geposteerd en babbel nog even met Ivan die tempomaker van dienst is voor 1u30 en met Joris De Neve die Ivan gaat volgen. Eenmaal de start gegeven is laat ik het 1u30 groepje weglopen en kies meteen voor m’n eigen tempo. Het gaat toch nog behoorlijk snel met snelheden rond de 13.5 k/u.

net gestart (foto: Alex)

net gestart (foto: Alex)

Het duurt niet heel lang voor ik het melkzuur in m’n kuiten voel opstapelen. Reeds aan het 6 kilometer punt schreeuwen m’n kuiten het uit en smeken ze me om trager te lopen. (Het was eigenlijk wel te verwachten, m’n duurvermogen is goed met weken van +100k, maar het is al lang geleden dat ik nog een wedstrijd liep en intervaltraining doe ik ook al niet… en nu gaan we zo maar even 21 kilometer alles uit de kast gaan halen… ) Nu ja, verzuurde kuiten of niet, ik verbijt de pijn en blijf “gewoon” op hetzelfde tempo doorlopen. De hartslag is nog vrij laag, maar ik voel dat m’n kuiten behoorlijk gespannen staan. Benieuwd hoeveel verzuring er nog bij kan.

Het is een leuk parcours door de haven met een bandje hier en daar en we mogen ook door de fabriekshallen van onder andere Volvo en Honda lopen. Indrukwekkend al die auto’s op die lopende band. Hoeveel wagens daar bij elkaar staan, amai. Het is wel behoorlijk warm die passages doorheen de fabriekshallen, maar de passages bieden wel afwisseling en doen me wat minder aan mijn verzuurde kuiten denken.

10 kilometer punt kom ik door in 44 minuten, op een of andere manier slaag ik er toch in om nog een mooi tempo te blijven maken.

Ik loop nu samen met een loper die constant van links naar rechts loopt, het is behoorlijk vermoeiend om hem constant in de gaten te houden en te moeten bijsturen (remmen/links/rechts/gas geven). Het enige alternatief is alleen tegen de wind inbeuken, dus ik verkies toch maar om even samen met de zwalper beurtelings een kopbeurt voor ons rekening te nemen.

Na een 5 tal kilometer te hebben rondgedraaid met de zwalpende loper heb ik er toch genoeg van gekregen en besluit om hem er af te lopen, wat lukt, maar even verder kom ik op een punt waar ik niet weet waar naar toe… Links hangt een lint, rechts hangt een lint. Ik zie niet direct een doorgang en twijfel een paar seconden. Ondertussen is de zwalpende loper terug. Het is blijkbaar een bocht rond een hekken dat we moesten nemen… 180 graden draaien dus…

De korte pauze hebben m’n benen wel deugd gedaan en ik ben snel terug op cruise-snelheid. Op geen tijd is de zwalper er terug af en ik begin meer en meer lopers in te halen. Super voelen de benen al lang niet meer, maar ik ruik de finish. Nog een kleine 5 kilometer…

Joris de Neve (die daarnet met het 1u30 groepje meeliep) is blijkbaar geparkeerd en rond het 18 kilometer punt loop ik hem voorbij. Ik moedig hem in het passeren aan en zeg dat het niet ver meer is… Nog een goede 3 kilometer!

De finish nadert. Ik zie de streep. Nog 500 meter…

Kort voor me lopen nog 2 andere lopers. Die kan ik nog pakken denk ik. Met een laatste inspanning verhoog ik de snelheid. De 2 lopers proberen nog aan te klampen, maar ik kan ze afhouden en finish kort voor hen.

Ik finish de 21.2 kilometer in 1:34:02 (13.5 k/u). Sneller dan gehoopt, dus heel tevreden!

M’n horloge meldt me dat ik 72 uur zal nodig hebben om van dit loopje te herstellen, een bevestiging dat ik toch wel diep gegaan ben vandaag…

finshen: de blauwe ben ik net voorbijgegaan, de groene kan ik even later ook nog bijhalen (foto: Jessie)

finshen: de blauwe ben ik net voorbijgegaan, de groene kan ik even later ook nog bijhalen (foto: Jessie)

Na de versnelling aan de finish moet ik toch wel een paar seconden voorover gebogen staan uitpuffen. Ik raap m’n moed bijeen om nog terug te lopen naar m’n collega Glenn die ook de halve marathon loopt vandaag. Na anderhalve kilometer teruglopen kom ik bij Glenn en loop nu samen met hem nogmaals richting finish. Met de meet in zicht maan ik Glenn aan om het tempo op te voeren, de tempo-versnelling doet behoorlijk pijn in m’n verzuurde kuiten, maar ik kan hem nog net volgen en we zijn beiden blij om de finish te bereiken.

finishen samen met Glenn (foto: Jessie)

finishen samen met Glenn (foto: Jessie)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *