2e superprestige Watervliet (03/07)

Al een tijdje stil op de blog. Na de vierdaagse is het er eigenlijk niet meer van gekomen om nog een wedstrijdje te lopen. Maar bon m’n vriendin wou gisteren, dinsdagavond, meelopen in Watervliet en ik besloot dus om ook maar af te zakken naar Watervliet. Zij koos voor de langste afstand (12 kilometer) en ikzelf loop de kortste afstand (1 ronde oftewel 4 kilometer). Het plan is om Jessie dan nadien nog te vergezellen tijdens haar laatste 2 toerkes.

Samen met Gerald loop ik als verkenning van het parcours een rondje in omgekeerde richting, kwestie van een beetje opgewarmd te zijn he. We zijn tamelijk laat vertrokken en komen maar even voor de start van de wedstrijd terug ter hoogte van de startlijn. Alhoewel we tamelijk rustig gelopen hebben ben ik toch serieus aan ‘t zweten al… Amai, pfft… :)

De Wedstrijd
Doordat het al zolang geleden is dat ik een wedstrijd heb gelopen heb ik er niet meteen een idee van aan welke snelheid ik m’n benen nog zal kunnen ronddraaien. Ik positioneer me toch maar redelijk voorraan. Ik sta net achter Steven Dessein op de 4e startrij. Eenmaal we op gang geschoten zijn volg ik Steven wiens snelheid me op dat moment goed te volgen lijkt, maar hij is natuurlijk een paar klasses beter dan me, dat weet ik ook wel. Ik probeer tegen beter weten in toch zo lang mogelijk te volgen maar na 800 meter moet ik er af. De eerste kilometer wordt dus veel te snel afgelegd aan ongeveer 16.5k/u.

De snelheid daalt nu drastisch en ik moet toelaten dat een ganse groep onder het commando van Reggie me passeert. Eén van de lopers van het groepje blijft echter in mijn zog hangen. Veel hulp heb ik er niet aan want hij weigert over te nemen. Ik blijf zo goed en zo kwaad als mogelijk het tempo zo hoog als ik kan houden.

Als het me na een kilometerke begint te irriteren dat de loper die in m’n zog hangt niet wil overnemen, verlaag ik een aantal keer m’n tempo om dan vervolgens weer te versnellen, maar geen avans… ik krijg hem niet los en hij blijft achter me hangen.

Uit m’n ooghoek zie ik dat Gerald aan het inlopen is op ons. Ik bouw een rustmoment in en verlaag m’n snelheid zodanig dat Gerald sneller de aansluiting vindt. Gerald neemt resoluut de kop en ik volg, de andere loper blijft in m’n zog. We zijn nu nog op ongeveer een kilometer van de streep, het verstand zegt van nog even te blijven hangen achter Gerald maar de goesting zegt om te gaan…

Ik zet m’n spurt nu al in, ik kan me voorstellen dat Gerald en de andere loper me vreemd aankijken, want het is getverdikke nog ver (Man dat valt tegen :)). Ik neem vrij snel 50 meter op het tweetal, maar kom mezelf nog een paar keer tegen onderweg naar de streep en moet een paar keer serieus gas terugnemen.

Ik kijk achter me en de voorsprong op het tweetal is toch geruststellend. Ik beëindig de 4.2kilometer in 16:44 (15k/u) en word daarmee 17e op 69 deelnemers.

Uitlopen…
Na een paar bekers water gedronken te hebben begeef ik me op pad richting Jessie en loop nog 2 rondjes samen met haar mee. Ik heb het in het begin toch wel lastig om mee te kunnen, maar na een paar kilometer kom ik terug op m’n positieven en we zetten er op die manier toch nog een 8-tal kilometer op de kilometerteller bij eh. :)

3 Responses to “2e superprestige Watervliet (03/07)”

  1. Aschwin says:

    Nog wat doelen voor ogen de komende zomermaanden?

  2. Gerald Monteyne says:

    bedankt om eventjes te vertragen, je versnelling ging m’n petje te boven ;-)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *