Naturarun Ieper

We zijn zondagmiddag present voor de eerste NaturaRun te Ieper. Ik sta met gemengde gevoelens aan de start want ik voel me niet super, net sinds gisteren een antibiotica kuur achter de rug (voel me nog zo slap als een vod) en momenteel nog onder de pijnstillers en ontstekingsremmers (abces tand). Wie weet helpen die ontstekingsremmers misschien ook om ondertussen m’n achillespees te genezen. :)

Ik besluit om rustig te starten en te zien hoe het allemaal verloopt, als het niet lukt om te lopen dan keer ik wel al wandelend terug…

Ik positioneer me op de 6e startrij en ben nog maar net gestart of ik erger me al aan het heen en weer getik van de veters op m’n nieuwe Salomon trail schoenen. Ik stel me aan de kant en arrangeer m’n veters onder de lussen van m’n schoenen zodanig dat deze geen bewegingsvrijheid meer hebben. Door deze actie bevind ik me nu helemaal achteraan in het peloton. Ik begin terug te lopen en zonder al te veel te forceren haal ik vlot hordes mensen bij op de rijbaan. Gilberte loopt nietsvermoedend te babbelen, ik zie m’n kans schoon en moedig haar in het passeren aan met een gemoedelijk tikje op de poep. (hopen dat Eddy dit niet leest :))

Na een kleine kilometer komen we op een single track, van vlot voorbij lopen is hier geen sprake meer. Om in de lange rij achter aan te sluiten en aan 10k/u te lopen heb ik echter ook geen zin. Ik kies een iets snellere route over de oneffen ondergrond, doorheen het hoge gras, grote plassen ontwijkend…

Na een 5-tal kilometer komt er meer ruimte. Het gaat al bij al vlot met lopen en ik trek de gashendel verder open.

Ik ben wel tevreden van m’n nieuwe trailschoenen (terug gekozen voor de Salomon Speedcross net zoals m’n eerste paar trailschoenen, heel wat beter dan het lompe paar Salomon Xa Pro 3d, die na verschillende marathons en ultras nog niet ingelopen zijn en me telkens blaren geven…)

De bevoorrading is pas na 11 kilometer, ik ben m’n drankgordel vergeten, maar behelp me door de ganse weg een plastiek flesje mee te dragen. Loopt eigenlijk nog best vlot. :)

Halverwege haal ik Karel bij, het is net een afdaling, ik vlieg voorbij aan een goede 16k/u en groet hem in de vlucht…

Het is een mooi parcours, ik had veel weides en boeredreven verwacht, maar we mogen heel vaak doorheen mooie bossen. Super. Ik geniet ten volle.

Bijna aan de meet (foto: Kurt Lowie)

Bijna aan de meet (foto: Kurt Lowie)

18 kilometer, ik heb me blijkbaar toch geforceerd, buikkrampen… Later dan verwacht, maar ik had hier met de voorbije antibiotica kuur wel voor gevreesd…. Nog een kilometer of 7… Rond kilometer 22 begint het serieus te nijpen en kies dan toch maar voor 2 minuten oponthoud… Ik denk dat het nog een 3-tal kilometer is naar de meet, maar blijkbaar is het parcours korter want ik ben slechts op een goede kilometer van de finish…

Ik finish de 23.89 kilometer in 2:01:04 (11.8k/u)

Na de finish wandel ik nog terug naar de kruising. Van de seingevers verneem ik dat de laatsten al een tijdje zijn gepasseerd. Ik zie daar een stoeltje staan dat niet gebruikt wordt en besluit hier op m’n vriendin te wachten en ondertussen sla ik een babbeltje met de seingevers die me weten te vertellen dat Jessie al wat plaatsen is opgeschoven.

Juan komt met de auto terug van zijn bevoorradingspost en ziet me zitten in de stoel. Hij stopt om te vragen of er een probleem is. Nee nee, ik ben al aan de finish geweest daarnet en zit nu te wachten op m’n vriendin zeg ik. :)

Samen met Jessie begeef ik me nu nog een laatste maal richting finish…

op pad met Jessie richting finish (foto: Kurt Lowie)

op pad met Jessie richting finish (foto: Kurt Lowie)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *