Hazen in de marathon van Brussel

net gestart (foto: Nico)

net gestart

Op de Tervurenlaan kijk ik rond me, m’n mede-haas is er van door gegaan en zie ik een paar 100 meter voor me uitlopen… Achter me heb ik nog een mooi groepje volgers, ik spreek hen moed in en verlaag m’n tempo naar 9k/u. Als we bijna boven zijn op deze steile helling, zie ik dat toch een groot deel van de groep heeft gelost, er zijn nog 3 mensen die me volgen, blijkbaar was 9k/u op dit punt lopen toch te snel. Ik twijfel tussen wachten op het groepje van 7 gelosten of deze 3 sterkste verder tot aan de streep begeleiden.

M’n paarse ballon met opschrift 4:15 is van ver te zien dus dit blijft een richtpunt voor de mensen die hebben moeten lossen, aangezien de wind op dit punt niet veel rol meer speelt en het nog voornamelijk heuvel af is nu, opteer ik om verder zorg te dragen voor de lopers die me gevolgd zijn tot boven op de Tervurenlaan. 2 van de 3 overgebleven mensen beginnen te versnellen, ik ontferm me over de laatste nog resterende loper, een kranige oude man. M’n mede-haas heeft zich terug laten uitzakken en samen begeleiden we de overgebleven loper zo goed als we kunnen kan dwars doorheen de halve marathon lopers, waar we deze laatste kilometers mee samen lopen. Hand in hand gaan we over de streep en finishen in een tijd van 4:14:13 (10k/u).

Ik wacht nog even na de finish en zie dat nu ook de andere lopers van m’n groep één voor één binnenkomen. Allemaal krijgen ze een welgemeende high five en ik zie enkel tevreden gezichten.

brussel

Het zal de lezers van de blog hoogstwaarschijnlijk wel verbazen dat ik een marathon liep vandaag en ik ben inderdaad pas de 4e week terug een beetje met regelmaat aan het trainen na een periode van problemen met de achillespees. Toen de mogelijkheid zich aanbood om in te vallen in de plaats van een gekwetste tempo-maker kon ik niet aan deze verleiding weerstaan… Ik heb altijd al eens in dienst van anderen willen lopen en om dit dan te kunnen doen op de plaats waar ik zelf m’n eerste wedstrijd liep was natuurlijk een heel mooie bonus… Vandaag loop ik m’n 5e marathon met als doel om de eindtijd van 4 uur 15 minuten zo dicht mogelijk te benaderen (liefst een beetje minder natuurlijk).

Ik weet dat de minimale tijd die ik per kilometer moet lopen 6 minuten en 3 seconden is. Op de GPS kan ik niet vertrouwen, want als die zoemt om de eerste kilometer aan te geven is het officiële kilometerbord nog behoorlijk ver weg (uiteindelijk bedraagt de totale Garmin afstand 42.83k, meer dan 600 meter dan de officiële afstand van 42.195k). De GPS heeft dus bijzonder weinig waarde en ik moet dus volledig rekenen op mijn tempogevoel. Naast het officiële kilometerbord (elke kilometer opnieuw) reken ik na of we met de tijd die op de horloge staat we binnen de limieten zitten. Geleidelijk aan bouwen we een klein beetje marge op op het 4:15 schema.

Brussel is best een moeilijke marathon om te pacen, het gaat er constant omhoog en omlaag, een vast tempo lopen is dus niet aangewezen en het is trachten op een zelfde inspanningsniveau te lopen met verschillende snelheden bergaf en bergop.

Het effect van de Tervurenlaan heb ik wel een beetje onderschat, het lossen van de groep was pas in de laatste 100 meter, maar een volgende keer zal ik toch zorgen om daar toch nog iets trager te lopen zodanig dat de ganse groep bij elkaar blijft. Voor de rest ben ik helemaal tevreden van m’n eerste haas-job. Een heel leuke ervaring.

diploma / tussentijden

diploma / tussentijden

19 Responses to “Hazen in de marathon van Brussel”

  1. Caroline says:

    Wow, een marathon lopen na slechts 4 weken trainen, ik doe het je niet na! Werkt wel aanstekelijk, ik ga ook maar eens de loopschoenen aanstrikken…

  2. Jan says:

    Ben je dan niet te diep moeten gaan om al een marathon te lopen na 4 weken trainen?

    • Peter says:

      Nee, eigenlijk totaal geen last gehad tijdens het lopen en tijdens het lopen constant kunnen babbelen en aanwijzingen geven aan waar “mijn” volgers op moesten letten.

      Ik vertrok natuurlijk van een zekere basisconditie en heb m’n lange afstand gradueel opgebouwd (week1 19 / week2 24 / week3 30 / week4 42). Uiteraard heb ik de marathon op een voor mij rustig tempo gelopen, een langere opbouw dan 4 weken is natuurlijk wel aan te raden.

      Wel tot 3 dagen nadien heel stijf geweest in mijn bovenbenen (ik denk van het bergop/bergaf lopen, iets wat ik totaal niet gewoon ben hier in het vlakke meetjesland)…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *