Trail des Croix (4/8)

Dit weekend afgezakt naar Francheville waar de Trail des Croix wordt georganiseerd (geen enkel kruis gezien onderweg, dus de benaming voor deze trail zal eerder symbolisch zijn vermoed ik als in “éénieder draagt z’n eigen kruis”…).

Het is de eerste editie van deze trail en er zijn 2 afstanden die kunnen gelopen worden: de 13 km “jogging” en de 35 km “trail”. Jessie loopt de jogging en zelf neem ik de trail voor m’n rekening…

de start... (foto: Jessie)

de start... (foto: Jessie)

Na een kleine kilometer asfalt worden we meteen op onverharde paden geleid. Ik loop niet zo hard, maar ben na een kilometer toch al aan het zweten als een rund. Pfft dat worden nog een zware 34 kilometer denk ik.

De eerste kilometers zijn brede paden maar na een aantal kilometer komen we in weide die bezaaid is met verschillende kleine beekjes en waar je zelf een beetje de beste weg moet zoeken. De weg die ik zoek is blijkbaar niet de juiste want het duurt niet lang eer ik in de beek stap en natte voeten heb…

De trail is zwaar, op verschillende hellingen is wandelen de enige optie en zelfs al wandelend (als je aan een snelheid van 3.5k/u omhoog strompelen wandelen kunt noemen) gaat m’n hartslag richting het maximum. De eerste 10 kilometer kan ik nog afklokken in 55 minuten, maar dit was maar een opwarmertje blijkbaar want de hellingen worden nog steiler en langer en er moet dus meer gewandeld worden, over de 2e 10 kilometer doe ik dan ook 10 minuten langer.

De hellingen zijn steil maar de afdalingen moeten niet onderdoen en zijn ook redelijk gevaarlijk (bezaaid met veel boomwortels, losliggende stenen, losliggende takken en af en toe een volledige boomstronk die in de weg ligt). Ik daal behouden af, harder dan 12k/u durf ik hier niet op afdalen en het is eigenlijk al te hard want af en toe slaag ik er nu al in om m’n voet om te zwikken. 2 lopers die in m’n omgeving lopen beheersen de kunst van het afdalen beter dan mij en kunnen me in dit stuk steeds weer bijhalen, de stukken bergop gaan mij dan blijkbaar beter af want dan kan ik hen weer bijhalen en achterlaten.

Regelmatig worden andere te snel gestarte lopers bijgehaald, ik voel de inspanning weliswaar, maar ben niet moe, ben dus blijkbaar m’n race wel goed aan het indelen.

Naar het einde van de trail begin ik last te krijgen in de hamstrings bij het afdalen en moet de snelheid verder omlaag. Ik was nochtans een heel stuk weggelopen van m’n naaste belagers (de betere afdalers die in m’n omgeving liepen) maar door m’n tragere snelheid moet ik nu toestaan dat er me een van de 2 lopers voorbijgaat en dat de andere loper in m’n zog aansluiting vindt. Samen met die 2e loper, Christophe genaamd, loop ik naar de finish.

Nog een paar maal worden de voeten goed natgemaakt bij het lopen door niet te vermijden plassen, maar uiteindelijk komen we terug op het asfalt. Via een steile afdaling worden we naar de finish geleid, ik kan het niet laten om net wat harder te lopen en zo Christophe af te houden. M’n snelheid is hoog en in de bocht moet ik snel afremmen of ik ga de dranghekkens in. Ik kan bijtijdig reageren en me terug optrekken richting de meet.

de finish (foto: Jessie)

de finish (foto: Jessie)

Ik beëindig de 33.65 km in 3 uur en 25 minuten (9.8k/u) en word daarmee 29e op 97 deelnemers.

Na de finish worden de reserves terug aangevuld met het nuttigen van een paar braadworsten. :)

Nu, 2 dagen later ben ik nog aan het nagenieten van stijve kuiten, stramme hamstrings en gevoelige achillespezen. Blijkbaar een zeer pittige trail dus, deze Trail des Croix. :)

12 Responses to “Trail des Croix (4/8)”

  1. Aschwin says:

    Goed gedaan zeg, zeker over zo’n afstand. Je bent heelhuids weer aangekomen en volgens mij lees ik tussen de regels door dat het je toch wel goed bevallen is deze trail. Volgen er nog meer dit (na)jaar?

    • peter says:

      het is zeker niet de mooiste trail die ik al gelopen heb deze trail de croix, er mochten iets minder wandel-stukken in zitten voor mij maar ik heb wel van de trail genoten. Trails is lopen doorheen de natuur, tijd en afstand spelen dan niet echt een rol. Het is een kwestie van aankomen en onderweg de mooie omgeving in je op te nemen.

      Ik loop wel graag trails en ongetwijfeld komen er nog meer aan, op de kortetermijn kalender staan deze in m’n vizier: La Provinciale (9/9) en de scott Offroad Run (16/9)

  2. Julie says:

    Amai, chapeau. Leuk, zo’n trail en zo kort na Aalter.. knap gedaan. Misschien eentje om te onthouden voor volgend jaar om ook eens mee te doen.

  3. Carlos Timperman says:

    Van een pittige wedstrijd gesproken. Moet wel een zalige ervaring zijn.

  4. Tiny says:

    Jij hebt je alle facetten van hardlopen in een paar jaar wel eigen gemaakt. Het hardlopen gaat je goed af!

  5. Kevin Strubbe says:

    weer knap gedaan Peter. Mijn lichaam zou dat niet aankunnen, denk ik.

    • Peter says:

      gewoon eens proberen Kevin, is totaal iets anders dan een straatwedstrijd maar daarom niet minder leuk (integendeel: trailen is genieten van de natuur (en het afzien)) :)

  6. Hans Jacques says:

    proficiat, Peter, mooi verslagje. ‘t was blijkbaar echt wel een pittige trail. Wat trails betreft is 25 km voor mij echt wel het maximum. Op 21 juli hebben wij een trail gelopen in louette st Pierre (provincie Namen), was ook lastig, maar zeer mooi qua omgeving.

  7. Michaël says:

    blijkbaar hebben we toch wel dezelfde loopkenmerken : goed omhoog, voorzichtig in het afdalen, snelheid en dit weekend zelfs allebei als 29ste geëindigd :-)

  8. Adelin says:

    Knap werk Peter. Trailrun is inderdaad een stukje jezelf overstijgen. in ieder geval kom je daar goed uit. Keep on going!!

  9. Bastien says:

    Heb onderweg wél minstens 2 kruisen gezien!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *