Superprestige Watervliet

Een wedstrijd op dinsdagavond. Jessie wou hier meelopen, zelf heb ik allesbehalve grote verwachtingen vandaag. Heb totaal niet gerust voor deze wedstrijd, deze middag liep ik zelfs nog 10 kilometer tijdens de middagpauze….

Ik schrijf me toch maar in voor de langste afstand: 13 kilometer en een sjiek…

Het is afwachten hoe de vermoeide benen zullen reageren. Ik positioneer me ongeveer op de 10e startrij in het peleton… dan moet ik niet al te snel starten en staan er ook niet overdreven veel ‘trage’ in de weg…

Na gestart te zijn loop ik het gaatje naar Chris Bollens toe, ik weet dat hij zeer gelijkmatig loopt (weliswaar aan ~15k/u wat te snel is voor me), maar ik hang me dus in z’n zog. Anderen haken ook hun wagonnetje aan en al snel vormt zich een klein groepje. Na 3 kilometer schreeuwen m’n benen om een rustiger tempo en los ik het groepje en zoek ik een iets trager tempo.

Patrick Van Morrelghem moet ongeveer op hetzelfde moment ook lossen en samen lopen we verder. Patrick loopt duidelijk beter dan mij. Hij plaatst regelmatig een tempoversnelling waardoor ik er telkens af moet, op een of andere manier slaag ik er wel in om het gat weer toe te lopen.

5 kilometer punt net boven de 20 minuten (door de eerste 3 snelle kilometers), 10 kilometer punt net boven de 42 minuten. Helemaal niet slecht met vermoeide benen denk ik. :)

De laatste kilometer plaatst Patrick de definitieve tempoversnelling, deze keer kom ik niet meer terug en finish een paar seconden na hem als 19e op 85 deelnemers.

13.10 kilometer in 56:28 (13.9k/u). Heel tevreden!

Snel een bekertje water gedronken, me omgedraaid en teruggelopen naar Jessie. Na iets meer dan 2 kilometer zie ik haar, ze wordt vergezeld van de fietser voor de laatste loper. Samen loop ik met haar nog een 2e maal richting finish.

Samen met Jessie bijna aan de finish (foto: Tim Verbeke)

Samen met Jessie bijna aan de finish (foto: Tim Verbeke)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *