Maasmarathon (pacer 4u)

Vandaag zondag 5u30.

M’n wekker gaat.

Pfft…

Ik heb de wekker vrijwillig gezet, maar ben nog totaal niet uitgerust en zou me nog eens willen omdraaien. Ik moet er uit. Rap rap scheren, tanden poetsen, snel ontbijten en in de auto springen op weg naar Visé.

Ik ben er vandaag tempomaker voor een marathon in 4 uur.

Wanneer ik iets voor 8 uur ter plaatse kom in het inschrijflokaal is Marnix reeds druk in de weer met de vlaggen te maken die in de rugzakken moeten worden geplaatst. M’n rugzak met vlag meegegritst en snel nog even ingelopen om toch alvast de loopspieren even op gang te brengen.

Kwartiertje voor tijd positioneer ik me in het startvak. Een grote massa lopers staat reeds voor me, maar eenmaal ze me gespot hebben komen ze in grote drommen op me af en komen zich achter mij positioneren. Zij zullen allen trachten om binnen de 4 uur de marathon te finishen. Sommigen zullen slagen, voor anderen zal het net iets te hoog gegrepen zijn.

Zoals steeds komen de mensen vragen welk tempo ik loop, welke tijden ik normaal loop en of ik dat wel al gedaan heb. Ik stel hen gerust. Geen paniek, komt goed, heb het al vaker gedaan en ik doe m’n best om iedereen zo goed als mogelijk te begeleiden.

De eerste kilometers is het wat zoeken naar de juiste snelheid. Door de euforie van de start gaat het de eerste kilometer te snel, maar vanaf halfweg de 2e kilometer heb ik de juiste cadans te pakken. Er zijn mensen die me nog herkennen van vorig jaar, toen volgden ze me ook en we babbelen snel even bij. Ze zijn in ieder geval goed voorbereid en ze weten dat hen een zwaar maar mooi parcours wacht.

Ik wil zeker niet te snel lopen om zo de mensen die net 4 uur aan kunnen niet in de vernieling te lopen. Ik speel met secondes. 10 kilometer in 56:08 (40 seconden over). Halve marathon in 1:59 en een sjiek. Perfect op schema.

Het tempo voor een marathon in 4 uur is normaalgezien een rustig duurlooptempo voor me, maar met een rugzak lopen terwijl temperaturen flirten met 30 graden, wordt zelfs dat tempo een beproeving.

Ik weet van vorig jaar dat het de laatste 10 kilometer behoorlijk vals plat is en dat het niet zal lukken om de meeste van m’n volgers daar omhoog te krijgen aan 10.6k/u. Ik weet ook van vorig jaar dat de kilometers tussen 20 en 30 lekker bollen over vlakke fietspaden. Ik zet m’n cruise control op 11k/u en zie dat ze mee gaan. Perfect, zo kunnen we een klein beetje marge inbouwen en deze benutten in de laatste 10 kilometer.

De hellingen beginnen, ik reken snel en moet net iets sneller dan 10k/u lopen om net op tijd binnen te zijn. Ik verlaag het tempo en zeg aan m’n volgers als ze wensen en kunnnen dat ze sneller mogen lopen, maar weinigen voelen zich aangesproken en de meesten blijven volgen. Ik kijk vaak achterom nu en moedig de volgers aan in het Nederlands, Engels, gebrekkig Frans en noties van Duits, het is immers een internationaal gezelschap.

De hellingen zijn ook zwaar voor de lopers die voor ons lopen. We slokken velen van hen op.

Tot kilometer 35 heb ik nog een hele grote groep achter me, maar dan komen we samen met de halve marathon lopers en heb ik er niet echt zicht meer op wie een marathon loopt en wie niet. Ik hou nog steeds halt aan elke bevoorrading en hamer er op dat drinken belangrijk is. Door de mix met de halve marathon lopers valt de groep wat uiteen. Het is nu ieder voor zich. Ik focus me op een 3-tal lopers die ik herken en begeleid hen in de laatste kilometers.

De laatste kilometer laat ik het drietal van me weglopen en kijk achterom of ik nog iemand herken, ik zie vele mensen maar blijkbaar is m’n mensenkennis niet zo groot en begeef me dus ook maar richting streep. Ik finish de marathon in een netto-tijd van 3:59:45 (10.6k/u).

Ik ben blij dat ik er ben en beloon mezelf met een douche van bevoorradingsbekers, heel verfrissend. Heb genoten van de marathon, maar volgende keer graag iets minder warm voor me. :)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *