marathon Eindhoven – Jessie’s eerste marathon

Vandaag loop ik samen met m’n vriendin in Eindhoven de marathon. Op basis van haar tijden op andere afstanden verwachten we een tijd ergens tussen de 4.30 en 5.00. De eindtijd op zich is geen doel, het is eerst en vooral de bedoeling om de marathon uit te lopen. We hebben 6 uur de tijd om de finish voor sluitingstijd te bereiken.

We positioneren ons in het laatste startvak (startvak H) en zien een klein eindje voor ons de pacers voor 4.30 staan. Deze mogen we dus zeker niet voorbijlopen, want dan lopen we te snel.

We kiezen meteen ons eigen tempo en lopen constant 9.5k/u. Er is behoorlijk veel wind en we kunnen helaas niet genieten van de beschutting van een groepje. Maar het gaat goed… We zitten net voor op het 4.30 schema, sneller mag dus zeker niet. Regelmatig zien we in de verte de ballonnen van de tempomakers voor 4.30.

Aan elke post wordt er iets gedronken zodanig dat de energietoevoer constant is.

Aan kilometer 18 slaat het goede gevoel heel plots om. Jessie heeft last van haar knie. Een paar dagen voordien was ze er nog doorgeslagen op de loopband. En nu dus terug last. Het is niet de eerste keer dat ze er last van heeft en ze weet dat ze moet stretchen om nog een kans te hebben om te kunnen doorlopen.

Ze heeft pijn en het is nog heel ver. Nog 24 kilometer… 24 kilometer met een knie die tegen wringt, dit wordt een ganse opgave…

Het schema voor 4.30 wordt meteen over boord gegooid. Het tempo wordt beduidend lager gelegd, een looptempo van om en bij de 8k/u is nog net te verwerken.

We bekijken kilometer per kilometer. We lopen van bevoorrading naar bevoorrading. Aan de bevoorrading drinken we altijd al wandelend iets, maar voor de rest wordt elke meter gelopen.

Jessie vraagt naar cola op de bevoorradingspost, maar er is geen cola. Op de website hadden ze die nochtans beloofd. Een eindje na de bevoorrading zie ik op een tafel voor de organisatie een kratje cola staan. Ik grits er een blikje uit mee.

Bijna halverwege, hier was daarnet de start van de halve marathon. Er staan plaspilaren. Ik moet er wel voor omlopen en over een hekken voor klimmen om ze te bereiken. Ik moet dringend plassen, dus klim toch maar over het hek en snel me richting pilaren. Eenmaal ik terug op het parcours ben is Jessie bijna aan de matten van het 21 kilometer punt. Aan een tempo boven de 15k/u kom ik snel naderbij. De speaker merkt het op en vermeldt “kijk daar komt Peter aangesneld”. Eenmaal terug bij Jessie val ik terug op een snelheid van rond de 8k/u.

Ik zeg het niet luidop, maar ik denk: Nog 21 kilometer. Als we deze snelheid kunnen aanhouden dan komen we nog voor de 5 uur binnen, mooi binnen de voorziene eindtijd…

De pijn in Jessie’s knie betert niet, maar ze probeert er niet aan te denken en ze zet knap door.

Langzaam maar zeker worden de kilometers die resten minder. Gels gebruiken we niet, maar aan het 30 kilometer punt kan ik nog een colaatje scoren in een EHBO doos. Ik trek het blikje open en laat het een kilometertje uitbruisen alvorens het blikje te overhandigen.

aan het 30 kilometer punt, nog even doorzetten...

aan het 30 kilometer punt, nog even doorzetten… (foto: mysports.tv)

We tellen verder af en naderen het 35 kilometer punt. De afstand naar de finish is al wandelend overbrugbaar geworden. De kans om de finish te halen wordt dus steeds groter. Vele lopers zijn wandelaars geworden op dit punt, Jessie blijft ondanks de zeurende pijn in de knie knap lopen. Nog steeds mooi 8k/u.

We gaan het halen.

We naderen het 40 kilometer punt en kunnen de finish ruiken. Door de aanmoedigingen van de vele toeschouwers in Stratumseind worden we vooruit geschreeuwd en kan de snelheid omhoog.

We lopen hand in hand over de streep na 4:52:01 (8.7k/u) en worden daarmee respectievelijk 1967e en 1968e op 2019 finishers.

Je hebt heel veel doorzettingsvermogen moeten tonen, maar je hebt de marathon met succes uitgelopen, dikke proficiat Jessie!

25 Responses to “marathon Eindhoven – Jessie’s eerste marathon”

  1. Charlotte De Baere says:

    super prestatie , dit bevestigt nogmaals het cliche , alles begint met een gezonde geest , heel veel respect voor het karakter dat ze getoond heeft , een dikke proficiat is zeker op haar plaats , dus DIKKE PROFICIAT

  2. Vic Van Weyenbergh says:

    Proficiat beiden!

  3. Martine de Vogelaere says:

    proficiat alle twee!!

  4. Filip Hoornaert says:

    sterk hoor jessie ! hopen karakter getoond

  5. Bert Wauters says:

    Proficiat Jessie (en Peter)!!

  6. Patrick De Sutter says:

    Dikke proficiat voor beiden.

  7. Peter De Petter says:

    Proficiat Jessie en ook Peter natuurlijk :)

  8. Veerle Beernaert says:

    Proficiat aan Jessie en nu die knie laten rusten en herstellen :)

  9. Paul Temmerman says:

    En dan een week rusten, moet ook kunnen.

  10. Christ de Baecke says:

    Proficiat laat de knie maar rusten

  11. Hans Jaques says:

    proficiat Jessie! Ondanks die kniepijn heb je toch maar mooi de finish gehaald. Iedereen die finisht is een winnaar!

  12. Mieke Vangaver says:

    Dikke proficiat ….!!! You did it ….!!

  13. Willy Van Peteghem says:

    Knap Jessie ,wat een karakter ;)

  14. Aschwin says:

    Proficiat aan Jessie! Knappe prestatie. En uiteraard ook aan de meelopende, cola-pikkende coach!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *