marathon Eindhoven

De Marathon gekoppeld aan een mini-reisje in Geldrop vooraf staat garant voor veel kilometers maken op voorhand (26k wandelen + 54k lopen) en dan heb ik de marathon van Brussel van de zondag voordien nog niet meegeteld. Helemaal fris zijn de benen dus niet, maar ik tracht vandaag toch om een tijd van rond de 3.15 te lopen.

Ik stel me een 100-tal meter voor de ballon van 3.15 omdat ik vermoed dat deze wel terug te snel zal starten en dat ik dan kan aanpikken op het moment dat deze getemporiseerd heeft. Op eigen gevoel start ik op het volgens mij juiste tempo, na een 500-tal meter zie ik de ballon me inhalen en voorbijgaan. Ik volg niet en houd m’n tempo aan. Na 1 kilometer heb ik een tijd van 4:30, eigenlijk ook al 7 seconden te snel en de ballon is al een stuk verderop. Op eigen gevoel verder dan maar. Patrick De Sutter zie ik even later ook voorbijgaan, z’n tempo is te snel voor mij, dus ik laat hem lopen. Op het 7 kilometer punt haal ik Patrick terug bij.

De kilometers vlotten goed, tot het 15 kilometer punt zit ik op schema voor 3.15, maar daarna forceer ik me blijkbaar te veel, want enkele kilometers verderop (rond het 19k punt) zijn de benen compleet verzuurd. Verhaal 3.15 trek ik een kruis over en scheur het bandje met de tussentijden af.

Ik weet dat het de komende kilometers nog lastig zal worden. Ik voel hoe ik m’n benen moet meetrekken en vlot loopt het nog alles behalve. Het is nog meer dan 23 kilometer, ik loop kilometer per kilometer.

Op kilometer 25 krijg ik een eerste grote tik van de hamer en neem ik een eerste lange wandelpauze. Patrick gaat me terug voorbij en roept me een aanmoediging toe.

Ik neem de tijd om veel te drinken en trek me daarna terug op gang. Het doet pijn om terug beweging in de benen te krijgen. Een snelheid rond de 11k/u kan ik nog net bolwerken…

Kilometer 28. Tot m’n verbazing haal ik Patrick terug bij, hij heeft ook last van krampen in de benen en moet vanaf nu blijkbaar ook stukken wandelen. Ik moedig hem aan om het terug op een lopen te zetten en zeg dat het hier precies de dans van de stervende zwanen is. Zwarte humor. Noch Patrick noch mezelf moet er eigenlijk mee lachen…

Ik loop van bevoorrading naar bevoorrading. Aan de bevoorradingen wordt er nu vaak al wandelend gedronken om de benen toch even wat rust te geven. Daarna is het telkens een marteling om terug op gang te geraken. Ik voel ondertussen een blein (een bloedblein zal later blijken) op m’n klein teentje…

Het gaat niet goed met me, maar ik haal toch nog vele lopers in, ik ben blijkbaar niet alleen aan het afzien.

Rond kilometer 40 komen we Stratumseind, een straat waar vele supporters staan. Ik kan het opbrengen om de snelheid toch nog een klein beetje op te trekken tot net boven de 12k/u.

finishen

finishen

Ik zie de finish…

!!! Wat ben ik blij dat ik mag stoppen met lopen… !!!

Ik finish de marathon in 3:31:23 (11.9k/u) en word daarmee 675e op 2149 deelnemers.

wedstrijdverloop

wedstrijdverloop

Ik strompel naar het beursgebouw om me om te kleden en wandel dan terug richting parcours. Eenmaal terug aan het parcours begin ik tegenstroom terug te wandelen. Na een 3-tal kilometer kom ik Mark Van Bogaert tegen en die zegt dat Jessie niet ver meer achter is. Nu al? denk ik… Mark pacet immers de 4.30 groep en ik had Jessie pas tussen 4.45 en 5.00 verwacht, maar effectief… een paar 100 meter verder zie ik ze aankomen. Het gaat een stuk sneller dan verwacht en het duurt een paar meter eer ik de benen zo ver kan krijgen om aan te pikken. Samen lopen we richting finish en ik ben blij om de finish nogmaals te bereiken en beloof mezelf dat ik nu echt stop met lopen vandaag! Echt!

nog 2 kilometer (foto: Tim)

nog 2 kilometer (foto: Tim)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *