Decathlon Duorun (12/06)

De Decathlon Duorun is een uniek loopevenement dat Jessie op de loopkalender had gespot. Het idee achter de duorun is dat er een man-vrouw duo is die elk 5 kilometer lopen: de man loopt de eerste 5 kilometer en na het beëindigen van deze ronde geeft hij de chip door aan de vrouw die diezelfde ronde van 5 kilometer aflegt. Het duo die gezamelijk de snelste zijn winnen de wedstrijd (de tijden van man en vrouw worden opgeteld bij elkaar).

Winnen zal voor ons niet aan de orde zijn maar we zouden toch graag in het bovenste deel van het klassement eindigen. Vorige week liep ik nog een 5 kilometer in 21:47, het doel voor mij vandaag is om de 5 kilometer iets sneller te proberen lopen, voortgaande op de wedstrijd van vorige week verwacht ik om vandaag rond de 21:30 te lopen (en stiekem hoop ik om 21′ te lopen). Na mijn finish kan Jessie dan aan haar inhaalrace beginnen om zoveel mogelijk vrouwen voor haar op te rapen.

Twintig minuten voor de start wordt er omgeroepen om aan de startlijn plaats te nemen. Niets nieuws dat ze dit in loopwedstrijden ruim op tijd omroepen, maar tot m’n verbazing gehoorzamen ze hier in het Antwerpse wonderwel aan… Geen snelle mannen die nog opwarmen tot 5 seconden voor het startschot, neen iedereen neemt plaats achter het lint… Allee bijna iedereen… Heb m’n spieren nog niet losgelopen en met nog een klein kwartier tot het startsein gooi ik m’n benen toch nog maar even los met een paar kleine steigerungen… 5 minuten voor de start neem ik ook plaats achter het lint en wacht samen met de anderen op het startsignaal.

Verslag Peter
De speaker telt af en de start is heel snel, niet normaal. Ik kijk op de snelheidsmeter van m’n Garmin en zie snelheden van 17km/u en meer én ik zie ook 30 ? 40 man die van me weglopen. Ik heb het gevoel dat ik stil sta. Waar zijn we mee bezig denk ik, ik voel dat die 17km/u veel te snel is voor mij maar ik wil toch niet te veel volk zien weglopen dus ik probeer het tegen beter weten in toch maar zo lang als mogelijk vol te houden. Halverwege de eerste kilometer krijg ik aansluiting met een loper voor me, ik zet me in z’n zog en vertraag samen met hem mee. Ik verwacht dat ik nog wel lopers zal kunnen bijhalen en achterlaten die zich door zo’n snelle start hebben opgeblazen, maar tot m’n verbazing zal ik slechts 1 persoon nog bijhalen in het volgende wedstrijdverloop.

De eerste kilometer wordt afgelegd in 3:42 (16.3k/u). Veel te snel natuurlijk voor mij en het zal me dan ook niet verbazen dat de volgende kilometers een stuk bescheidener zullen zijn qua snelheid.

Het parcours loopt doorheen het park van Schelle waar vooral het fietspad wordt opgezocht. Dit fietspad is nog best heuvelachtig en ik heb de indruk dat dit de 2e kilometer vooral steigend in lijn is… Op het einde van de tweede kilometer voel ik dat ik al serieus op m’n tandvlees begin te bijten…

Langsheen het kronkelende fietspad vervolgen we onze weg en ik zie lopers me tegemoet komen. Aha er is een keerpunt dus denk ik… Ik maak van de gelegenheid gebruik om de tegemoet lopende lopers te tellen en ik raak zowaar mijn tel kwijt doordat ik opeens het bevoorradingspunt zie staan,… Maar het zijn zeker meer dan 50 mannen die voor me uit lopen, pfft…

Aan de bevoorrading neem ik een beker water aan dewelke ik naar goede gewoonte over m’n hoofd uitklets. Kort nadien moet er rond een hek gedraaid worden waarna we de (achterzijde van de) bevoorrading opnieuw passeren. “Water” roep ik, waarna ik nog een beker krijg aangereikt, ook deze beker wordt als plaatselijke douche benut. Nog 2 kilometer denk ik…

Nu loop ik op het punt waar ik tegemoet lopende lopers zie die achter me aankomen, ik begin niet aan tellen deze keer want het zijn er precies ook nog veel… Het doel zal zijn om m’n tempo zo hoog mogelijk te houden om zo weinig mogelijk lopers nog tot mij te laten terugkomen…

Kilometer 4, we worden over een onverharde grasstrook gestuurd die er hobbelig bijligt, mens wat loopt dat lastig. Op het einde van de grasstrook moeten we een steile helling aflopen richting verharde weg. Ik ga er bijna op m’n bek en hoor al de ramptoeristen (die zich precies daarvoor op die plaats hebben gesteld) te beginnen gniffelen, maar helaas voor hen kan ik door een paar snelle passen te zetten me toch nog rechthouden.

Op m’n Garmin zie ik dat het nog een 500-tal meter naar de streep is, versnellen zit er niet meer in, gewoon trachten m’n huidig tempo vast te houden. Ik klik nu reeds m’n bibChip systeem los en houd deze in m’n hand nu zodanig dat ik de chip straks makkelijk aan Jessie kan doorgeven.

We lopen het evenementpark in, nog een 200-tal meter over een grindpad,… De bocht, ik zie Jessie staan en steek haar de chip toe. Op voorhand had ik gedacht om nog haar ronde ook mee te lopen maar dat zit er niet in, heb me compleet leeg gelopen.

Na wat uitgeblazen te hebben kijk ik op m’n Garmin en zie dat ik 4.99 kilometer heb afgelegd in 20:21 (14.7k/u – 57e man op 181), een stuk sneller dan ik had verwacht en dus heel tevreden.

Ik grits het fototoestel uit m’n rugzak en loop het parcours in tegenovergestelde richting nu, Jessie tegemoet…

Jessie aan het keerpunt

Jessie op de gevoelige plaat gelegd aan het keerpunt

Verslag Jessie

Iets voor 15u is het dan zover. De mannen positioneren zich aan de start. De vrouwen stellen zich op in de juiste wisselzone. Om niet in het geduw terecht te komen stel ik me toch al redelijk goed vooraan. Om 15u klinkt dan eindelijk het startschot. Vanaf dan was het wachten op Peter. Hij hoopte op een tijd rond de 21 minuten. Het angstzweet breekt me al uit wanneer ik van andere dames in mijn vak hoor dat zij makkelijk onder de 23 minuten gaan op training. Wat sta ik hier te doen vraag ik me af. Mijn besttijd staat nog altijd op 23:30, maar ik weet dat ik toch een gemiddelde van 13 per uur zou moeten aankunnen. Echter liep ik gisteren al vol in Watervliet (4,22km 13,1 gemiddeld) met als gevolg dat het lichaam behoorlijk tegensputtert.

Tijdens het wachten op de looppartner wordt de vrouwen een warming-up gegeven. Ik stond in het startvak toch maar koud te krijgen dus doe maar vlijtig mee :). Na minder dan 10 minuten wordt omgeroepen dat er een kopgroep van 4 man is en dat ze het 3kilometer punt al voorbij zijn. Mijn vermoedens werden bevestigd: er staan hier veel rappe lopers aan de start.

Na een dikke 15 minuten worden de eerste startnummers omgeroepen van de vrouwen die uit de wisselzone mochten gaan staan. Dit betekende dat hun looppartner in het park gesignaleerd was. Heel veel nummers zijn de revue al gepasseerd wanneer ons nummer 83 wordt omgeroepen. Ik kijk naar de klok, iets na 19 minuten. Peter loopt verschrikkelijk goed denk ik in mezelf. De stress stijgt nog wat meer. Ik sta daar zeker met 50 dames te wachten om de Bib-chip over te nemen. Als dit maar goedkomt.

Uit mijn ooghoek zie ik dat Peter dicht bij de finish (mijn start) is. Ik steek mijn hand omhoog zodat hij duidelijk ziet waar ik sta. In volle vaart krijg ik de bib-chip en een duwtje aangereikt. Off I go. De moeilijkheid bestond erin de bib-chip aan te nemen, ergens nog tijd te vinden om de garmin in te duwen en tevens ook nog de band waaraan de chip bevestigd is nog rond mijn middel te krijgen. Voor mij zie ik enkele vrouwen serieus sukkelen met hun band. Bij mij lukt het wonderwel om deze al lopend aan te krijgen. Na enkele meters voorzie ik echter een ander probleem. De band staat behoorlijk groot, waardoor ik met het gedacht zit de band te verliezen. De gedachte verdwijnt gelukkig snel, ik krijg heel wat vrouwen in het zicht en probeer deze een voor een bij te halen. Normaal kijk ik minstens elke kilometer hoe snel (traag :) ) ik aan het lopen ben. Dit keer is het echter niet zo. Er lopen zoveel vrouwen voor mij dat ik mij gewoon focus op hen. Later komt dan natuurlijk het besef dat ik zoals altijd :) te rap gestart ben.

Na iets minder dan twee kilometer hoor ik van supporters (weliswaar geen supporters van mij) die aan het tellen zijn dat ik in 36ste positie lig. Pff ik had toch stiekem gehoopt op een plek als duo bij de eerste 20. Maar het is nog ver natuurlijk. Tot het 3 kilometer punt blijf ik vrouwen inhalen, minder dan net na de start maar ik blijf er toch inhalen. Aan de kant zie ik plots Peter staan, ik maak er niet teveel van, hij trekt een foto en ik denk terug alleen op pad te zijn. Iets verder staat dan eindelijk de bevoorrading. Die mis ik voor een keer niet, ik neem een beker aan en giet die halvelings over mijn hoofd. De verrassing kwam pas toen er nog een beker over me heen werd gegoten. Ik durf me bijna niet draaien maar het is Peter die plots naast me is beginnen lopen.

We gaan samen verder op pad, maar bij mij is het vet al van de soep. Mijn maag zorgt weer voor de nodige problemen. Peter maant me aan om te vertragen, wat ik onbewust dus ook heb gedaan. 2 vrouwen kunnen me hierdoor terug bijhalen. Tevens zit er nog een stuk onverhard bij en daar sta ik naar mijn gevoel echt stil. Na dit stuk voel ik dat de finish dichtbij is en versnel terug. In het park mag Peter blijkbaar niet meer met mij meelopen. Ik loop dan maar alleen de laatste 300 meter. Ik krijg echter terug een vrouw in het vizier. Alle registers open dus en ik slaag er in net voor de streep deze vrouw nog bij te halen. Iets ervoor had ik gehoord in 25ste stelling te liggen. 24ste duo wordt het dus vandaag. Peter in een tijd van 20:23, ik in 23:08; samen dus goed voor 43:30.

Wedstrijdverloop

wedstrijdverloop duorun

wedstrijdverloop duorun


9 Responses to “Decathlon Duorun (12/06)”

  1. Carlos Timperman says:

    Een leuk initiatief. Tot 2009 was er hier net over de taalgrens in Luinge een ‘chérie – chérie – course”. Je moest dan met je partner de 8km zo snel mogelijk afleggen en hand in hand finishen. Jammer voor jullie dat dit niet meer doorgaat.

  2. Gerald Monteyne says:

    Proficiat aan jullie beide met de sterke prestaties ! :-)

  3. SvenM says:

    Hahaha, lijkt me echt wel leuk om als koppel samen te kunnen doen! Jullie hebben beiden echt wel een toptijd gelopen met een knappe 24ste plaats als gevolg. Proficiat.
    Leuk dat je nog een stukje hebt kunnen meelopen in het tweede deel van de wedstrijd.

  4. natalie says:

    Proficiat jullie tweetjes, knap gelopen zeg. Moet heerlijk zijn om als koppel aan zo een wedstrijd deel te nemen.

  5. Peter says:

    Heel sterke inhaalrace van Jessie (meer dan 30 vrouwen ingehaald) én een nieuw PR op de 5 kilometer gelopen. Proficiat. :)

    En een heel mooi verslag dat ze nadien schreef, van mij mag ze dat nog doen ;)

  6. Chris says:

    goed gedaan zeg ! moet een sterk deelnemersveld geweest zijn. Ik zou dat ook wel es graag doen met Vincent, lijkt me heel erg plezant !!

  7. Freddy De Muynck says:

    proficiat !!! op naar de volgende!!!

  8. kaat says:

    en nu een duo-blog ! Zalig verslagje en lijkt me ook superleuk event !

  9. Duorun says:

    Een spannend en leuk verslag. Schrijf je zeker in voor de 5de editie van de Decathlon Duorun op zondag 10 juni 2012 via http://www.duorun.be!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *