De eerste marathon van het jaar: de bostrails in Aalter

Het is natuurlijk een beetje gek om een marathon te willen lopen na 3 weken terug gestart te zijn met lopen. …maar ik kon het niet laten… toen ik me inschreef kon ik niet anders dan voor de langste afstand te kiezen (je kon nochtans ook kiezen voor 10 of 24 kilometer).

Aangezien we zonder degelijke voorbereiding een marathon lopen, wordt uitlopen aanzien als een succes. Ik start dus helemaal achteraan en kies voor een rustig duurlooptempo rond de 10k/u. Het bos heeft het hard te verduren gekregen de voorbije dagen en hier en daar liggen er plassen die niet te ontwijken zijn: er is slechts 1 keuze: dwars er door heen. Al snel kom ik tot bij ultraloopster Veerle Beernaert waar ik een 10-tal kilometer mee samenloop. Rond het 14 kilometer punt krijg ik last van krampen en moet Veerle daardoor laten lopen. Ik kies voor een rustiger tempo en val terug in een groepje met Luc De Jaeger, Vincent Meers en Marco. Al babbelend gaan de kilometers vlot en voor we het weten zijn we aan het 25 kilometer punt (de 2e bevoorradingspost). Vincent en mezelf nemen een kortere bevoorrading-stop waardoor we eerder weg zijn dan de anderen van het groepje.

Kilometer 28 struikel ik over een boomstronk en lig ik languit in de modder…

Op het eerste zicht geen zichtbare schade (behalve een vuile broek), maar een 2-tal kilometer verder loopt het toch een heel stuk minder vlot (door de val? door de korte voorbereiding? hoogst waarschijnlijk een combinatie…). Waar het voordien rustig bollen was aan 10k/u, wordt het vanaf nu een opgave om er nog 9k/u uit te puren.

Snelheidsgrafiek - vanaf het 30 kilometer punt is het vet van de soep.

Snelheidsgrafiek – vanaf het 30 kilometer punt is het vet van de soep.

Het parcours wordt minder beloopbaar met heel lange modderstukken die niet of slecht beloopbaar zijn, niet mijn favoriete stukken, anderen vinden die stukken dan net weer wel leuk, elk zijn voorkeur zeker… :)

Tegen het einde aan moeten we nog over een beek springen… ik zie het me niet mogelijk om die sprong te halen, dus dan maar dwars door de beek, tot m’n knieën sta ik in het water. Met natte sokken en natte broek gaan we verder op pad.

Langzaam maar zeker komt de finish dichterbij. Na 44.17 kilometer (in 4:52:27 – 9k/u) ben ik er.
De laatste 10 kilometer best diep in m’n reserves moeten tasten, dat wordt dus een weekje recupereren… maar de volgende marathon staat reeds op het programma binnen een maandje in Eeklo, hopelijk zie ik dan wat minder af :)

Finish (foto: Jessie)

Finish (foto: Jessie)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *