Marathonwinst in de Oude Hemelriek marathon

Het is de tweede maal dat ik een marathon win, de tweede maal ook diep in Nederland. Waar ik bij mijn vorige marathonwinst vrij makkelijk de overwinning binnenhaalde, liep het vandaag toch wel even anders en ben ik toch behoorlijk diep moeten gaan om hier als eerste te finishen.

het gaat er hier gemoedelijk aan toe aan de start (foto: Tolli)

het gaat er hier gemoedelijk aan toe aan de start (foto: Tolli)

Het gaat er hier steeds gemoedelijk aan toe bij de Dfw Runners, het is een kleine organisatie die bijna wekelijks een marathon organiseert. Ik moest op zondag toch al in Nederland zijn om te pacen in de Cpc Loop, dus de keuze om verder Nederland in te trekken om een paar dagen later een marathon te lopen was niet zo moeilijk. Ik moet toch iets doen om m’n overgedragen verlof op te maken he. :)

Net gestart, Sjoerd links van me, Reinhart net achter me (foto: Tolli)

De eerste anderhalve kilometer is een inloopronde om de totaalafstand te doen kloppen. Deze neemt Sjoerd Slaaf voor z’n rekening (een marathonloper met zo maar even 902 wedstrijd-marathons op z’n conto alstublieft). Ik vermoed dat het aan dit tempo van 11k/u reeds behoorlijk hard gaat voor Sjoerd, maar voor ons zal dit de rustigste anderhalve kilometer worden.

Reinhart loopt nu reeds op de eerste rij en zit op vinkenslag om er van door te gaan. Hij is hier blijkbaar met het doel om er een snelle wedstrijd van te maken.

Ik ben hier ook met een doel vandaag, ik wil namelijk winnen vandaag en als het even kan zou ik ook graag sub 3u30 lopen.
Deze doelen halen wordt zeker geen evidentie, de conditie is verre van top en de benen zijn reeds behoorlijk moe van de kilometers die ik de voorbije dagen deed (zondag 21k in de cpc loop, maandag 28k, gisteren 26k) …

Na het inloop-stuk volgen er 9 rondes van iets minder dan 5 kilometer, ik ben de tel op den duur kwijt maar de laatste ronde luidt de organisator met de bel en dat helpt wel. :)

Op het einde van het inloop-stuk bij het naderen van de reguliere rondes schakelt Reinhart een paar versnellingen hoger. Het gaat direct boven de 12k/ en er zijn uitschieters richting 13k/u. Ik volg.

We hebben direct een klein gaatje ten opzichte van de andere deelnemers. Heel kort achter ons loopt Nico. Iets te kort naar m’n zin, ik trek even aan de kop en jaag de snelheid de hoogte in zodanig dat Nico de aansluiting niet kan vinden. Op deze manier heb ik de luxe dat ik slechts Reinhart in het oog moet houden. Eenmaal het gat gemaakt is laat ik het initiatief terug aan Reinhart.

Reinhart is sterk en toont momenteel nog geen zwakte, maar ik heb geduld. En het is zoiezo altijd gezelliger om met iemand naast je te lopen dan alleen 42 kilometer te moeten afhaspelen…

Aan de bevoorradingspost vraagt Reinhart of ik bevoorrading neem. Ik zou wel een glaasje water lusten, dus ik zeg is goed. Ik maak aanstalten om naar de bevoorradingstafel te lopen, maar zie dat Reinhart doorloopt. Ok, geen bevoorrading dan. Ik heb m’n drankgordel aan, dus ik hoef helemaal niet te stoppen… (het loopt weliswaar wel veel vlotter zonder drankgordel… elk voordeel heb z’n nadeel, of was het omgekeerd…)

Het zijn kleine rondes, dus het duurt niet zo heel lang voor we andere deelnemers van de marathon te beginnen dubbelen. Tijdens onze 2e ronde hebben we de eerste loper al te pakken.

Kilometers malen zij aan zij met Reinhart

Kilometers malen zij aan zij met Reinhart (foto: Tolli)

(foto: Ronald)

(foto: Ronald)

De rondes worden aan een vast tempo gemalen, rond de 4:50 minuten/kilometer. Sneller dan ik wou lopen, maar toch nog binnen m’n comfortzone. Ik voel wel dat de kilometers van de voorbije dagen wegen.

Op het 25 kilometer punt zie ik dat Reinhart (al is het maar heel even) een ietwat moeilijkere tred heeft. Ca va vraag ik? Ja hoor antwoord Reinhart vrolijk, maar ik weet dat het het moment gekomen is om er van door te gaan.

Reinhart langzaam maar zeker kraken (foto: Ronald)

Reinhart langzaam maar zeker kraken (foto: Ronald)

Heel fris zit ik ook niet meer, maar ik jaag het tempo de hoogte in. Eerst loop ik een mooi vlak tempo, maar Reinhart heeft weinig moeite om mee te gaan en blijft mooi in m’n zog hangen. Ok een andere taktiek toepassen dan maar, ik begin te spelen met tempo-versnellingen, niet dramatisch qua snelheidsverschil, maar genoeg om m’n concurrent langzaam maar zeker te kraken. Ik heb hier natuurlijk zelf ook wel last van en zal uiteindelijk een slechtere tijd lopen door deze snelheid-wissels, maar de finish-tijd is van ondergeschikt belang vandaag.

Ik heb reeds verschillende malen een paar meter genomen, maar het is te vroeg om een vast tempo door te lopen, want Reinhart slaagt er nog steeds in om het gat terug te dichten. Op anderhalve kilometer van de doorkomst ligt er een kleine helling in het fietspad, hier plaats ik de definitieve demarrage. Ik neem een paar meter, leg het tempo hoog en langzaam maar zeker bouw ik een voorsprong uit. Ter hoogte van de bevoorrading heb ik reeds 50 meter, ik stop niet meer om te drinken en weet dat Reinhart wel zal moeten stoppen, waardoor ik 50 meter extra neem.

alleen er van door

alleen er van door (foto: Ronald)

Het is wel nog een behoorlijk eind, het is nog 14 kilometer tot de finish en ik vraag me af of ik niet beter wat langer gewacht had om te beginnen demareren. Maar gedane zaken nemen geen keer en ik loop op een hoog tempo verder. Naar het einde van de ronde toe begint de snelheid onder de 12 k/u te zakken, m’n drankgordel begint te irriteren en ik gooi er een bus uit aan de bevoorradingspost. Het loopt direct terug een stuk vlotter.

Het tempo kan ik behoorlijk vasthouden en ik zie dat ik m’n voorsprong verder aan het uitbouwen ben.

Rond kilometer 32 voel ik een blein op m’n teen en het is er eentje die pijn doet. Ik heb geen tijd om te stoppen om ze uit te duwen, het is maar een klein uur meer en de pijn zal wel overgaan denk ik.

De laatste ronde moet ik toch ook het tempo wat laten zakken, ik kijk achterom, maar m’n achtervolger is niet direct te bespeuren. Helemaal gerust ben ik er toch niet in, maar met een tempo dat nog rond de 5:05 ligt nu zal Reinhart toch sterk voor de dag moeten komen wil hij me nog pakken.

Nog 3 kilometer, wat slinken deze laatste kilometers traag… De helling van hooguit een meter of 2, die ik de vorige rondes met gemak op liep, lijkt wel een berg nu, maar ik weet dat m’n voorsprong royaal moet zijn en m’n snelheid ligt nog steeds nabij de 12k/u.

Ik begin aan m’n 2e doel te denken, sub 3u30. Dat moet er nog inzitten, met hernieuwde moed blijf ik mezelf pushen en het einde komt steeds dichter.

Ik finish de marathon in 3:28:02 als 1e op 17 deelnemers en heb blijkbaar nog een voorsprong van 2’39” bijeen gelopen (tijdens de laatste 14 kilometer sinds m’n demarrage).

Oorkonde (credits: organisatie)

Oorkonde (credits: organisatie)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *