Ecotrail Brussel (14/09)

Posted on Sep 17, 2013 under wedstrijd

Zoals ik reeds vertelde in m’n voorbeschouwing op de ecotrail van Brussel was dit eigenlijk een last-minute doel: ik schreef me (na lang twijfelen) uiteindelijk pas vorige week vrijdag in net voor de inschrijvingen werden afgesloten.

Bij de ecotrail te Brussel zijn er 3 loop-afstanden waar je je voor kan inscrhijven: 26k, 50k of 80k. Naast de pure loopnummers is er ook de mogelijkheid om als trio een 80k run-bike-bike te doen of een 19k duo run. Als ik mee doe dan wordt het in ieder geval een solo loopnummer voor me. Ondanks de heel korte voorbereidingsperiode (eigenlijk enkel gedurende de maand augustus) zie ik er geen probleem in om 26k of 50k succesvol te finishen, maar 80k lopen dat is een ander paar mouwen: het lijkt me veel te ver en de kans dat ik moet opgeven voor ik de finish bereik lijkt me bijzonder groot…

Een paar mensen aan wie ik m’n plan voorleg stellen me voor dat ik de 50k loop. Ik vraag mezelf af of dat ik eigenlijk wel wil starten op een kortere afstand? Al snel is het voor mezelf duidelijk dat als ik mee doe aan de ecotrail het dan zal zijn om mee te doen met de 80 kilometer individueel. (De 80 kilometer race is eigenlijk 82.9 kilometer en onderweg moeten ook nog 1150 hoogtemeters overwonnen worden. De race finishen levert ook 2 UTMB punten op, ik ben wel niet direct van plan om deel te nemen aan de UTMB of de CCC in de toekomst, maar je weet nooit waar het goed voor is…)

De start van de wedstrijd

De start van de wedstrijd is pas om 12u30, maar toch ben ik al om 9u30 op weg naar Brussel: een uurtje rijden naar de finish-plaats (het atomium), een uurtje op tram 7 naar de tramhalte van Ter Kameren Ster en dan nog een kwartiertje te voet naar de eigenlijke start-plaats in het Terkameren Bos. Tijdens de wandeling naar de start volg ik andere deelnemers en we slagen er al in om hier een stukje te mislopen en dus extra meters te maken (dat begint hier goed denk ik).

Het is hier allemaal in het Frans te doen, blijkbaar heb ik de aanwijzingen om de “consigne” te bereiken niet goed verstaan, want ik ben een 20-tal minuten op pad onder andere door het nabijgelegen EAT-dorp alvorens ik zie dat de bewaarplaats voor de sporttassen in een tent net naast de start-plaats ligt (doh!). Ik ben in ieder geval al goed opgewarmd van al dat gewandel… :)

De start van de wedstrijd is laid-back, helemaal volgens de trail-spirit, om 12u30 staan we allemaal klaar om te starten, maar we staan blijkbaar in de verkeerde richting, dus we moeten ons allemaal verplaatsen ons naar de andere kant van de start-boog. Met een kleine 10 minuten retard worden we op gang geschoten.

Ik heb me redelijk vooraan geposteerd in de groep, maar ik kies er meteen voor om m’n eigen tempo te lopen. Ik loop rustig en volg de meute lopers niet die me voorbij snellen, al vrij snel kom ik achterin de groep te lopen.

Op weg naar de eerste bevoorrading…

In het Terkameren Bos zitten onmiddelijk een paar pittige klimmetjes, de lopers in m’n omgeving kiezen er
voor om hier bergop te wandelen, ik denk ‘foert, ik zal wel zien of ik de finish haal of
niet, maar ik wil al lopend ten onder gaan, dus ik loop ook de hellingen op’
. Snel gaat het
niet op de hellingen, maar ik loop wel veel mensen voorbij. De meesten van hen halen me tijdens de afdaling weer in. Zo zal ik in de eerste kilometers constant haasje over spelen met hen, tijdens de klim loop ik hen voorbij en zij vlammen mij voorbij tijdens de afdalingen (dewelke ik heel rustig loop).

Nog fris hier (foto: Pierre Deneve)

Nog fris hier (foto: Pierre Deneve)

Ik heb er voor geopteerd om niet m’n trailschoenen aan te doen, maar loop hier met gewone
sportschoenen (omdat er toch best wel wat gewone weg zit in het parcours). Tijdens de onverharde stukken beklaag ik me die keuze. Op bepaalde stukken is er niets van grip, het is constant aan het regenen en het is glibberen en glijden door de modder.

Na een uur gelopen te hebben beginnen de eerste run-bike-bikers ons te passeren (De run-bike-bikers zijn 20 minuten na ons van start gegaan en volgen dezelfde route). Op bepaalde momenten is het precies alsof je een mountain-bike tocht aan het lopen bent (het is een beetje jammer dat ze de run-bike-bikers zo snel na ons laten starten). Als ik een mountain-bike-tocht loop (wat ik wel eens doe) maak ik steeds plaats voor het achteropkomend verkeer, vandaag ben ik egoïstisch: ik wil zeker geen overbodige energie verspillen en ik blijf m’n tempo lopen op het best beloopbare pad.

Na 20 kilometer komen we op een splitsingspunt, nog een kilometer moeten we rechtdoor naar de
bevoorrading alvorens terug te komen naar ditzelfde punt, dan moeten we rechts voor het vervolg van de route.

Op het 21 kilometer punt wordt de bevoorrading bereikt. 2 uur 7 minuten staat er op m’n klokje. Ik voel me nog heel fris.

Aan de bevoorradingspunten mag er in principe enkel bijgevuld worden met water, maar eigenlijk zou het geen probleem zijn om iets anders in je zak te gieten. Als ik m’n waterzak uithaal zie ik dat het nog voor een derde gevuld is met Aquarius. Ik vind het een beetje zonde om de Aquarius weg te gieten en besluit om er gewoon een liter water bij te gieten. De volgende 20 kilometer zal er dus op aangelengde Aquarius moeten gelopen worden… :)

Ik grabbel een paar Isostar energierepen mee van de bevoorrading en na een korte pitstop op het toilet vervolg ik m’n pad. Vrij lang op deze rustpost gebleven, maar ja, de tijd dat we over deze wedstrijd doen is van ondergeschikt belang, finishen is het enige wat telt vandaag…

Op weg naar de tweede bevoorrading…

Het is hard aan het regenen en ik ben heel blij dat ik toch m’n petje heb meegenomen, ik sta er misschien niet mooi mee, maar het is wel effectief tegen de regen… :)

In dit stuk worden we vaak door akkers en over weilanden gestuurd, met m’n gewone loopschoenen heb ik niets van grip op de ondergrond, super-voorzichtig en al balancerend met de armen slaag ik er toch in om deze passages te overbruggen.

Rond kilometer 32 worden we in een bos een steile helling naar beneden gestuurd, het is glibberig maar gelukkig staat er een boom aan de kant waar je je naartoe kunt gooien. Ik krijg de boom te pakken maar het is nog een stukje naar beneden nu. Ik slaag er in om m’n bovenbeen te verrekken. Ik vloek stilletjes. Ik neem me voor om toch ten minste tot de volgende bevoorrading (~het marathonpunt) te lopen, het moet nog steeds mogelijk zijn om dat punt binnen de 4 uur 30 te bereiken.

Kilometer 35 slaag ik er in om de energiereep die ik wil verorberen uit m’n handen te laten vallen (merde). Dan toch maar een gelletje nemen uit m’n rugzak, ik voel meteen krampen in m’n maag, geen goed idee dus… Geen gelletjes meer nemen dus vandaag…

Ik zie steeds meer deelnemers in m’n omgeving die tot wandelen moeten overgaan, ik weet dat zij het heel moeilijk zullen krijgen als ze de finish nog willen bereiken. Ik kan nog blijven lopen, maar het frisse gevoel dat ik op het 20-kilometer punt nog wel had is nu ook wel al ver te zoeken…

Na 4 uur 23 minuten kom ik aan op de 2e bevoorrading (=~marathonpunt). De overschot van de verdunde Aquarius oplossing giet ik nu er maar uit en vul m’n zak met wat Isostar poeder (dat ik meegenomen heb van thuis in een broodzakje) samen met een anderhalve liter water. Terug neem ik een paar energierepen mee van de bevoorrading.

Ik praat even bij met Danny Palmers (de militair waar ik een tijdje mee samen liep tijdens de vierdaagse van de Ijzer). Hij zegt dat het nog heel goed gaat bij hem. Ik zeg hem dat bij mij het beste er toch al af is en dat ik me al frisser heb gevoeld. We vinden troost bij elkaar want beiden vervloeken we de modderstroken die we daarnet voor de kiezen hadden gekregen. :)

Op weg naar de derde bevoorrading…

Terug op pad, dat opnieuw op gang komen is altijd moeilijk en ik voel dat er precies verzuring zit op de spieren naast het scheenbeen. Ik wist niet dat er daar spieren zaten (misschien is het het scheenbeenvlies?) maar ik voel wel dat ik moet vertragen, dus we schakelen vanaf nu nog een versnelling lager.

Ik begin met mind-tricks zodanig dat ik het kan blijven opbrengen om te lopen:

  • lopen tot 45k dan mag ik iets eten
  • ik wil lopen tot minstens 50k
  • lopen tot 55k dan mag ik iets eten
  • lopen tot 58k daar is de volgende bevoorrading…/li>

Na 6 uur 20 minuten bereik ik de derde bevoorrading. Het wordt een lange stop dit maal: waterzak
bijvullen, toilet, gsm checken op berichten…

Op naar de finish!

Ondanks dat ik het parcours op m’n gps heb staan slaag ik er toch in om hier in de verkeerde richting
te vertrekken… Oeps, op m’n stappen terugkeren en nu wel de goede richting uit!

Het is nog 25 kilometer tot de finish nu. Ik zeg tegen mezelf dat als ik nog 5 kilometer kan blijven lopen dat de resterende afstand dan wandelbaar wordt…

Rond het 60-kilometer punt komt er nog een specialleke: we “mogen” de skipiste van Anderlecht beklimmen. In het gras van de piste is er gelukkig voldoende grip. Lopen is hier onmogelijk voor me en al zwoegend sleur ik me naar boven. What goes up must go down en inderdaad even later moeten we terug naar beneden, de skipiste af dit maal… Een Franse deelnemer staat even stil om foto’s te nemen en ik stop even om te poseren en vervolg dan m’n afdaling. De Fransman volgt en samen lopen we al babbelend verder. Het zorgt er voor dat we de verkeerde richting uitlopen. Ik begin het toch verdacht te vinden dat we geen parcoursaanduidingen meer zien, ik check het parcours op m’n gps en zie dat we inderdaad totaal de verkeerde richting uit zijn. Merde, teruglopen naar het parcours en een kleine kilometer gratis te veel gedaan…

Ik had me voorgenomen om op het 60 kilometer punt te versnellen als ik me nog goed voelde. Goed voel ik me niet, maar aangezien we op het 60 kilometer punt zijn versnel ik toch maar. Het gaat absoluut niet snel, maar het geeft me wel moed dat het bij mij precies nog beter gaat dan bij de mensen die ik nu allemaal inhaal.

Kilometer 69, het is nu na 20u en net voor we het Scheutbos intrekken zet
ik m’n hoofdlamp op. Best, want we moeten hier over houten vlonders lopen doorheen een moeras. Zonder hoofdlamp had me dat gegarandeerd natte voeten opgeleverd… Ik loop nu al een tijdje helemaal alleen in het donker, heel rustgevend eigenlijk…

Na het 70 kilometer punt kan ik het even niet meer opbrengen om de steile hellingen op te lopen en wandel even. Pfft, ik voel blaren op m’n voeten terwijl ik wandel. Ook verre van ideaal dat wandelen dus en zet het maar terug op een lopen… Constante pijn in m’n lies (door de afdaling/slipper op kilometer 33) en constante pijn in de spieren naast het scheenbeen zijn nu m’n deel. Het is kilometers aftellen nu, de snelheid zakt verder terug, maar dankzij mind-tricks lukt het me wel om te blijven lopen…

Kilometer 72, we zitten in één of ander park en we worden serieus op de proef gesteld: een paar keer trap op – trap afVloeken… luidop dit maal…
Maar ook die hindernis wordt overwonnen en we lopen verder… Ik vind dat het na al die inspanning wel tijd is voor een beloning en zeg tegen mezelf dat als ik op kilometer 75 ben dat ik dan even een rustpunt inlas en m’n energiereep al wandelend zal opeten

Kilometer 80, ik zie het Atomium! Helaas mogen we nog eens door het plaatselijke park,
goed voor een kleine 3 kilometer extra… De aanduidingen in dit park zijn moeilijk te volgen en het duurt niet lang voor ik hier misloop, gelukkig kan ik terugvallen op het gps parcours op m’n horloge…

We zien het Atomium nog van 2 zijden alvorens we mogen toenadering zoeken,… Maar dan zijn we er…!

Finishen

Na een officiële tijd van 9:51:41 overschrijd ik de finish-lijn (aan de voet van het Atomium) en ik word daarmee 34e op 131 deelnemers

De individuele 80 kilometer lopers hebben het voorrecht om de bol van het atomium te mogen beklimmen. Dus meteen na het overschrijden van de officiële finish-lijn word ik richting de trappen geleid. De trappen liggen er glad bij en besluit om hier geen risico’s te nemen en bestijg de trappen rustig. Het is best wel een eind en ik begin er zelfs onderweg aan te twijfelen of ik eigenlijk wel de juiste trap aan het nemen ben… We zien wel denk ik en we gaan door…

Na 84.84 kilometer in 10:00:29 (8.5k/u) staan we boven in de bol van het atomium…

Ik besef dat ik er in geslaagd ben om de ecotrail van Brussel uit te lopen.

Yes!

Na de finish in de bol van het Atomium

Na de finish in de bol van het Atomium

Tags:

25 Responses to “Ecotrail Brussel (14/09)”

  1. Jan V says:

    Proficiat. Al wordt het nu wel moeilijk om daar boven te gaan. ;) Je kan altijd nog eens proberen om de Dodentocht al lopend te doen of als je een echte uitdaging wil: een spartathlon. Maar voor dat laatste moet ge al goed zot zijn natuurlijk. ;)

  2. Adelin De Groote says:

    Mooi man. Dikke PROFICIAT!

  3. Chris Rogghe says:

    Sjiek zeg, proficiat, ferme uitdaging heb je gekozen :)

  4. Guy Laenen says:

    sprakeloos, dikke proficiat !!!

  5. Kevin Strubbe says:

    indrukwekkend, Peter! Meer kan ik niet zeggen.

  6. Destoop Peter says:

    Mooie prestatie,volgend jaar dodentocht 100km ;)

  7. Timperman Carlos says:

    Heel straf Peter!!

  8. Belinda Gabriëls says:

    Zo! Knap gedaan zeg! Geen last meer van je been?

    • Peter says:

      ja momenteel nog last aan mn scheenbeen(vlies) dat gezwollen staat en een beetje pijn doet, maar het gaat elke dag iets beter… ik wandel bijna terug normaal nu :)

  9. Koen says:

    schitterend Peter!!!
    en wat nu????

  10. Philippe Lagae says:

    Knap verslag en prima prestatie!

  11. Kurt Haertjens says:

    Sterke prestatie

  12. Rik G. says:

    Sjieke dings!

  13. Kathia Vanwynsberghe says:

    Mooi verslag ! Ik doe dat ook, met die ‘mindsets’, zo van … ‘en dan mag ik iets eten’ en zo … :)

  14. Aschwin Van Den Abeele says:

    Mooi verslag van een nog mooiere prestatie!

  15. Filip De Jaeger says:

    Mooi raceverslag. Wel bizar dat de start van de 80Km zo laat is. Geef het herstel maar zijn tijd, spreek uit ervaring. ;-)

    • Peter says:

      het gaat elke dag een beetje beter, vandaag kon ik al bijna normaal gaan… :)

      raar dat ze zo laat starten inderdaad, maar ze willen misschien dat je op het eind in het donker moet lopen he…

  16. Bernard says:

    Proficiat ! Mooie prestatie. En zeker tot volgende jaar ! Bernard.

  17. Mathieu says:

    Mooi verslag!

    een vraag: hoe weet je dat je “daarmee 34e op 131 deelnemers” werd? Ik heb min of meer dezelfde tiijd als jou gedaan, maar geen idee van mijn klassement…

  18. Mathieu says:

    er zijn fouten: bij voorbeeld WASMES Isabelle 39 8:45:22 DAM staat niet in je lijst…

Leave a Reply