marathon Amsterdam (tempomaker 4u15)

3e marathon op 15 dagen tijd. Te veel of niet te veel? Valt eigenlijk wel mee, het is op een rustig tempo voor me en de lezers van de blog weten dat ik een paar jaar terug nog wel eens gekker deed zoals 4 marathons op 4 opeenvolgende dagen lopen. Maar ik voel het natuurlijk wel, zelfs op een rustig tempo, blijft het wel 42 kilometer draven op de baan he… :)

Het is eigenlijk terug een last minute marathon, de derde last-minute marathon al dit jaar, het wordt bijna een gewoonte.

Toen ik zag dat ze voor het pacing team in Amsterdam nog een loper te kort kwamen, polste ik even bij de vriendin of ze het zag zitten om eens te gaan shoppen in Amsterdam op zaterdagmiddag. Zij zag dat wel zitten dus een hotel in de buurt van Amsterdam geboekt en me kandidaat gesteld om mee te pacen in de marathon van Amsterdam. Helaas is Jessie op zaterdag een beetje grieperig, beter om dan thuis uit te zieken dan de vele kilometers in de auto te vertoeven… Hotel is reeds geboekt en ik heb me geëngageerd om mee te lopen, dus alleen naar Amsterdam, helaas maar het is niet anders…

Slecht geslapen in m’n hotelbed, gelukkig moet ik niet zo heel hard lopen vandaag, met een doeltijd van 4:15 wordt het een duurloopje aan 10k/u.

Alle pacers (foto: Gerry Visser)

Alle pacers (foto: Gerry Visser)

Ik begeef me naar de afspraakplaats voor de pacers. Ik bevind me diep in Nederland en van de mede-pacers ken ik enkel Jannet Lange. Eenmaal ik binnenkom in de pacer ruimte hangt daar de typische Nederlandse gezelligheid dus het duurt niet lang eer ik me daar thuis voel. Ik stel me voor aan m’n mede-pacers van 4:15. We zijn met 5 personen die de 4:15 groep begeleiden. Ik haasde reeds marathons alleen of met twee, maar nog nooit met vijf personen, vandaag wordt het dus team-werk.

M'n mede pacers voor 4.15 (vlnr Wim, Gerry, Daniël, ik, Jeroen)

M’n mede pacers voor 4.15 (vlnr Wim, Gerry, Daniël, ik, Jeroen)

In het Olympisch Stadion waar de start gegeven wordt hangt er een unieke sfeer, muziek knalt door de boxen van het stadion en er is veel volk, heel veel volk. Bekend stramien, als pacer wordt je altijd aangesproken door mensen die van plan zijn je te volgen (tempo dat je loopt? vlakke tijden? etc…). Ik stel ze gerust, we hebben dit reeds vaker gedaan, komt helemaal goed! Paar franse vrouwen spreken me ook aan. M’n kennis van de franse taal is verre van super, maar ik haal m’n beste koeter-waals boven en leg het met handen en voeten uit. :)

Het startschot wordt gegeven, maar wij moeten nog even wachten. Het zal nog een kwartier duren vooraleer ook wij over de startmatten mogen lopen. De kop van de wedstrijd is ondertussen al het 5 kilometer punt gepasseerd.

We zijn dus met 5 personen om de 4.15 groep te begeleiden. Het tempo vooraan wordt reeds perfect aangegeven door 3 van m’n mede-pacers, de banen zijn niet zo heel breed en aangezien het tempo reeds perfect is lijkt het me niet erg nuttig om er vooraan met 5 te gaan lopen. Ik laat me een eind in de groep terugzakken en spreek mensen moed in die het moeilijk hebben. Aan elke bevoorrading breng ik in een geleidelijk tempo de groep achterblijvers terug bij de achterhoede van de ballon-volgers.

Tot het 25 kilometer punt is de groep groot, zeer groot. Maar vanaf dit punt wordt het parcours net iets lastiger, met af en toe een stukje vals plat. Ik zie de groep kleiner worden, aanmoedigingen helpen niet altijd om de mensen er bij te houden. Helaas, maar ik moet verder door! Het is slalommen, steeds meer mensen halen we in en velen van wie we inhalen zijn aan het wandelen gegaan…

Impressie...

Impressie van de marathon…

30 kilometer punt. Het groepje dat de pacers nog volgt is gereduceeerd tot een 10-tal personen, de lopers met overschot zijn versneld en van ons weg gelopen, andere lopers hebben helaas moeten lossen. Van de mensen die ik regelmatig uit de achterhoede heb teruggebracht herken ik twee personen. Twee franstaligen, waarvan één negerinnetje. Het negerinnetje moet helaas iets later de rol lossen, aanmoedigingen om haar er bij te houden helpen niet, dus er schiet er nog eentje over. De groep is nu klein genoeg, dus de franstalige die overblijft krijgt m’n volledige aandacht. Ze heeft het lastig, maar ik ben vastberaden haar bij de groep te houden. Ik haal m’n beste koeterwaals boven en moedig haar constant aan. Ik moet me regelmatig eens een eind laten terugvallen om haar terug mee te sleuren, maar ze houdt vol en af en toe kunnen we terug bij de ballonen aansluiten.

Nog 4 kilometer. We hebben terug aansluiting gevonden bij het groepje. De française heeft al geregeld moeten lossen dus ik vermoed niet dat ze nog heel veel energie over heeft, maar wat er nog inzit zullen we snel ondervinden, want we gaan er nog eens alles uit persen.

Zie je het zitten om nog te versnellen vraag ik? Ze zegt dat ze me gaat volgen.

Het groepje voor 4.15 is klein genoeg om aan de zorgen van de 4 overige pacers over te laten. Ik zeg tegen Gerry dat ik er even van door ga om de franse naar de streep te begeleiden. Ok doe maar zegt ze.

Het tempo gaat een kilometer per uur de lucht in. Constant 11k/u, sneller lukt niet, want dan breekt ze. C’est dur zegt ze. Il n’est pas loin, vous êtes presque là antwoord ik in m’n beste koeterwaals. Ze houdt knap vol. Heerlijk om iemand op de rand van z’n krachten naar de best mogelijke tijd te mogen begeleiden.

Ze houdt goed vol, ik moedig haar constant aan en kijk bijna meer achterom dan vooruit. We halen vele mensen in. Sommigen van hen slagen er in om hun wagonnetje ook aan te haken. Ook hen moedig ik aan, naast frans kan ik nu ook in het Nederlands terug mensen aanmoedigen.

De kilometers slinken, we naderen de finish. Ze verbijt de pijn, maar kan mooi het tempo van 11k/u blijven aanhouden. Fantastisch!

We zien het stadion, nog 500 meter…

De finish! We zijn er! Yes!

4:12:44 (10k/u) is het resultaat, ik word daarmee 8640e op 12349 finishers.
Iets te veel volk om vlot te kunnen lopen, maar het was gezellig. Heb me geamuseerd, bedankt!

Ik wacht m’n mede-pacers op en krijg ondertussen vele bedankjes van tevreden mensen.
Stipt op tijd komen m’n mede-pacers binnen. Perfecte haas-klus en opnieuw vele bedankjes en vele lachende gezichten! Super toch? Daar doen we het voor!

Foto bij thuiskomst, de ballon is een stuk kleiner in Nederland dan in België. (foto: Jessie)

Foto bij thuiskomst, de ballon is een stuk kleiner in Nederlandse marathons dan in Belgische marathons. (foto: Jessie)

50 Responses to “marathon Amsterdam (tempomaker 4u15)”

  1. Jannet Lange says:

    Een marathon lopen en dan ook nog koeterwaals spreken…lopen lukt me wel maar dat koeterwaals vind ik moeilijker ;)

  2. Gert Schroons says:

    Met Wim, 1 van je medepacers, heb ik al 4 of 5 x Eindhoven marathon gepaced voor de 4u. Zo ook ll zondag. De man loopt volgend jaar zijn 200ste marathon. Toffe gozer.

  3. Jaime Otáñez says:

    Felicidades desde México Peter

  4. Marc Bemong says:

    Dat heb je weer mooi voor mekaar gekregen ;)

  5. Aschwin says:

    Goed zeg! Je hebt weer heel veel Hollanders blij gemaakt ;-)

  6. Marathonton says:

    Hey Gert, jammer dat je alleen Wim.weer noemt bij Eindhoven
    Ik was er ook bij hoor haha. Goed gedaan Peter. Ik sta op de foto in het midden achter die rode ballon pacer 4.30. Kijk ook eens op http://www.marathonton.nl

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *