Bostrails Aalter (17/1)

Wedstrijd-iniatieven over onverharde paden in onze streek zijn op één hand te tellen, dus als zoiets dan wel georganiseerd wordt willen we daar zeker aan deelnemen. Er is keuze tussen 3 afstanden: 10 km, 24 km of 43 km. Momenteel niet echt in vorm om ver te lopen, maar ik ga toch maar voor de marathon, bedoeling is om er een lange duurloop van te maken en zo een basis te leggen voor m’n eerste doel dit jaar (Antwerpen marathon).

Dit wordt trouwens m’n 10e marathon- (en ultra) die ik als wedstrijd loop, begint al te tellen he… :) (ik liep ook al 6 trainingen over de marathon-afstand maar die worden niet meegeteld door 100 marathon clubs)

het is druk aan de start (foto: Jessie)

het is druk aan de start (foto: Jessie)

Ik heb m’n (reeds redelijk versleten) trailschoenen aangetrokken vandaag, op de tarmac die er bevroren bij ligt is het moeilijk lopen, ik heb immers maar een klein contact-oppervlak en het is meermaals serieus glibberen en dreigen om uit te glijden. Na een kleine 5 kilometer mogen we de bossen in. Ik kan me inhouden en loop met veel reserve een tempo van ongeveer 11 km/u.

Na een kleine 5k mogen we los in de bossen... (foto: Tim Verbeke)

Na een kleine 5k mogen we los in de bossen… (foto: Tim Verbeke)

Het is genieten. Ik herken veel van de paden van mountainbike-toertochten en aktivia-wandelmarsen waar ik aan heb meegedaan in het verleden. Er zijn ook veel paadjes bij die ik nog nooit gedaan heb, er wordt dus echt wel het maximum uit de streek gehaald. Omdat je soms op hetzelfde pad terug moet (en dus achterblijvers of voorgangers kruist) moet je er wel je aandacht bijhouden om niet verkeerd te lopen. Ik loop bewust alleen en op het moment dat er een groep babbelaars achter me hangt laat ik me zelfs uitzakken, ik geniet het meest als ik enkel de natuur om me heen zie…

Hier en daar liggen er plassen, in het begin tracht je daar nog om heen te lopen, maar op den duur kijk je daar niet meer naar en ga je er maar los door heen… Ik merk dat feit ook op tegen m’n voorligger, hij bevestigt en kijkt naast zich, he ben jij niet Peter? Ik kijk ook naast me en herken het gezicht ook, jij bent Kevin zeg ik! Het is een van m’n facebook-vrienden die ik nog niet in het echt had gezien en zo maken we eens in het echt op een leuke manier kennis. Kevin loopt liever op tarmac maar is toch vastberaden om de wedstrijd helemaal uit te lopen. Een goede attitude, ik wens hem succes en loop verder alleen door.

Ik begin toch behoorlijk wat voorgangers bij te halen, ik ben nochtans niet aan het versnellen. Het blijft goed gaan tot rond het 25 kilometer punt en dan krijg ik ook een serieuze tik van de hamer. Zoals verwacht is de marathon-afstand een beetje te ver op dit moment voor me en mede door het parcours dat begint te dooien wordt het parcours ook een stuk zwaarder om te lopen. Ik moet m’n plan van een rustige training laten varen en duik in m’n reserves om te kunnen blijven lopen. Het laatste uur haal ik geen 10k/u meer, maar langzaam maar zeker komt het einde toch dichterbij.

Ik loop rond met borstnummer 55 en finish dan ook maar als 55e (op 129 deelnemers). 43.02 kilometer in een tijd van 4:09:24 (10.3 k/u).

Blij dat ik er ben (foto: Jessie)

Blij dat ik er ben (foto: Jessie)

4 Responses to “Bostrails Aalter (17/1)”

  1. Ronny says:

    Proficiat Peter, een goede prestatie gezien de omstandigheden. Ik had graag meegedaan (aan de 24K) maar had andere “verplichtingen”. Misschien volgend jaar …

    • Peter says:

      een volgende mogelijkheid tot onverhard lopen is 14 februari in ‘t Leen.

      • Ronny says:

        Thanx, maar ook dan heb ik andere “verplichtingen” (SSPZVL criterium).
        Maar misschien loop ik volgende week de HM van Cadzand, moet ook een mooi parcours zijn naar het schijnt.

        • peter says:

          over strand en duinen ook mooi idd. doe daar in principe ook mee, het wordt wss een snelle 5 gevolgd door traag uitlopen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *