De leopoldslopen in Watervliet is een event waar je er van kan op aangaan dat er een grote opkomst zal zijn, heel trage lopers (zoals op andere wedstrijden/joggings wel het geval is) zitten er over het algemeen niet tussen… De afstanden waar tussen moet gekozen worden zijn 6, 12 of 27 kilometer. Ik kies voor de langste afstand.
Op 10/1 liep ik hier de 21 kilometer en was toen eigenlijk niet echt tevreden over mijn prestatie, de opdracht is dus simpel: beter doen dan op 10/1. Een probleem is wel dat ik nog nooit 27 kilometer heb gelopen, maar ik neem me voor om tussen de 10.5 en 11 kilometer per uur te lopen (oftewel tussen 5:30 en 5:45 in min/km uitgedrukt).
in de startzone aan het praten met Sandra en Herman. (Merk ook op dat ik mijn pullekes drank meeheb)
Voor de start praat ik even bij met Nico (komt supporteren), Kristof (3 maand verplicht loopverlof op doktersbevel, supporter uit noodzaak), Sandra (doet ook de 27 kilometer, ze gaat traag lopen vandaag zegt ze, ik maak me geen illusies en ga zelfs niet proberen haar te volgen), Herman (loopt de 12 kilometer) en zijn vrouw (Herman’s grootste supporter en ook een beetje supporter voor ons, de andere bloggers,… :)).
De wedstrijd
Ik sta halverwege het peloton en start heel gezapig aan 10 km/u vandaag, mijn voornemen is om niet sneller dan 10.5 km/u te lopen tot ik aan het keerpunt kom en daarna te versnellen.
de start, gewoon op t gemak, tis ver he 27 kilometer...
Me voorgenomen om eens niet aan de kop te trekken vandaag en ik nestel me in een groepke met op het eerste zicht gelijkgestemde zielen die lopen aan 10.5 km/u, al snel echter verhogen ze het tempo naar 10.8 km/u met uitschieters tot boven de 11 km/u, ik kan nog wel makkelijk volgen op dat moment dus ik blijf daar maar hangen alhoewel het ietske sneller gaat dan gepland…
het groepke waar ik me in nestel...
Na 3 kilometer komen we aan de dreef die bestaat uit een onverharde zandstrook, iets moeilijker te belopen dus, het groepje splitst al snel in twee, een paar mensen kunnen de 11 km/u niet meer aan, ik schiet me voorbij de lopers die lossen en haak aan bij de 11 km/u tempomakers… (iets sneller dan gepland maar wel een lekker tempo…)
Om de tijd te doden beginnen we wat te praten met elkaar en blijkt dat ze allen al een marathon gelopen hebben en deze wedstrijd in voorbereiding van de volgende lopen, voor mij is het de eerste keer dat ik 27 kilometer loop. (terwijl ik da vertel denk ik, ik kan hier nog serieus op mijn bakkes gaan…)
Op kilometer 8 zit ik te zoeken naar een dropje (zo’n spekske uit olland) en door het gepruts valt een van mijn waterpullen op de grond. getver… omkeren, pul pakken, tussensprintje plaatsen om weer aan te sluiten bij het groepke… pfft ik ben er weer bij, de volgende kilometers blijf ik er wel aanhangen maar ik moet toch serieus bekomen van mijn tussentijdse inspanning…
13.5 kilometer: het keerpunt. yay, we kunnen eindelijk beginnen aftellen…
Na het keerpunt versnellen er 2 mensen uit de groep naar 11.5 km/u, ik blijf samen met een andere volgen, het groepje is op dit punt dus uitgedund tot 4 mensen. Al snel beginnen we andere groepjes lopers in te halen en achter te laten…
Kilometer 15: tijd voor nog “een dropje” denk ik en begin weer te prutsen in mijn achterzak om er één uit te futselen, pedang daar gaat een van mijn waterpullen weer tegen de grond… stoppen, eindje teruglopen, pul pakken en tussensprintje plaatsen om weer bij het groepje aan te sluiten (tussensprintje gaat geweldig vlot ik ben er in geen tijd terug bij…) maar al snel voel ik dat het tempo te hoog ligt om te herstellen van de tussentijdse inspanning die ik geleverd heb (getverdikke peis ik, ik was sjust zo goe bezig)… Ik blijf toch nog 4 kilometer hangen in het groepje, maar aan kilometer 19 begin ik te jo-jo-en, lossen, weer aansluiten, lossen, weer aansluiten, enz… het begin van het einde…
In kilometer 20 kan ik mijn snelheid nog op 11 km/u houden, maar in de kilometers die volgen moet ik mijn snelheid verlagen tot 10 a 10.5 km/u, ik raap nog wel een paar lijken op onder de weg maar ik moet nu zelf wel kop trekken, op kilometer 23 blijf ik achter een jogger hangen die ik heb bijgehaald om even uit te rusten. 2 kilometer verder denk ik dat ik genoeg gerust heb en verhoog m’n snelheid terug naar 11 km/u, getver dat laatste stuk valt nog ferm tegen zeg… ik moet terug wat temporiseren…
Nog 300 meter, de eindstreep is in zicht, ik zit stik kapot, maar ik pers er nog eens alles uit, ik begin te sprinten en haal een topsnelheid van 22.3 km/u. Ik steek nog 2 lopers voorbij…
de eindspurt, nog eens alles uit de kast halen...
De 26.77 kilometer beëindig ik in 2 uur 29 minuten en 6 seconden (gemiddelde snelheid van 10.8 km/u, 260e op 310 deelnemers). Ik had stilletjes gehoopt op een eindtijd onder de 2 uur 30 min (en alhoewel ik besef dat dat geen supertijd is) ben ik er dus heel tevreden mee. Ok ik verlies twee en een halve minuut in de laatste 7 kilometer door de gevolgen van mijn waterpul incident, maar als je eindtijd onder je doeltijd is moet je tevreden zijn he… :)
Wedstrijdverloop
Wedstrijdverloop, ik krijg het echt lastig vanaf kilometer 19...
