Vandaag de 3e wedstrijd van het SSP-criterium op het programma, de Jeff Thuy Memorial. Er moet zoals steeds gekozen worden tussen 3 afstanden: kort (3) – middellang (5) of lang (12.3), ik kies net als de vorige 2 criterium-lopen voor de langste afstand.
Ik liep al eens op dit parcours op 3/1 dit jaar en maaktte hier toen niet zo’n goede beurt (1.04.29 – 11.4km/u), ik herinner me ook dat vooral dat het parcours de eerste 2 kilometer een heus cross parcours was.
Ik ben vrij vroeg ter plaatse en besluit om toch maar het eerste gedeelte van het parcours al lopend te gaan verkennen, op die manier leg ik wel iets meer afstand af dan wat ik normaal doe tijdens de opwarming (3.5 km nu, anders blijft dat beperkt tot een paar 100 meter).
Maar bon, ik zie al snel dat het cross parcours er heel drassig bij ligt en alhoewel ik nu alleen loop duurt het niet lang of ik zit met een voet in een plas, getver, ok straks dus uiterst rechts houden denk ik… :)
Net voor de start zie ik Dirk de krekenloper, hij is nog een beetje (veel) aan het napochen over een vorige wedstrijd waar hij ver voor me in de uitslag was geëindigd (normaalgezien eindigen we tegenwoordig dicht in elkaars buurt maar die dag liep ik niet door). Vandaag loop ik wel door zeg ik tegen hem. ;)
De wedstrijd
De straat waar gestart wordt is heel smal, ik wil me vooraan positioneren, maar slaag daar niet echt in, het dichtste dat ik geraak is de vierde rij, so be it.
de start...
We vliegen uit de startblokken en ik heb moeite met het hoge starttempo dat ontwikkeld wordt, na een 200-tal meter moet ik een gat laten vallen naar de loper voor me en probeer onmiddelijk over te schakelen naar een tempo dat rond de 14km/u ligt. De wind beukt hard en de lopers achter me hebben niet veel zin om over te nemen. Ik zie krekenloper Dirk een paar 100 meter voor me uit lopen…
Einde van de eerste kilometer, ik herinner me van tijdens de opwarming dat ik hier uiterst rechts moet houden om de plassen te ontwijken, dus hup naar rechts zo dicht mogelijk langs de struiken heen… Ik zie een paar 100 meter voor me de krekenloper nog steeds lopen, maar ik krijg het gat maar niet toe…
Op het einde van de tweede kilometer komen we eindelijk van het lastige onverharde stuk af, er vormt zich een groepke van 5 mensen, waar ik de eerste honderden meters nog verder aan kop trek, wanneer de andere personen beginnen over te nemen voel ik dat ik toch al iets te diep ben geweest, ik heb moeite met de tempoversnellingen in het groepje en het duurt dan ook niet lang voor ik niet meer aan het groepje hang.
Ik kijk op m’n horloge, nog geen 3 kilometer ver en ik heb me al opgeblazen denk ik, great. Maar al snel zet ik die gedachte uit m’n hoofd en ik blijf me focussen op het groepje dat me zonet gelost heeft. Alhoewel ik nu onbeschut alleen loop kan ik m’n tempo toch vrij hoog houden waardoor het gat naar het groepje voor me niet groter wordt, ik krijg echter niet direct aansluiting,…
De volgende 2 kilometer is het meewind waardoor ik m’n tempo kan hoger duwen, langzaamaan kom ik dichter en begin kilometer 6 ben ik weer bij ‘t groepje, voor eventjes toch, na 100 meter laat een gast met een oranje shirtje waar ik achterhang een gat vallen om daarna een tempo versnelling te plaatsen waardoor hij weer mee is en ik er weer afvlieg… Giegetver…
Even later pikt het groepje voor me Dirk de krekenloper op, hij gaat goed mee,… Alhoewel zij nu met 3 lopers ronddraaien en ik alleen loop loopt het groepje toch niet direct van me weg, ik kom zelfs iets dichter maar krijg die verrekte laatste 50 meter maar niet toegelopen…
In kilometer 7 is er blijkbaar een tempoversnelling geweest in het groepje voor me want het spat uiteen, de eerste die de rol moet lossen is Dirk de krekenloper. Even later heb ik hem te stekken, ik denk ik kan het smerig spelen en hem in een tempoversnelling voorbij schieten, maar dat krijg ik niet over m’n hart, dus…
“hey Dirk” zeg ik terwijl ik de kop neem en m’n zelfde tempo aanhoud, hij zet zich achter me maar even later kiest hij plots voor de andere kant van de weg, da’s raar denk ik en ik blijf links lopen, ik hoor dat z’n stap begint verder te klinken, straks zal ie dus niet moeten pochen zoals net voor de wedstrijd denk ik (ik was er blijkbaar dus toch ietskes gepiekeerd over).
Maar bon, de wedstrijd gaat verder en nader ik nu ook op 2 lopers waar ik in kilometer 2 nog mee samen liep, de snelheid is er bij hen volledig uit en het is precies alsof ik hen voorbij vlieg…
10 kilometer punt wordt gepasseerd in 43:51, slechts 15 seconden trager dan m’n besttijd op de 10 en nu dus hoofdzakelijk op eigen kracht (zonder gangmakers) gelopen…
Ik nader op Danny Van Damme (die de grootste motor was van het groepke van daarnet) en de gast met de oranje shirt, eenmaal ik aansluiting vind op het groepje lost de gast met de oranje shirt en ik denk gij gaat mij niet ‘t zelfde lappen als dat ge in kilometer 6 gelapt hebt zulle… Ik schiet het oranje shirt in een spurtje voorbij en zoek de samenwerking met Danny, ik neem direct de kop om het oranje shirt niet te laten terugkomen.
Danny is verbaasd van me terug te zien – ik was immers uit zijn groepje gelost tussen kilometer 2 en 3 - maar we vinden elkaar en wisselen kop af voor de laatste 2 kilometer.
Nog 500 meter naar de meet, Danny verhoogt z’n tempo en ik moet er af, ik moet enkele meters geven… Nog even je eigen tempo trachten vast te houden denk ik…
spurtje...
Ik schat de afstand in naar de meet, nog 200-tal meter denk ik en ik zet m’n spurt in, ik ga Danny nog vlot voorbij en eindig daardoor de 12.26 kilometer in een tijd van 53:38 (13.7 km/u). Ik word daarmee 30e op 89 deelnemers.
Geen records gesneuveld vandaag maar wel heel tevreden met m’n prestatie, alhoewel dat ik grotendeels alleen liep vandaag heb ik m’n moreel en snelheid hoog kunnen houden… :)
Wedstrijdverloop
wedstrijdverloop
