Mocht het niet zijn dat ik deze week zowel een coopertest als een halve marathon in Leuven (Studentenmarathon) heb gelopen dan zou ik zeggen dat ik me kalm heb gehouden, want dat gevoel heb ik eigenlijk wel: 3 rustdagen op rij genomen (donderdag nog gezwommen en vrijdag gewandeld maar 3 dagen niet gelopen) en ik moet zeggen die 3 rustdagen hebben deugd gedaan, eindelijk terug het gevoel gehad te hebben van eens uitgerust te zijn..
De Vijf Van Sluis
Stofke treed terug in actie vandaag op de 5 kilometer afstand in Sluis. Ik heb regelmatig eens een goed gesprek met hem op facebook en wil er dan ook absoluut bijzijn bij zijn wederoptreden na een lange tijd van blessureleed. Het is misschien niet verstandig om 5 kilometer te lopen voordat ik een recordverbetering op de halve marathon probeer, maar hetgeen je gehad hebt heb je gehad denk ik.
Ik stel me even voorbij de streep te wachten (zodanig dat m’n chip geen 2x registreert) en praat snel even bij met de trainer van Natalie Tijtgat, haar trainer is een spraakwaterval en een heel aangename man die veel afweet over lopen, ik heb het gevoel dat ik uren naar hem zou kunnen luisteren, maar de start van de 5 kilometer is nabij en ik stel me dus klaar om stofke te vervoegen in zijn eerste wedstrijd van dit jaar.
Vele mensen passeren en ik denk dat ik stofke heb gemist maar ik had het moeten weten, stofke vertrekt op de allerlaatste rij, ik voeg dan ook maar in op de laatste rij. Stofke spreekt Elke (zn vrouw) nog wat moed in en daarna vertrek ik samen met hem voor de inhaalrace (ook wel eens “een stofke doen” genoemd in de volksmond). Stofke had zich voorgenomen om aan 11km/u te lopen en op het moment dat ik waarschuw dat we 12km/u aan het lopen zijn zegt hij “howla efkes temperen” maar ondanks dat hij dit zegt vermindert het tempo niet echt…
Het is voor mij een beetje snel voor in te lopen voor de halve marathon van straks maar ik dring niet aan, uiteindelijk heb ik er wel plezier in om te zien dat het echt vlot loopt bij hem.
We zijn achteraan gestart en schuiven op van het ene groepje lopers naar het volgende groepje lopers en laten ze bijna stilstaand achter. Halverwege komen we ook ‘juffrouw Evy’ tegen, ik kondig onze komst een tijdje op voorhand aan in de hoop dat ze zal aansluiten bij ons, maar blijkbaar gaat het veel te snel, we zoeven haar voorbij maar we zijn dan ook een stukje boven de 12km/u aan het lopen op dat ogenblik…
Lange broek, vest en wanten hebben er voor gezorgd dat ik met een tamelijk rode kop aan ‘t rondlopen ben, met de streep in zicht laat ik Stofke dan ook met plezier lopen, ik ben blij met z’n eindresultaat: hij heeft een superwedstrijd gelopen na zo lang out te zijn. Voor meer details over z’n wedstrijd zie Stofke’s blog
Recupereren
De vijf van Sluis was slechts iets meer dan het dubbele van de afstand van hetgeen ik normaal opwarm, maar toch wel een stuk sneller dan wat ik anders loop tijdens m’n opwarming (normaal loop ik 2km aan 9 a 10km/u tijdens de opwarming en nu was het 5km a 12km/u en meer). Nog een half uurtje om te recupereren van de inspanning dus voor me, ik sta een hele tijd uit te puffen maar even voor de start heb ik het gevoel dat ik er bijna weer tegenaan kan.
M’n PR op de halve marathon staat op 1:34:50 (gelopen een maandje terug in Watervliet op 20/2), m’n doel voor vandaag is 1:33 lopen. Misschien redelijk ambitieus om er 2 minuten te willen afdoen en ik word eigenlijk ook al moe bij het idee dat ik 4:24 per kilometer ga moeten lopen maar het doel is gesteld en ik heb me voorgenomen om het te proberen halen.
Halve marathon van Sluis
Ik positioneer me samen met Vincent op de 4e startrij. Net voor de start gegeven word schuiven er nog vele lopers voor ons zodanig dat we pas op ongeveer op de 20e rij staan. Eenmaal de start gegeven is word ik ondanks dat m’n startsnelheid een stuk boven de 15km/u ligt toch langs alle kanten voorbij gestoken.
Ik laat me niet verleiden om met de te snelle lopers mee te gaan en zoek een duurlooptempo op gevoel wat me redelijk lukt, slechts 14.5km/u voor m’n eerste kilometer, iets sneller dan hetgeen ik kan volhouden op die afstand maar ik ben al onstuimiger uit de startblokken geschoten.
Ik haal lopers bij die zich opgeblazen hebben in de eerste kilometer, ik heb op dit moment nog een heel goed gevoel in m’n benen. Ik weet dat ik sneller aan het lopen ben dan ik had gepland, maar ik denk foert, we zien wel wanneer ik ontplof, ik loop door op goed gevoel.
net gestart, hier voel ik me nog super...
De eerste kilometers staat de wind vooral van opzij te blazen, ik plaats een kleine versnelling waardoor ik naast een andere loper kom te lopen en ik gedeeltelijk van de wind verscholen zit. Snelheid rond de 13.8km/u op dat moment, iets te snel, maar het loopt vlot…
Na 3 kilometer heeft de loper die m’n wind opvangt blijkbaar het beste van zichzelf gegeven want hij valt terug, ik val alleen, ik loop een tijdje alleen door maar wanneer ik besef dat dit weinig zin heeft laat ik het tempo ietsje zakken om in te schuiven bij het groepje lopers dat net achter me hangt.
Even nadat ik me aangesloten heb spat het groepje uiteen, ik ga mee met de snellere lopers van het groepje en probeer me kalm te houden, het is nog te vroeg om de boel te forceren denk ik.
Kilometer 5, de eerste bevoorrading, ik neem een flesje water en keil het grootste gedeelte er van op m’n hoofd uit, hetgeen overschiet drink ik op, dat doet deugd zeg…
Kilometer 6, een heuse tempoversnelling met stukken die boven de 15km/u gaan, we sluiten weliswaar met ons groepje aan bij 2 lopers die voor ons lopen, maar ik voel dat het te snel gaat voor me, ik kan dit tempo nog wel even vol houden maar geen 15 kilometer lang meer, lossen voor ik me opblaas en eigen tempo zoeken dus…
Een nieuw groepje word gevormd in kilometer 7, we nemen elk ons deel van het werk voor onze rekening, de verstandhouding is goed.
Kilometer 11, een peletonetje uit de achterhoede (met onder andere Luc Ryckaert) peuzelt ons op, hun tempo ligt een stuk hoger dan hetgeen we met ons 4-en ontwikkelden, we proberen aan te klampen.
aan de omwalling van Sluis, vanaf hier is het grotendeels alleen lopen...
Een kilometer of 3 verder, bij het naderen van de omwallingen van Sluis voel ik dat ik eraf moet, terug een tempo opzoeken waarvan ik het gevoel heb dat ik het kan blijven aanhouden tot aan de streep.
Vanaf nu loop ik grotendeels alleen, ik schep moed uit het feit dat ik nog lopers bijhaal en ze zonder dat ik extra moeite doe laat ik de bijgehaalde lopers ook achter.
Kilometer 17, ik krijg het voor het eerst in deze wedstrijd lastig, ik wil er niet aan toegeven en houd het tempo hoog, doorbijten denk ik, we zijn er bijna.
Eind kilometer 19, de klok duid 1u20 aan, ik kan het bijna niet geloven, zonder tegenslag ga ik m’n doeltijd van 1u33 verpulveren…
we zijn er...
Met de streep in zicht verhoog ik het tempo nog lichtjes en beëindig de 21.07 kilometer in 1:30:35 (14km/u), meer dan 20 minuten sneller dan vorig jaar en een vet PR (4’15” sneller dan vorig PR). Ongelooflijk, ik wist niet dat ik zo’n tempo over deze afstand uit m’n benen ging kunnen schudden, het resultaat is in ieder geval stukken beter dan ik had gehoopt.
Wedstrijdverloop
