Antwerpen Short Run 5K
Collega Lienert was ingeschreven voor de short run, maar kon niet deelnemen.
Ik twijfel tot het laatste moment om z’n nummer over te nemen, uiteindelijk plooi ik (wat had je verwacht…) Ik denk het is wel een unieke kans om het 5K parcours eens te bekijken, als het een snel parcours lijkt kan ik dan later er me eens toeleggen op de Short Run door te lopen en er eens een 5K PR neerzetten. En op deze manier hou ik Herman toch ook een beetje binnen schot qua aantal wedstrijden (een onbegonnen zaak), maar kom nu toch ook al aan 23 wedstrijden dit jaar :)
Vandaag is de 10 miles het hoofdprogramma voor me, het is niet de bedoeling om al te snel te lopen in dit “opwarmertje”.
Ik positioneer me als allerlaatste van de ongeveer 2600 lopers die deelnemen aan deze run. Ik denk dat ik door achteraan te starten me wel zal kunnen inhouden.
shirtje van Aalter aan, zonnebril op: den toerist uithangen in de 5K Short Run :)
Maar het blijft een wedstrijd en ongewild loop je toch snel sneller dan gewild, eenmaal gestart begin ik dus al vrij snel hele horden lopers voorbij te steken. Ik denk dat ik waarschijnlijk al 1000 man ben voorbijgesneld. In kilometer 3 kom ik tot bij een meisje genaamd Kirsten Van De Velde waar ik wat blijf hangen. Ik loop de resterende 2k samen met haar uit, ze zegt “je ziet er nog niet moe uit” en het is weliswaar wel waar maar ik laat me er toch een beetje aan vangen, de snelheid stijgt en de laatste 100 meter worden afgelegd aan 15+ km/u.
Ik leg de 4.82 kilometer af in 23:33 (12.3km/u) en word daarmee 283e op 2322 deelnemers, toch bijna 2000 man ingehaald dus blijkbaar. :)
wedstrijdverloop Antwerpen Short Run: kilometerke sneller dan gepland...
Nog een uurtje en een half tot de start van de 10 miles, proberen snel recupereren nu dus…
Antwerpen 10 miles
De start voor de 10 miles is net zoals vorig jaar met startvakken naarvolgens de verhoopte eindtijd. Het vroegste vak waar ik volgens m’n borstnummer eigenlijk mag staan is 1u10 - 1u25, maar ik hoop stilletjes om terug onder die 1u10′ te duiken net zoals in Oostende-Brugge. Voor een tijd sub 1u10 is geen startvak voorzien.
Eenmaal aangekomen aan de start, zie ik dat het vak voor nummers 51 – 1000 (normaalgezien voorzien voor mensen die bij de beste 1000 eindigden vorig jaar) niet bewaakt is, ideaal denk ik en ik schiet me in dat vak. Ik posteer me ongeveer halverwege in dit vak… Helaas hebben andere mensen (die ook niet thuishoren in dat vak) blijkbaar ook dat idee gehad van in dat vak te kruipen want er staan massa’s trage lopers voor me (sommigen lopen trager dan 10km/u), onbegrijpbaar…
De eerste kilometers is het dan ook echt drummen en proberen de snelheid er in te houden, op sommige momenten moet ik echt gaten maken om door te glippen door 2 mensen aan hun schouders te nemen en lichte druk te zetten zodanig dat er een klein gaatje ontstaat waar ik kan doorspringen, leuk voor niemand en kost ontzettend veel energie.
Aan kilometer 3 is er een afdaling richting Kennedy tunnel, opeens schiet er me rechts aan hoge snelheid iets voorbij. Het blijkt een man in een rolstoel te zijn die zich naar beneden laat “vallen”, zot welke snelheden hij haalt, in het voorbijvliegen roept hij: “tot straks!” Bij iedereen in de omgeving schiet er spontaan een glimlach op het gezicht. :)
Kilometer 4, bij het buitenkomen van de kennedytunnel gaat het weer omhoog, het is een helling die blijft stijgen en al snel gaan we terug voorbij de rolstoel-atleet die nu een serieuze inspanning aan het leveren is op deze klim (respect!).
Kilometer 5, eindelijk beginnen we van de trage lopers verlost te raken, er komt ruimte en vanaf nu kan je vlot lopen…
Kilometer 6, de eerste bevoorrading, ik keil 2 flesjes water over m’n hoofd en maak met hetgeen overschiet m’n mond nog even nat. Krampen direct na het drinken, ik moet even temporiseren maar het gaat gelukkig snel over en kan er terug het tempo wat in brengen. Het lukt me wel niet meer om die 14km/u te halen, het wringen in de eerste kilometers heeft me blijkbaar toch teveel energie gekost.
zeiknat ben ik van dat water over me te gieten... :)
Kilometer 7-9 is een passage door de binnenstad van Antwerpen, wondermooi en een heel speciaal effect met die mensen die rijen dik langs de kant van de weg staan. Ik herinner me van vorig jaar dat hier de lopers ook heel dik liepen, nu kan ik vlot m’n weg kiezen, een zee van ruimte. Blijkbaar moet ik toch redelijk vooraan lopen denk ik…
Ondanks dat het bij mij ook niet meer zo vlot loopt als in de eerste kilometers van de wedstrijd, blijf ik wel heel veel lopers bijhalen, het blijft me moed geven om het tempo zo hoog als mogelijk te houden.
Kilometer 10 passeer ik in 44:16, ik besef dat die 1u10′ halen vandaag zo goed als onmogelijk is…
Kilometer 11, 2e bevoorrading, opnieuw maak ik m’n hoofd nat en drink het laatste beetje op van het flesje. Krampen, opnieuw, pfft, gelukkig weer niet al te lang…
Kilometer 13, we duiken de Waaslandtunnel in, m’n snelheid ligt hoog en ik haal de mensen voor me snel bij, zalig dat afdalen… :)
In de verte zie ik de klim van de tunnel al opduiken, verschillende lopers hebben het begeven en de ambulance moet hen komen oppikken… De klim is ook verrekt lastig, ik moet m’n snelheid drastisch verlagen, maar slaag er toch op een of andere manier in om mensen te blijven voorbijgaan…
Kilometer 15, eindelijk uit die verrekte tunnel.
Nico zit bij het buitengaan aan te moedigen “allee Peter, ‘t is geen training e man…”. Ik zit aan m’n limiet, hartslag 5 slagen onder m’n maximum en aangezien ik geen zin heb om ook van zwijm te gaan blijf ik gewoon tempo doorlopen.
Ik beëindig de 10 miles in 1u11’06” (13.6km/u) en eindig daarmee 637e op 14816 deelnemers.
Een toptijd op de 10 mijl zat er nooit in, maar toch best tevreden van de prestatie van vandaag en een dikke 10 minuten sneller dan vorig jaar :)
Wedstrijdverloop Antwerpen 10 miles: even gps ontvangst kwijt in de tunnel dus een beetje een vertekend beeld