Archive for July, 2016

6 uur Aalter – geveld door de hitte

Net voor de start (foto: Jurgen Schepers)

Net voor de start (foto: Jurgen Schepers)

start! (foto: Kurt Adams)

start! (foto: Kurt Adams)

Ik start met ambitie aan de 6 uur en positioneer me op de eerste rij. Een marathon in 3u30 is in principe goed te belopen voor me en volgens mij moet het tot m’n mogelijkheden behoren om dit tempo 6 uur vol te houden.

Net van de piste (foto: Jurgen Schepers)

Net van de piste (foto: Jurgen Schepers)

Ik had gevreesd voor de hitte, maar het eerste uur valt dit goed mee. Ik douche aan elke bevoorrading met een beker water om me fris te houden en drink ook telkens een kleinigheid. Na 8 kilometer drink ik een flesje isotone dorstlesser uit m’n eigen bevoorrading. De rondjes van 2 kilometer worden vlot afgelegd net boven of net onder de 10 minuten, perfect volgens plan. 12 kilometer zitten er op na 59 minuten.

douchen na elke bevoorrading (foto: Patrick Kloek)

douchen na elke bevoorrading (foto: Patrick Kloek)

De temperaturen worden warmer. Tegen beter weten in tracht ik toch m’n tempo vast te houden. Het resultaat laat niet heel erg lang op zich wachten, want na 15 kilometer treden de eerste tekenen van buikkrampen op. Ik verlaag m’n snelheid en houd het nog een rondje uit, maar kies dan uiteindelijk toch maar voor een pit-stop na 18 kilometer.

Ik heb de knop omgedraaid en dring niet meer aan. Gegokt en verloren.

Ik besluit om te uit te joggen aan 10k/u, maar zelfs die snelheid halen lukt me niet meer. Anderhalf uur gelopen en ik heb het blijkbaar al gehad. Ik trek een nieuw shirt aan en wissel m’n loopschoenen.

Nog 4 uur en 30 minuten tot de finish…

Wandelstukken worden afgewisseld met iets wat op lopen lijkt. Het is nog 24 kilometer tot het marathon-punt en durf dit eigenlijk nog niet als nieuw doel te stellen, maar het speelt wel in m’n achterhoofd. Plezierig is het lopen niet meer, ik bekijk ronde per ronde en zie hoe lang ik het nog kan opbrengen om rondjes tegen m’n zin te draaien.

gaat niet vlot meer, nog wat meters proberen maken (foto: Patrick Kloek)

gaat niet vlot meer, nog wat meters proberen maken (foto: Patrick Kloek)

Na ongeveer 4u45 staat er 44 kilometer op de teller en zit de martelgang er op. Bijgesteld doel bereikt. M’n PR op de 6 uur kan ik in mijn huidige toestand niet meer bereiken. Voor mij hoeft het niet meer. Het is genoeg geweest en gooi de handdoek in de ring. Ik trek een nieuw shirt aan en een lange broek en plof neer in een stoeltje.

M’n klokje loopt nog. Het is nog iets meer dan een uur.

nog 10 minuten (foto: Ronald De Decker)

nog 10 minuten (foto: Ronald De Decker)

Ik zie Jessie aankomen. M’n spieren zijn van het stilzitten in de stoel reeds stram geworden. Ik trek de benen terug in gang en loop het resterende uur nog met Jessie mee als steun en om haar te bevoorraden.

Op die manier verzamel ik ook nog wat extra kilometers en eindig ik de 6 uur met 51,335 kilometer als 47e op 80 deelnemers.

Naturarun Ieper

We zijn zondagmiddag present voor de eerste NaturaRun te Ieper. Ik sta met gemengde gevoelens aan de start want ik voel me niet super, net sinds gisteren een antibiotica kuur achter de rug (voel me nog zo slap als een vod) en momenteel nog onder de pijnstillers en ontstekingsremmers (abces tand). Wie weet helpen die ontstekingsremmers misschien ook om ondertussen m’n achillespees te genezen. :)

Ik besluit om rustig te starten en te zien hoe het allemaal verloopt, als het niet lukt om te lopen dan keer ik wel al wandelend terug…

Ik positioneer me op de 6e startrij en ben nog maar net gestart of ik erger me al aan het heen en weer getik van de veters op m’n nieuwe Salomon trail schoenen. Ik stel me aan de kant en arrangeer m’n veters onder de lussen van m’n schoenen zodanig dat deze geen bewegingsvrijheid meer hebben. Door deze actie bevind ik me nu helemaal achteraan in het peloton. Ik begin terug te lopen en zonder al te veel te forceren haal ik vlot hordes mensen bij op de rijbaan. Gilberte loopt nietsvermoedend te babbelen, ik zie m’n kans schoon en moedig haar in het passeren aan met een gemoedelijk tikje op de poep. (hopen dat Eddy dit niet leest :))

Na een kleine kilometer komen we op een single track, van vlot voorbij lopen is hier geen sprake meer. Om in de lange rij achter aan te sluiten en aan 10k/u te lopen heb ik echter ook geen zin. Ik kies een iets snellere route over de oneffen ondergrond, doorheen het hoge gras, grote plassen ontwijkend…

Na een 5-tal kilometer komt er meer ruimte. Het gaat al bij al vlot met lopen en ik trek de gashendel verder open.

Ik ben wel tevreden van m’n nieuwe trailschoenen (terug gekozen voor de Salomon Speedcross net zoals m’n eerste paar trailschoenen, heel wat beter dan het lompe paar Salomon Xa Pro 3d, die na verschillende marathons en ultras nog niet ingelopen zijn en me telkens blaren geven…)

De bevoorrading is pas na 11 kilometer, ik ben m’n drankgordel vergeten, maar behelp me door de ganse weg een plastiek flesje mee te dragen. Loopt eigenlijk nog best vlot. :)

Halverwege haal ik Karel bij, het is net een afdaling, ik vlieg voorbij aan een goede 16k/u en groet hem in de vlucht…

Het is een mooi parcours, ik had veel weides en boeredreven verwacht, maar we mogen heel vaak doorheen mooie bossen. Super. Ik geniet ten volle.

Bijna aan de meet (foto: Kurt Lowie)

Bijna aan de meet (foto: Kurt Lowie)

18 kilometer, ik heb me blijkbaar toch geforceerd, buikkrampen… Later dan verwacht, maar ik had hier met de voorbije antibiotica kuur wel voor gevreesd…. Nog een kilometer of 7… Rond kilometer 22 begint het serieus te nijpen en kies dan toch maar voor 2 minuten oponthoud… Ik denk dat het nog een 3-tal kilometer is naar de meet, maar blijkbaar is het parcours korter want ik ben slechts op een goede kilometer van de finish…

Ik finish de 23.89 kilometer in 2:01:04 (11.8k/u)

Na de finish wandel ik nog terug naar de kruising. Van de seingevers verneem ik dat de laatsten al een tijdje zijn gepasseerd. Ik zie daar een stoeltje staan dat niet gebruikt wordt en besluit hier op m’n vriendin te wachten en ondertussen sla ik een babbeltje met de seingevers die me weten te vertellen dat Jessie al wat plaatsen is opgeschoven.

Juan komt met de auto terug van zijn bevoorradingspost en ziet me zitten in de stoel. Hij stopt om te vragen of er een probleem is. Nee nee, ik ben al aan de finish geweest daarnet en zit nu te wachten op m’n vriendin zeg ik. :)

Samen met Jessie begeef ik me nu nog een laatste maal richting finish…

op pad met Jessie richting finish (foto: Kurt Lowie)

op pad met Jessie richting finish (foto: Kurt Lowie)

10 miles Waasmunster

Vorige zondag stond de 10 miles van Waasmunster op het programma.

Ik heb al veel gelopen in juni en voel me zeer moe. M’n vriendin voelt haar nog goed en besluit voor de 10 miles additioneel ook nog mee te doen aan de 7 kilometer jogging. Ik besluit haar maar te vergezellen en loop een rondje mee op haar tempo.

Waasmunster is niet tegen de deur en het aantal bekenden is dan ook op 1 hand te tellen. Net voor de start zie ik Patrick Van de Veire en Firmin Van De Woestijne. Ze staan net foto’s te trekken, dus poseren dan maar eens samen he… :)

Het is een mooi parcours in Waasmunster met veel onverharde stroken en af en toe een kort klimmetje.

Ondanks m’n vermoeidheid loopt het toch nog harder dan wat ik op voorhand had verwacht. Het loopt wel niet vlot en het gaat steeds iets trager. 5 kilometer in 22′, 10 kilometer in 45′.

Finishen van de 10 miles doe ik in 1:14:06 (13k/u). Ik word daarmee 100e op 669 finishers.