marathon de Bordeaux métropole

Jessie won met een wedstrijd van Isostar een reis naar Bordeaux en een ticket voor de marathon van Bordeaux. Mits bij te betalen voor mijn deel mag ik ook mee. Behoorlijk duur, maar we zijn er eens mee weg. :)

De vrijdag is een dagje reizen: ‘s morgens met de auto naar zaventem waar je een uur of 2 op voorhand moet zijn om door al de security checks te raken, daarna anderhalf uur vliegen naar Bordeaux en in Bordeaux dan nog eens drie kwartier op de bus naar het hotel…

Zaterdagochtend verkennen we Bordeaux even met een korte rondwandeling, halen we het startnummer van Jessie op en schrijf ik me zelf via een daginschrijving in voor de marathon van Bordeaux die ‘s avonds om 20u zal starten.

‘s namiddags is Jessie de verstandigste van ons twee (geen verrassing) en rust ze op de hotelkamer uit voor de marathon die vanavond start. Zelf wil ik Bordeaux nog even ga verkennen en loop een 10-tal kilometer rond in de nabije omgeving (op een rustig tempo). Een mooie stad om door te lopen en het is wel genieten nu, maar ik weet dat ik het me straks tijdens de marathon misschien wel zal gaan beklagen. :)

Na een goed bord spaghetti begeven we ons richting start van de marathon. Het is er druk: aanschuiven bij bagage-depots, aanschuiven bij toiletten… Alhoewel we vroeg aanwezig waren moeten we ons toch nog beginnen haasten om in de startbox plaats te nemen. Er staan veel toeschouwers en langs de reguliere paden lukt het niet meer om het startvak te bereiken. We moeten verschillende malen over hekkens klimmen. Eenmaal we het startvak van 4u30 (of meer) bereiken is het duwen om er binnen te komen.

Het startschot wordt om 20u gegeven. Veel beweegt het nog niet rondom ons en het duurt zeker nog een half uur eer wij zelf over de start-streep zijn en aan onze marathon kunnen beginnen. Wat een bende volk zeg… Dit jaar start de halve marathon en de marathon op dezelfde tijd. Volgens Jessie zullen de mensen die een halve marathon lopen ons na een kilometer of 5 verlaten, maar dat blijkt toch tegen te vallen, want het duurt iets meer dan 10 kilometer eer de halve marathon van de marathon wordt gesplitst.

Ik had m’n tempo van m’n horloge voor vandaag op 4u30 ingesteld. Dit zou een PR voor Jessie betekenen, maar 4u30 zit er nooit in vandaag. De eerste 10 kilometer is het moeilijk om een vast tempo te lopen: veel te veel volk. Er loopt altijd wel iemand in de weg, het is veel slalommen. Na 10 kilometer zitten we hierdoor al meer dan een minuut achter op het schema van 4u30…. Het parcours is ook behoorlijk op en neer, tijd goedmaken zit er niet in. Integendeel.

Eenmaal we van de halve marathon lopers vanaf zijn leg ik het tempo op een vaste snelheid van om en bij de 9.3k/u. Jessie loopt naast me. Het is minder druk nu en we kunnen een betere looproute bepalen. We halen wel veel mensen in.

Telkens we iemand inhalen wil Jessie er zo snel mogelijk voorbij zijn. Keer op keer herhaal ik: niet forceren, tempo houden. Het duurt niet heel lang of er hangen een paar volgers in ons zog. Ik vermoed dat het een combinatie van factoren is: het is een gelijkmatig vast tempo en ik loop rond met een vestje waar op de achterkant pacer op staat (op het laatste moment toch maar geopteerd voor met een dun vestje te lopen en niet met een trui wegens te warm).

Jessie moet niet stoppen aan de bevoorrading. Ik neem van de bevoorradingstafel wat ze nodig heeft en reik haar aan wat ze gevraagd heeft. Aan iedere bevoorrading moet ik daardoor wel een klein gaatje toelopen op Jessie.

De andere mensen die me volgen moeten zelf voor hun water zorgen. Toch slagen ook zij er in om ons geruime tijd te blijven volgen. Eén van m’n volgers slaat af na een 10-tal kilometer in m’n zog te hebben gehangen. Hij loopt de aflossingsmarathon. Merci pour le ritme zegt hij. Ik antwoord in het Engels You’re welcome. Een andere volger bevestigt Great job you’re doing indeed. Very steady pace. Thank you!No problem, I’m used to it zeg ik…

Het feit dat de volgers iedere keer het gat op Jessie moeten toelopen nekt hen. Eén voor één haken ze af. Het wordt terug rustig achter ons, zonder het geluid van de volgende voetstappen. Af en toe moet ik Jessie herinneren om nu nog niet te gaan versnellen, het is nog ver. Jessie zit in een mooie cadans en houdt mooi tempo. Het ziet er goed uit.

Na 30 kilometer krijg ik kramp in m’n linker hamstring en voelt de hamstring behoorlijk stijf aan… Verdorie…
Combinatie van het loopje deze namiddag dat toch een loopje teveel was blijkbaar en het feit dat ik aan iedere bevoorrading een gaatje naar Jessie toeloop met haar bevoorrading…

Ik zeg tegen Jessie dat ik last heb, ze niet naar me moet omkijken, haar tempo moet vasthouden en dat ik haar wel terug zie aan de finish. Ik wandel een stukje.

Jessie kijkt niet om, ze blijft veel deelnemers inhalen, ze loopt in een mooie cadans verder en ik heb zelfs de indruk dat ze lichtjes versnelt. Jessie denkt dat ze me op minuten zal lopen…

Ik zie Jessie meters nemen, na een wandelstukje trek ik me terug in gang. Vlot gaat het niet, maar ik loop het gat naar Jessie terug toe. Ik moedig haar aan als ik terug bij haar kom, maar heel lang kan ik niet blijven hangen, want de hamstring klaagt terug… Dit scenario herhaalt zich een paar keer en de stukken die ik moet toelopen om tot bij Jessie te komen worden steeds groter. De laatste keer dat ik het gat dichtloop moet ik een paar kilometer in de achtervolging om terug de aansluiting met Jessie te maken.

Nog 3 kilometer…

Het ligt er glad bij aan de bevoorrading en het is oppassen voor de tramsporen om niet in de greppel te struikelen. Het colaatje smaakt.

Jessie krijgt het iets lastiger, maar blijft een mooi tempo maken, we halen massa’s mensen bij. Jessie loopt super vandaag.

Nog een kilometer. Ik moedig haar aan om te gaan versnellen en of Jessie nog een versnelling in de benen heeft… Ik kan maar net volgen.

uitslag: klik om in te zoomen

uitslag: klik om in te zoomen

We finishen samen de marathon van Bordeaux in 4:35:38. (Doorkomst halverwege 2:17:28, behoorlijk vlak gelopen dus).
Geen PR op de marathon voor Jessie maar wel een 2e beste tijd op dit lastig parcours. Heel sterk gelopen Jessie! Proficiat!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *