Antwerp 10 miles (21/4)

Het is ondertussen een traditie geworden om elk jaar samen met de collega’s van Wolters Kluwer Financial Services de 10 miles van Antwerpen te lopen.

Stephanie, Laurent, Bart, Mathieu, Chris, Dirk, Simon, Thijs, Michel, Peter (ik), Frank, Frank's kinderen

Stephanie, Laurent, Bart, Mathieu, Chris, Dirk, Simon, Thijs, Michel, ik, Frank, Frank’s kinderen (foto: Dirk Van De Vyver)


Vorig jaar liep ik een zeer scherpe tijd van 1:05:54 en word dan ook al snel als topfavoriet naar voor geschoven om als eerste van het werk over de streep te komen. Voor mezelf maakt dat eigenlijk niet zoveel uit wie er voor of achter me loopt, want elke wedstrijd die ik loop, loop ik eigenlijk vooral tegen mezelf, maar op een of andere manier geeft deze favorietenrol toch een beetje extra stress, raar…

De tijd verbeteren van vorig jaar lijkt me zo goed als onbegonnen werk. Maar ik wil in ieder geval trachten om bij de eerste 1000 finishers te zijn. Een tijd van onder de 1 uur 10′ nastreven dus, het plan is om elke kilometer minimaal in 4:20 af te leggen en waar het kan een beetje sneller te lopen en dan te zien waar we uitkomen. (In m’n achterhoofd heb ik ook een plan om te trachten de eerste 10 kilometer in minder dan 40′ af te leggen en zo m’n ultieme loopdoel te bereiken, maar ik weet dat zo’n plan uitvoeren me zuur zal opbreken op dit parcours, dus ik probeer dit plan niet al te veel naar de voorkant van m’n hoofd te laten komen… :))

Voor de start loop ik samen met collega Dirk Van De Vyver nog een kleine 2 kilometer in en met nog een kwartiertje voor het startsein begeven we ons dan naar het “bevoorrechte startvak” (voor lopers die het vorige jaar bij de eerste 1000 finishers waren). De meeste andere collega’s kiezen voor het startvak van 1u10 tot 1u25. In het startvak schuiven we op tot op de 20e rij ongeveer, dit zou er alvast moeten voor zorgen dat we redelijk comfortabel ons eigen tempo zouden moeten kunnen lopen. Het is veel verwarmd het laatste uur voor de start en ik begin nu al ferm dorst te krijgen.

zen aan de start...

“zen” aan de start… (foto: organisatie)

De wedstrijd

Het startsein wordt gegeven en bijna onmiddellijk haal ik een paar (veel) tragere lopers bij die zich blijkbaar vooraan hebben geposteerd. Het is een fenomeen dat je bij alle massalopen ziet, maar ik blijf het ongelooflijk vinden dat als je weet dat je niet snel loopt dat je dan toch absoluut vooraan wilt staan… Al zigzaggend gooi ik me voorbij een paar groepjes tragere lopers en na 100 meter willen ik en een andere loper door hetzelfde gat springen, baf tegen elkaar natuurlijk. Het is balanceren, trekken en duwen, maar ondanks de hoge snelheid lukt het ons toch om alle twee recht te blijven en ons pad verder te zetten.

De eerste kilometer loopt licht bergaf en het loopt daar altijd makkelijk, het is verleidelijk om er daar stevig de pas in te zetten. Op het einde van de eerste kilometer zie ik op m’n klokje dat ik een moyenne van bijna 16k/u heb gelopen. Ik voel me nog goed fris en onmiddellijk komt het idee uit m’n achterhoofd om toch maar te gaan voor de 10 kilometer sub 40′ en de resterende kilometers dan nadien rustig uit te lopen.

Ik houd dus maar het hoge aanvangstempo aan, we zien wel waar het schip strandt. Het schip blijkt sneller tekenen van verval te tonen dan ik had verwacht want op het einde van de 3e kilometer voel ik het melkzuur al hoog in m’n kuiten zitten. Net dan mogen we aan de beklimming van de Kennedy tunnel beginnen. Als je hier met de auto passeert maal je eigenlijk niet over deze lange geleidelijke helling, maar ik kan je verzekeren dat met verzuurde kuiten 2 kilometer klimmen allesbehalve plezant is, amai…

Boven op de helling ligt het 5 kilometer punt wat wordt bereikt in 19’45”, nog mooi op schema om onder de 40′ te duiken op 10 kilometer en blijf dus maar zo hard mogelijk doorlopen als m’n benen het toelaten. 6 kilometer punt, mooi onder de 24′, alright denk ik, on track. We gaan nu door de binnenstad en even verderop staat de eerste bevoorrading, ik heb moeite om de bekertjes aan te nemen en ik verlies hier kostbare seconden en naast het 7 kilometer bord zit ik al een paar seconden boven de 28′.

Ik voel dat het beste er ook al een tijdje af is bij me, het zal moeilijk worden denk ik… Gwendolyn haalt me bij en ik blijf haar volgen tot de volgende bevoorrading ter hoogte van kilometer 9. Gwendolyn pakt alle bekers aan die ze kan vast krijgen, doordat ik achter haar loop slaag ik er maar in om er een stuk of 2 te grijpen. Ik heb grote dorst, maar gooi de bekers die ik kan grijpen uit gewoonte toch maar over m’n hoofd. Ter hoogte van het 9 kilometer bord zit ik al bijna 10 seconden over de 36′, die sub-40 wordt nu wel heel moeilijk denk ik, ik tracht nog een tandje bij te steken voor mijn laatste kilometer.

Op het moment dat ik het 10 kilometer bord zie overweeg ik om een spurtje te trekken. Ik kijk op m’n Garmin en zie dat het onmogelijk is om het te halen, dus loop maar gewoon m’n tempo door. Het 10 kilometer punt wordt gepasseerd in 40:14… Doel niet gehaald, maar helemaal niet slecht denk ik. Ik begin toch weer in de buurt te komen van de 10k toptijd die ik in augustus 2010 liep.

10k doel niet bereikt, nog 6 kilometer naar de streep denk ik. Moe van deze eerste snelle 10k zou ik eigenlijk het liefst stoppen met lopen of toch minstens een kleine pauze pakken, maar ik bereken snel dat als ik blijf doorlopen dat ik dan misschien toch de tijd van vorig jaar kan benaderen of zelfs breken. Komaan Peter roepen ze (m’n naam staat op m’n borstnummer en de mensen zijn het eigenlijk al gans de weg aan het roepen), maar op dat moment denk ik, ze hebben gelijk. Alles geven denk ik… :)

Kilometer 13, we worden de konijnepijp ingestuurd, naar beneden loopt het vlot en ik weet dat ik nog steeds een kans maak om m’n tijd van vorig jaar te breken. Aan de kant staat er om de 100 meter een koppel rode kruis-medewerkers en je weet van vorige jaren dat het af en aanrijden met ambulances in deze tunnel voor gevallen lopers weg te slepen een bijna normale zaak is. De rode kruis medewerkers zien staan helpt me te herinneren dat ik hier in ieder geval niet al te diep in m’n reserves mag tasten…

In de verte, een kleine kilometer verder, zie je het beest dan al opdoemen, de helling die uit de tunnel leidt… Eenmaal ik de helling bereik, probeer ik zo hard als mogelijk omhoog te lopen, maar veel harder dan 12k/u gaat niet meer, pfft… Aan het einde van de tunnel zie je dan het licht en je denkt ik ben er uit, maar eenmaal buiten komen er dan nog 100 meter met een paar extra hellingsgraden, pfft… maar uiteindelijk bereiken we het vlakke…

Ik trek het tempo terug de hoogte in, de beklimming van de tunnelmond heeft me veel tijd gekost en ik weet dat het er om zal spannen om de tijd van vorig jaar te benaderen. Nog even een blokje van een goeie kilometer rondlopen en we zijn er…

kapot, alles gegeven....

kapot, alles gegeven…. (foto: gva)

Ik zie de finish, een eindsprint zit niet meer in de benen, gewoon doorlopen dan maar en ik finish de 10 miles in 1:06:18 (14.6k/u). Een 20-tal seconden trager dan vorig jaar, maar wel een stuk sneller dan wat ik op voorhand gehoopt had te lopen vandaag, tevreden met m’n prestatie dus en vooral heel blij dat ik er ben :)

wedstrijdverloop

wedstrijdverloop

15 Responses to “Antwerp 10 miles (21/4)”

  1. PeterD says:

    Prachtig en knappe prestatie ;-)

  2. Olivier De Man says:

    Peter, dat is een uitstekende pace!

  3. Veerle Beernaert says:

    Knap hoor, en wat een start, 16 km/u… pffff, ik ben al moe als ik er nog maar aan denk ;)

  4. Aschwin van den Abeele says:

    Mooi verslag en heel goed gelopen!

  5. Filip Geirnaert says:

    Proficiat !!!

  6. pascal says:

    Mooi veslagje van een mooie uitslag… Krijg al meteen goesting om ook nog eens een ten mile aan te vatten om m’n PR te proberen te verbeteren…als ik van m’n marathon gerecupereerd ben welteverstaan????

  7. pascal says:

    Oei, die ??? moest een :-) zijn…

    • peter says:

      en ik krijg goesting om nog eens een lange afstand te lopen Pascal, ik weet niet of ik het nog een gans jaar ga volhouden om geen marathons te lopen ze. :)
      Heel knappe tijd trouwens op je marathon!

  8. Valerie says:

    proficiat met je tijd !!
    mooi verslag, leuk om te lezen, ik beleefde de wedstrijd als het ware opnieuw :-)

  9. kaat says:

    zo snel ! wat mij verwondert is dat je geen woord rept over de helllllllingeeeennn ! Dat was toch knap lastig ! En er waren er veel ! Maar als ik je verslagje lees denk ik dat je zo snel ging dat je er gewoon over gevlogen bent !

    • peter says:

      maar ik heb 2 paragrafen gewijd aan de kennedytunnel helling en de monding van de konijnepijp en die waren inderdaad lastig :)

  10. Renzo Vanhoorelbeke says:

    Het is een kwestie van tijd om je persoonlijke besttijd op de 10km te verbreken.

  11. Raf says:

    Knappe tijd ! Met die snelheid kan ik je in Apeldoorn maar max. 100m volgen. Ik kan mijn ambitie ” eerste Belg ” opbergen.

    • peter says:

      In Apeldoorn moeten we onze krachten verdelen over 4 dagen he, daar zal de snelheid beduidend lager liggen, maar er zullen vermoedelijk wel andere Belgen zijn die een stuk sneller lopen dan mezelf :)

      Tot in Apeldoorn ;)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *