Ecotrail Pays de Briey (18/09)

Een reisje gecombineerd met een wedstrijd is een geslaagde combo die ik ook al in het verleden heb toegepast, ook nu weer een trail uitgezocht die niet al te ver van m’n bestemming lag.

Een kandidaat gevonden in de Ecotrail in Briey. Keuze tussen 2 afstanden: 22 km of 55 km. Op het moment dat ik me vooraf inschreef heb ik eerlijk gezegd de langste afstand overwogen maar ben blij dat ik die niet gekozen heb. Heb namelijk 2 weken terug in de Ledebergse feesten jogigng een blessure opgelopen aan de rechterachilles en die is allesbehalve genezen. Weliswaar geen meter gelopen vorige week en de week er voor ook slechts een paar keer korte loop-wandelstukjes gepleegd, maar ja… een week rust is allesbehalve voldoende, dat weet ik ook wel.

Het zal wel niet superverstandig zijn om van start te gaan vandaag, maar heb de wedstrijd van vorige week waar ik voor ingeschreven was al laten schieten en ik wil zo graag deelnemen vandaag.

Ik denk ik zie wel, ik kan desnoods nog wandelen ook, zo ver is 22 kilometer wandelen nu immers ook niet. (de wedstrijden van de komende weken heb ik wel geschrapt dus het zal stil worden op de blog, achilles laten rusten en daarna terug rustig opbouwen)

Ik spreek een mens aan en vraag hem of ie de wedstrijd al gelopen heeft en of het veel onverhard is. Ik heb op dat moment nog m’n gewone sportschoenen aan, “avec ça c’est très glissante…” zegt ie. Meer hoef ik niet te weten en loop naar m’n auto om toch maar m’n trailschoenen aan te trekken.

De wedstrijd

Ik positioneer me achteraan in het peleton vandaag, geen grote ambities vandaag, uitlopen zal al een succes zijn.

Eenmaal het starschot gegeven is komt de meute op gang en na een half minuutje kom ik ook over de startlijn. Ik zet het op een lopen en smijt me toch maar aan de linkse kant van de baan zodanig dat ik wat andere lopers iets makkelijker kan inhalen.

Ik forceer me allesbehalve en loop al bij al vlot een tempo van rond de 12k/u. Ik voel wel de rechterpees constant zeuren, ik hoop dat het na een tijdje wel zal overgaan maar het is blijkbaar een atypische blessure want ik zal het gedurende de ganse wedstrijd voelen.

Na een klein kilometertje worden we de bossen ingestuurd, ik haal nog steeds de lopers voor me vlotjes bij en haal m’n beste frans boven om mensen te waarschuwen dat ik er aan kom: “attention”, “? gauche”, “? droite”, …

Ik zie voor me een mens lopen met steunkousen aan, maar ze zijn blijkbaar niet de gepaste maat (te klein denk ik), want hij is er niet in geslaagd om ze volledig op te trekken en hangen slechts op halve hoogte. “tes chaussettes ne sont pas ci long eh” grap ik in het voorbijgaan. Een beetje grappen en grollen moet kunnen eh onderweg, al was het maar om de moed er bij mezelf in te houden.

Een gevaarlijke afdaling die er glibberig bijligt. Ferm blij dat ik m’n trails aan heb zodanig dat ik toch wat meer grip heb. Ondanks de trails ga ik toch stapje per stapje rustig naar beneden, geen nut om gevaarlijk te doen, op dat minuutje “tijdsverlies” zal ‘t niet steken. Ik zie hoe anderen zich met ware doodsverachting naar beneden storten.

Eenmaal beneden zet ik het terug op een lopen. De lopers die me daarnet voorbijgingen in de afdalingen haal ik nu makkelijk terug bij. M’n tempo ligt nog steeds rond de 12k/u nu en alhoewel dat ik me niet forceer denk ik niet dat ik normaalgezien veel harder zou lopen op deze toch wel pittige hellingen.

Het is echt wel een mooi parcours, veel single trail paden en afwisselende natuur. Absoluut één van de mooiste trails die ik tot nog toe heb gelopen.

Rond het 10 kilometer punt voel ik dat er een blaar op m’n rechtervoet staat. Om de pees te ontzien heb ik blijkbaar een iets andere voetpositie gebruikt waardoor het serieus aan het schuren geweest is op de hiel.

Ik maak m’n rechterschoen ietsje strakker vast en vervolg m’n weg. Het loopt wel een stuk minder vlot nu, de snelheid zakt toch een stuk terug in dit laatste gedeelte. Op steile hellingen bergop doe ik geen moeite om ze op te lopen omdat ik dan teveel kracht op m’n achillespees zou zetten. M’n trager tempo geeft me wel de kans ten volle te genieten van de natuur waar ik doorheen waad.

Op het einde van de wedstrijd gooien ze er zowaar nog 2 steile hellingen na elkaar in en ik ben er dan ook niet rouwig om de streep uiteindelijk te bereiken. Ik leg de 22.67 kilometer af in 2:09:06 (10.8k/u) en word daarmee 87e op 216 deelnemers.

Wedstrijdverloop


7 Responses to “Ecotrail Pays de Briey (18/09)”

  1. chris says:

    verzorg je he, sebiet ben je weer maanden out ! En ‘k peis dat je je hebt vergist in je gemiddelde tempo, 10/u ipv 12 zeker? ;-)

  2. Peter De Decker says:

    eerste 10 kilometer zat het gemiddelde rond de 12k/u (eerste 10k in 52′), daarna is t gemiddelde ferm gezakt :)

  3. Dave says:

    LOL. Ik ben al blij da’k op vlakke weg een gemiddelde van 10km/u haal, laat staan in een trailke. Gij loopt half geblesseerd nog rapper dan ik op mijnen top ;)

  4. SvenM says:

    Zo te horen (lezen) was het een leuk loopje.

    Verzorg toch maar je blessure! Ik heb eerder dit jaar te lang blijven lopen met die pijn aan mijn heup en kan mijn najaar helemaal anders gaan indelen.
    Het is altijd aangenamer lopen zonder pijn dus let op die achillespees!!!

  5. Aschwin says:

    Klinkt als een mooie trail. Herstelt de pees zich een beetje? Knap gedaan hoor!

  6. willem42195 says:

    Heb ik het goed gezien dat je ook ingeschreven bent voor de marathon van Brussel? Komt het goed met je pees?

    • Peter De Decker says:

      nee niet ingeschreven voor Brussel, zit momenteel in m’n 2e week van m’n looprust, nog minimaal een week looprust na nu zondag.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *