Antwerp 10 miles (22/4)

Vorig jaar liep ik de Antwerp 10 miles in een tijd van 1:08:10, maar heb eigenlijk totaal geen idee of ik deze tijd nog wel zal aankunnen dit jaar. Ik ben nu 5 weken terug aan het trainen en heb daarvoor een hele tijd stil gelegen omwille van achillespees- en (lopers)knieproblemen. Met totaal geen wedstrijdritme in de benen heb ik er ook niet echt een idee van wat ik nog waard ben op een 10 miles afstand. Om mezelf te motiveren leg ik me in ieder geval al wat extra druk op door m’n doeltijd op voorhand mede te delen tijdens de #makeitcount fotoshoot van Nike. Loopvriend Angelo is ook ter plaatse die nog een foto extra neemt met z’n iphone.

setting the target for today (foto: Angelo de Vriend)

setting the target for today (foto: Angelo De Vriend)

Een paar mensen die staan te kijken naar de fotoshoot zeggen “Alé ge ziet het zitten”, “eigenlijk niet” antwoord ik :)

Met nog een half uur tot de start sta ik serieus te klappertanden in de omgeving van de startbox. Ik heb weliswaar een shirt extra aangetrokken (een wit met veel reclame op dat ik straks zal weggooien), maar ik heb toch serieus koud en loop me warm door een aantal kilometer op een rustig tempo in te lopen.

Nog een tiental minuutjes tot de start en ik neem nu plaats in de voorste startbox, ik geraak zowaar nog tamelijk vooraan. Nadat de handbike race op gang geschoten is, vragen ze ons om meer op te schuiven naar voren. Ik sta net voorbij een eerste ijzeren balk maar ik vermoed aangezien dat ik maar op de 25e rij sta dat die de tijd nog wel niet zal opnemen (later zal blijken dat m’n officiële tijd 20 seconden meer is dan m’n zelfopgemeten tijd dus blijkbaar was die balk waar we voorbijstonden wel al een balk die de tijdsmeting startte, maar soit,…). Na daar even stil gestaan te hebben mogen we dus uiteindelijk van start gaan… :)

De wedstrijd

Ik kies de linkerkant van de weg en loop puur op gevoel m’n tempo. Na 1 kilometer gelopen te hebben zoemt m’n Garmin, 15.8 km/u. Oeh, dat ga ik niet volhouden denk ik en schakel bewust een tandje lager. Vanaf kilometer 3 komt de Kennedy tunnel in aantocht, een redelijk lange maar geleidelijke klim. Elk jaar heb ik dit al een lastig stuk gevonden, niet omwille van de hellingsgraad, maar vooral omdat het een tweetal kilometer is dat je constant stijgt nu. Omstreeks het 5 kilometer punt ligt de klim achter ons, ik kijk op m’n horloge die op dat moment 20:01 aanduidt, net geen 15k/u dus denk ik. Ik ben in ieder geval een stuk sneller vertrokken dan in het schema dat ik voor ogen had.

Ik verwonder me er over dat ik ondanks de hoge snelheid me eigenlijk nog totaal niet moe voel, ik overweeg dus zelfs niet om m’n snelheid bij te sturen en blijf zo hard als mogelijk doorzetten. Na 6 kilometer is de eerste bevoorrading, ik tracht hier opnieuw m’n record douchen onderweg te verbreken, een tiental bekers neem ik aan die ik allemaal over m’n hoofd leeggiet.

Nu gaan we de binnenstad in, heel veel supporters hier, wat toch een extra sfeer geeft, doordat de mensen steeds verder op de baan zijn gekomen (om voorbij de schouder van de persoon naast hen te kunnen kijken) is er amper een tweetal meter vrij om de lopers doorheen te sturen. We blijven een 3-tal kilometer in de binnenstad maar we krijgen wel terug meer ruimte. Iets voor het 8 kilometer punt zie ik Matti Buysse me gezwind passeren.

Aan het 10 kilometer punt zie ik dat er 40:30 op m’n Garmin staat, wat slechts een 20-tal seconden trager is dan de beste tijd die ik ooit over een 10 kilometer afstand liep. Even snel rekenen leert me dat ik nu toch al een 2-tal minuten speling heb op m’n doeltijd van 1 uur en 8 minuten. Ik begin er steeds meer in te geloven dat ik m’n doeltijd toch zal halen (wat ik op voorhand echt niet verwacht had).

We komen op een stuk met sterke tegenwind, ik kijk achter me en voeg me in achter de loper die zoëven nog achter mij liep en laat hem de kastanjes uit het vuur halen, als in een zetel word ik door het stuk tegenwind gebracht. Eenmaal van de wind verlost kies ik terug voor mijn eigen tempo en laat de loper die me daarnet nog uit de wind had gezet weer achter.

Kilometer 13, de konijnepijp komt er aan en ik voel me eigenlijk echt nog wel fris. Ik kijk naar m’n hartslag en die bevestigt m’n gevoel, ik loop ondanks dat we al ver in de wedstrijd gevorderd zijn nog steeds een 5-tal slagen onder m’n normale wedstrijd-hartslag ritme. Het begin van de Waaslandtunnel is zalig, een kilometer aan hoge snelheid naar beneden zoeven. Maar in de verte zie je het beest dan al opdoemen, een steile helling om je terug uit de tunnel te leiden… Wat me opvalt is dat er nu ook weer geen handgeklap in de tunnel is, iets wat er wel is als je trager loopt, eigenlijk jammer want dat geeft toch wel wat extra 10 miles sfeer,… Maar iedereen die hier nu loopt loopt om zo snel mogelijk aan de meet te zijn en probeert zo weinig mogelijk overbodige energie te verspelen…

De finish, compleet leeg over de streep komen... (foto: gva)

De finish, compleet leeg over de streep komen... (foto: gva)

Bij het opklimmen van de uitgang van de Waaslandtunnel krijg ik het (eigenlijk voor de eerste keer vandaag) zwaar en moet ik m’n snelheid toch een serieus stuk verlagen. De verrekte helling blijft duren, ook als je in het daglicht komt is het nog een eind. Ik kijk op m’n Garmin bij het buitenkomen van de tunnel: 15 kilometer in minder dan 1 uur en 2 minuten. Ik ben echt wel aan het afzien nu, maar in de wetenschap dat het niet ver meer is probeer ik nog alles wat in m’n krachtenarsenaal zit er uit te persen. Met de finish in zicht zit een sprintje er absoluut niet meer in en druk moe maar heel tevreden m’n Garmin af op 1 uur 5 minuten en 54 seconden (14.7 k/u). Yes! Het vorig record op de 10 miles afstand verpulverd met meer dan 2 minuten… Woohoo :)

Na de 10 miles haast ik me snel huiswaarts, want m’n vriendin maakt straks frietjes met biefstuk klaar, heel lekker en smaakt nog beter na een geslaagde loopwedstrijd. :)

Bedrijfsresultaat

Ons bedrijfsresultaat

Ons bedrijfsresultaat

In de officiële tijd hebben ze me zowaar 20 seconden extra aan m’n broek gesmeerd, maar we doen het met onze slechts 8 lopers goed tussen bedrijven met veel meer afgevaardigden, we worden 70e op 111 bedrijven.

Mijn wedstrijdverloop

Wedstrijdverloop

Wedstrijdverloop

16 Responses to “Antwerp 10 miles (22/4)”

  1. chris says:

    proficiat ! goed gedaan Peter !!

  2. erwin says:

    Alweer een nieuw pr,proficiat! Als je zo verder loopt dan kan je binnen 2 jaar de 10 miles uitlopen in minder dan 1 uur !

  3. diego says:

    Goed gelopen Peter, alweer een scherpe tijd, hopen dat je het volgend jaar ziet zitten om die tijd nog wat te verbeteren.

  4. Ilse Depoorter says:

    Proficiat Peter!

  5. Sander Verminck says:

    Proficiat met het verbreken van uw PR! Sterke prestatie!

  6. Gerald Monteyne says:

    nogmaals proficiat met je schitterende prestatie!
    en zoals we al gewoon zijn: een leuk verslag en alweer slim gelopen in die tegenwind ;-)

  7. Dirk Van Esbroeck says:

    dikke proficiat!

  8. Katrien Kinnaert says:

    Wauw!

  9. Joris De Caluwe says:

    Kewl !!!! Goed gedaan Peter . PROFICIAT !

  10. Peter Van Laeken says:

    Proficiat Peter, tijd om jaloers op te zijn.

  11. max says:

    Prachtige tijd goed gedaan! Op naar de komende PRs.

  12. Adelin says:

    Knappe prestatie Peter. Proficiat.
    En zeker mooi verslag!

  13. bakkertje64 says:

    proficiat hoor, stevige tijd gelopen
    enne , die Eline de Munck, is dat de enige echte Eline de Munck????

    Groetjes
    de bakker

  14. Aschwin says:

    Goede tijd zeg! Doel bereikt.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *