6 uur van Aalter (21/7)

Het hoofddoel van dit jaar was de 6 uur van Aalter en ik keek er dan ook echt naar uit want eigenlijk voelde ik me toch wel voldoende goed voorbereid op deze beproeving. Niet dat ik uitermate ver liep tijdens deze voorbereiding, maar ik was nu al terug een paar maand onafgebroken aan ‘t lopen en maalde wel elk weekend vlotjes 20 a 25 kilometer weg. In de voorbije 3 weken liep ik bovendien 2 maal een +30 kilometer afstand zonder noemenswaardige problemen. De conditie zat dus goed en ik geloofde er echt in dat ik een grote kans maaktte om de 6 uur van Aalter succesvol uit te lopen…

Vorige week zaterdag maak ik echter de grote fout van 70 kilometer te gaan fietsen in de gietende regen. Het gevolg is dat ik zwaar verkouden word. Doeme toch, ‘t zal toch geen waar zijn zeker… Het is nog een kleine week tot de wedstrijd en ik voel me echt mottig. Ik kruip gans de week vroeg in m’n bed en probeer me warm te houden in de hoop dat de verkoudheid onder controle zal zijn tegen dat de wedstrijd plaatsvindt op zaterdag.

Voor de start (foto: Jessie Verbeke)

Voor de start (foto: Jessie Verbeke)

Op dinsdag doe ik nog een testloopje, pfft het is echt niet normaal, flanellen benen en niet vooruitgeraken, dit wordt een echte martelgang zaterdag denk ik als ‘t zo moet… Op donderdag stond er in principe nog een los-loopje gepland, maar wegens te moe laat ik dat maar vallen… Ik zal het zaterdag wel zien hoe dat ‘t loopt denk ik.

Ik twijfel er hard aan of het wel verstandig is te starten en neem meermaals de optie in overweging om de 6 uur van Aalter, m’n hoofddoel van ‘t jaar, toch te laten vallen… Ik begin te kijken in de loopkalender naar een alternatieve wedstrijd, maar om een lang verhaal kort te maken: zaterdagochtend voel ik me zeker nog niet optimaal, maar de verkoudheid is wel sterk verbeterd en ik besluit om toch maar te starten, ik zal wel zien waar het schip strand denk ik…

Samen met de andere leden van m'n joggingclub (foto: Nico Schelstraete)

Samen met de andere leden van m'n joggingclub (foto: Nico Schelstraete)

Het parcours
We starten op het goedlopende tartan van de atletiekpiste van Aalter om vervolgens via een betonbaan naar een fietspad te lopen. Op het fietspad voorbijsteken/voorbijgestoken worden is een kunst want het is vrij smal en bovendien onverhard. Na 100 meter komen we terug op de betonbaan en klimmen een paar meter tot de hoofdbaan. Het hoogteverschil van de klim is banaal te noemen de eerste rondes, maar na een paar keer begint dit steeds zwaarder en zwaarder te worden. Eenmaal we de klim overwonnen hebben lopen we op de hoofdbaan een 100-tal meter om dan langs dezelfde weg terug te lopen tot aan de ingang van het sportcomplex. We lopen nu doorheen het sportcomplex heen en komen terug op de atletiekpiste terecht (waarna het bovenstaande zich herhaalt).

De start (foto: Jurgen Schepers)

De start (foto: Jurgen Schepers)

Elke ronde is exact 2 kilometer en is officiëel uitgemeten met een fiets met Jones Counter op gemonteerd (wat in de praktijk betekent dat je meer dan 2 kilometer per ronde zal afleggen (omdat de meting zeker niet minder mag zijn dan de afgekondigde afstand (geïnteresseerden moeten maar eens googlen op Jones Counter) en ook omdat je als loper zeker niet altijd de meest ideale lijn volgt). Dit gezegd zijnde ben ik wel blij dat het parcours officiëel uitgemeten is, omdat je dan zeker bent dat je (minimaal) het kilometer-eindresultaat hebt afgelegd.

De wedstrijd
Mede doordat ik me niet super voel besluit ik om behouden te starten. Ik ben nog maar net gestart of ik voel de schenen al protesteren, dit zou hier kunnen een korte deelname worden denk ik, maar gelukkig gaat dit vervelend gevoel na een ronde lopen over. De kruissnelheid ligt rond de 11k/u, de hartslag slaat rond de 150 slagen, wat een stuk hoger is dan wat het hart normaal pompt aan die snelheid, maar het gevoel zegt dat ik dit toch wel een paar uur zou moeten kunnen volhouden.

Jessie regelt m'n bevoorrading (foto: Patricia Verschuere)

Jessie regelt m'n bevoorrading (foto: Patricia Verschuere)

Ik heb een strak voedingsplan doorgegeven aan m’n vriendin Jessie en ze voert haar werk van persoonlijke verzorger heel goed uit. Ik word constant bevoorraad met een flesje Acquarius en om de 15 kilometer krijg ik een Isostar reep aangereikt. (Helaas blijk ik niet in staat meer dan 2 repen Isostar naar binnen te kunnen werken, ik probeer dan de energietoevoer via Meli-koeken op peil te houden, maar dit blijkt onvoldoende om het energiepeil voldoende hoog te houden, misschien moet ik in de toekomst toch eens proberen of m’n maag energie-gels kan verteren… )

Onder het commando van Peter De Vriese (foto: Robin De Bie)

Onder het commando van Peter De Vriese (foto: Robin De Bie)

De eerste 20 kilometer beperk ik me vooral tot het volgen van Peter De Vriese. Peter is een ervaren ultra-loper die in het verleden vooral 24-uurslopen heeft gedaan. Zijn tempo is klokvast en ik voel me heel goed onder zijn leiding. Ik heb weinig last van de uitsluimeringen van de verkoudheid: ik kan vlot adem halen en de benen voelen goed aan.

Peter loopt een mooi gestaag tempo (foto: Robin De Bie)

Peter loopt een mooi gestaag tempo (foto: Robin De Bie)

Peter krijgt het lastig en laat het tempo zakken. Agnes is ons ondertussen komen vervoegen en samen met haar loop ik weg van Peter. Na 2 rondes samengelopen te hebben moet ik plassen, ik maak een kleine detour naar het toilet en ben na een klein oponthoud vrij snel terug op weg. Ik voel dan al dat ik echter ook het groot toilet een bezoekje zal moeten brengen… En hup de volgende ronde is het zover, terug de toiletten binnen, het duurt een stuk langer nu voor ik terug aan het lopen ben.

Op pad samen met Agnes (foto: Jessie Verbeke)

Op pad samen met Agnes (foto: Jessie Verbeke)

Ik heb nu 24 kilometer gelopen en probeer het tijdsverlies van een goede 3 minuten terug toe te lopen door mezelf een hoger tempo op te leggen. Na 2 rondes gelopen te hebben aan 12k/u kom ik terug aansluiten bij Agnes. Ik ondervind weinig hinder van het sneller lopen en wissel terug af met Agnes. Het tempo is wel een stuk minder constant dan het tempo dat in de eerste rondes door Peter De Vriese werd onderhouden.

Alleen op pad... (foto: Robin De Bie)

Alleen op pad... (foto: Robin De Bie)

Door een combinatie van de 2 snelle rondes a 12k/u, het onregelmatige tempo nadien en een honger-gevoel (onvoldoende voedsel binnen genomen?) krijg ik na 3 uur en 15 minuten een eerste tik. Het tempo moet omlaag en m’n benen beginnen serieus pijn te doen. Ik voel bovendien op de onderkant van m’n voet een blaar komen (over de volledige onderkant van m’n hiel zal later blijken).

Ik durf er niet aan denken dat ik nu nog 3 uur moet lopen, ik zie veel mede-deelnemers die aan het wandelen gaan en ik zou zo graag zelf ook een stuk willen wandelen. Ik heb nu 34 kilometer op de teller staan en neem mezelf voor om toch maar te trachten om nog tot aan het marathonpunt door te lopen. Na ongeveer 3 uur en 56 minuten wordt dit punt zowaar bereikt.

Er zijn gelukkig ook goede momenten tijdens het lopen... (foto: Jessie Verbeke)

Er zijn gelukkig ook goede momenten tijdens het lopen... (foto: Jessie Verbeke)

Ik zie het echt niet zitten om nog 2 uur te lopen nu, maar tegelijkertijd besef ik ook dat als ik op de een of andere manier een snelheid van 9k/u kan aanhouden dat ik dan wel nog mijn doel van 60 kilometer kan halen.

Ik zie nog meer mede-lopers die aan de wandel gaan. Ik zie ook collega-lopers die er de brui aan geven en de wedstrijd staken…

Nee ik wil het mezelf echt niet aan doen om hier nog 2 uur verder te lopen denk ik. Ik overweeg (heel even) om te stoppen en dan zeg ik “komaan Peter nog efkes”. Ik neem mezelf voor om te proberen het 50 kilometer punt te halen. Nog 3 rondjes denk ik. Ik verbijt de pijn en schop m’n benen één voor één vooruit aan een tempo van iets meer dan 9,5k/u…

Pijn verbijten (foto: Paul Van Hiel)

Pijn verbijten (foto: Paul Van Hiel)

Vlot loopt het nog allesbehalve, maar op de een of andere manier kan ik het blijven opbrengen om toch meters te blijven maken. Aan de bevoorrading houd ik telkens een moment halt om een beker water of cola te drinken en sleep mezelf dan terug op gang en blijf m’n benen vooruit gooien. Ik wandel geen meter.

Na 4 uur en 45 minuten heb ik 50 kilometer afgelegd. Een mini-doel bereikt.

Nog een uur en 15 minuten om 10 kilometer af te leggen, ik weet dat het mogelijk is om de 60 kilometer te halen. Ondanks de pijn die nu nagenoeg constant in m’n benen aanwezig is ben ik vastbesloten om m’n doel te halen. Nog 5 rondjes denk ik.

Blijven bevoorrading nemen, ook al heb ik er niet echt zin in... (foto: Paul Van Hiel)

Blijven bevoorrading nemen, ook al heb ik er niet echt zin in... (foto: Paul Van Hiel)

De pauzes aan de bevoorradingen worden langer en langer en ik neem al eens een beker meer aan de bevoorrading, maar telkens opnieuw neem ik mezelf op sleeptouw om terug aan het lopen te gaan.

Mmmmuuuh! (foto: Paul Van Hiel)

Mmmmuuuh! (foto: Paul Van Hiel)

Mijn ouders zijn ondertussen komen supporteren en ik zeg hen “dat het beste er al een tijdje van is…”.

Ik blijf aan een vrij constant tempo lopen, ik weet m’n doel binnen handbereik en voor mij is het een kwestie van aftellen. M’n vader zegt dat ik beter ook eens een eind zou wandelen, net zoals vele andere deelnemers. Ik check m’n hartslag en die is zeker niet te hoog (rond de 150 nog), het zijn enkel m’n benen die geweldig veel pijn doen, alles onder controle denk ik en ipv te wandelen ‘loop’ ik door. Nog 3 toerkes zeg ik.

Blijven doorgaan... (foto: Ronald De Decker)

Blijven doorgaan... (foto: Ronald De Decker)

Ik haal Peter De Vriese terug bij (de persoon waar ik zo veel steun aan heb gehad tijdens m’n eerste 20 kilometer). Hij heeft het lastig nu, ik pep hem op: “komaan eh man, nie afgeven het is maar drie kwartier meer!”. Peter vraagt of ik de 60 kilometer ga halen. “Ja” zeg ik, vrij snel gevolgd door een “normaalgezien toch…”

De rondes tellen verder af, nog 20 minuutjes te lopen, de ronde waarbij op het einde van de ronde de kilometer-teller op 60 komt te staan! Tijd genoeg, denk ik. “Het laatste rondje” zeg ik tegen Jessie.

Jessie loopt met me mee... (foto: Ronald De Decker)

Jessie loopt met me mee... (foto: Ronald De Decker)

Jessie zegt “en ge gaat dan toch niet stoppen?” en ze loopt met me mee.
Nog een laatste maal die verrekte helling op denk ik. Ik kom terug aan de sporthal, ik maak een vuist, doel bereikt. Ik zie dat Paul Van Hiel m’n vuist-moment vastlegt op de gevoelige plaat.

Ik bereik het 60 kilometer punt! (foto: Paul Van Hiel)

Ik bereik het 60 kilometer punt! (foto: Paul Van Hiel)

De 60 kilometer bereikt, Yes! Bij het passeren aan de wedstrijdjury maak ik nogmaals een vuist. Wedstrijdjury-lid Joeri Schepers scandeert door de micro “Peter De Decker, 60 kilometer afgelegd”. Yes!

Ik denk niet meer aan stoppen! (foto: Ronald De Decker)

Ik denk niet meer aan stoppen! (foto: Ronald De Decker)

Ik denk niet meer aan stoppen met lopen, nog een goeie 10 minuten tot het eindsignaal. Ik versnel zelfs nog even, heel even… Jessie volgt.

Samen lopen we door, we passeren aan m’n wagen en ik vraag aan Jessie om m’n vestje te pakken en loop ondertussen alleen verder. Het fluit-signaal gaat, het teken dat er nog een minuut te lopen is.
Ik haal nog een kleine versnelling uit m’n benen en bij het volgend fluitsignaal stopt iedereen.

Het resultaat
De officiële afstand die ik afleg wordt vastgelegd op 61 kilometer en 763 meter. (Volgens m’n Garmin leg ik zelfs 63,76 kilometer af! De werkelijk afgelegde afstand ligt vermoedelijk ergens tussen de Garmin afstand en de officiële afstand.)

In ieder geval: het doel van 60 kilometer werd dik overschreden. Mede door de verkoudheid heb ik veel meer doorzettingsvermogen moeten tonen om m’n doel te bereiken, maar ben wel heel tevreden dat ik er desondanks toch ben in geslaagd!

Met trots kijk ik terug op m’n bescheiden prestatie. (Ik word 39e op 82 starters)

Trots dat ik m'n doel heb gehaald en blij dat de wedstrijd gedaan is! (foto: Paul Van Hiel)

Trots dat ik m'n doel heb gehaald en blij dat de wedstrijd gedaan is! (foto: Paul Van Hiel)

Ik ben ook heel tevreden dat ik niet heb toegegeven aan de zin om te wandelen, behalve even inhouden aan de bevoorrading om te drinken werd elke meter gelopen!

Alle 61763 meters!

(Ter vergelijking: dat is 5 kilometer verder dan de afstand tussen Gent en Brussel!)

Wedstrijdverloop

Wedstrijdverloop

Wedstrijdverloop

31 Responses to “6 uur van Aalter (21/7)”

  1. Michel says:

    Wow – Sterk!!!!!!

  2. Jessie Verbeke says:

    Vree goe gedaan!!! Ben trots op je :)

  3. marathonfreak says:

    Knappe prestatie ! Jessie wou op de laatste foto ook haar vuisten in de lucht houden maar bleef bescheiden, alle twee proficiat, blijf samen werken en we gaan nog mooie dingen zien van Peter.

    Paul

  4. Kristof Vandevoorde says:

    Knap, knap en de mentale kracht maakt op een 6u idd het verschil uit !!

  5. Veerle Beernaert says:

    Mooi verslag en proficiat met je eerste ultra… Op naar de volgende :-)

  6. cremke says:

    Ik had op mijn eerste 6 uur zo veel ni. En op mijn laatste strande ik net onder de 11km/h, dus net onder de 66. Die moet er voor u zeker in zitten.

  7. Filip says:

    Proficiat Peter, je hebt mentale kracht en doorzettingsvermogen te over. Nu goed rusten, en op naar de volgende …

  8. Ultratoineke says:

    En nog een ultrabedutant! ook gefeliciteerd met je prestatie,. Kunst op een 6 uursloop, of beter gezegd een rondenparcours, is inderdaad het blijven lopen, en niet toegeven aan de verleiding om te gaan zitten of wat dan ook!

  9. chris says:

    well done Peter ! Proficiat !

  10. Sander Verminck says:

    Ja man chapeau! Volgende halte de Spartathlon?

  11. Wouter Decock says:

    Mooi verslag!!

  12. luc says:

    Knap wat je gedaan hebr en wat een doorzetter ben je!!!!

  13. Tim Verbeke says:

    Proficiat Peter, superprestatie!

  14. Katrien Kinnaert says:

    Proficiat! Mooi verslag ook

  15. Marlon Roels says:

    Peter, gefeliciteerd hoor! Ik hoop ooit ook de 6 uur te starten, maar nu is het te vroeg. Nogmaals een dikke proficiat.

  16. Guy Laenen says:

    wauw! dikke proficiat!

  17. David Ceulemans says:

    Knappe prestatie, Peter… blijf je bewonderen! :)

  18. Hans says:

    Gefeliciteerd met dit resultaat, chapeau!! Mooi verslag heb je geschreven.

  19. iRun says:

    Ondanks persoonlijke strijd toch de boel hardlopend afgemaakt. Knap!

    Dank voor het delen van je verhaal.

  20. Pietje says:

    Nette prestatie zeg voor een 6 uursloop go on….

  21. Ludo Depoortere says:

    Welverdiend! Sterke eerste ultra 6 uur Peter!

  22. Firmin Van De Woestijne says:

    proficiat Peter ,je hebt het toch tot een goed einde gebracht,proficiat,daar ga ik wel niet aan beginnen

  23. Dick says:

    Knappe prestatie en mooi verhaal. Mij vooralsnog wat te ver. Maar wie weet iets voor in de (verre) toekomst.

  24. Koen says:

    mooi verslag … schitterende prestatie!!!

  25. Renate Vandenbulcke says:

    proficiat prachtprestatie (mooie pen)

  26. willem42195 says:

    Well done Peter!

  27. helu61 says:

    Prachtig staaltje van doorzettingsvermogen.
    Proficiat!
    (je word wel goed gesoigneerd he.)

  28. Peter D says:

    Proficiat en sterk gelopen Peter :)

  29. frank spencer says:

    Straffe prestatie, proficiat met je doorzettingsvermogen!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *