Coal Miners Trail

Afgelopen zaterdag was het tijd om nog eens een marathon als wedstrijd te lopen (m’n 40e marathon ondertussen, begint te tellen…) en trokken we naar Genk om er mee te doen in de Coal Miners Trail. Er is de mogelijkheid om 1, 2 of 3 ronden te lopen van 14 kilometer, Jessie kiest voor 1 rondje, ik wil het rondje 3x afhaspelen om zo tot de marathon afstand te komen.

Ik start vrij vooraan maar kies meteen voor m’n eigen tempo. Ik ben om en bij de 12k/u aan het lopen, maar toch schieten de andere deelnemers me langs alle kanten voorbij en loop ik naar mijn gevoel al snel in de 2e helft van het peleton.

Het parcours is de ganse weg onverhard. Als ik rond me kijk zie ik dat al de andere lopers in m’n buurt trailschoenen aan hebben, zelf heb ik een gewoon paar loopschoenen aangetrokken. Dit is vooral een nadeel bij de steile afdalingen, waar ik veel te weinig grip heb met m’n schoenen en dus heel voorzichtig moet afdalen op die stukken, de mensen met trailschoenen vliegen daar naar beneden.

In de stukken bergop haal ik hen dan wel weer bij, de anderen gaan snel aan het wandelen. Het is wel steil met momenten maar ik probeer wandelen tot een absoluut minimum te bepereken en ik loop waar het enigszins kan.

klimmen. (16 euro voor een foto vind ik er over, dus dan maar met watermerk!)

klimmen. (16 euro voor een foto vind ik er over, dus dan maar met watermerk!)

klimmen!

klimmen!

Ze hadden me een beetje bang gemaakt van de trail, maar ik vind de hoogteverschillen nogal meevallen eigenlijk, (Ik liep een paar weken geleden de heuvelland4daagse en daar vond ik het een stuk lastiger…) er zitten zelfs behoorlijk wat stukken in waar je behoorlijk wat tempo kan maken!

Ik had m’n pacer programma op m’n horloge ingesteld met een doeltijd van 4:30, maar ik heb na de eerste ronde al in het snotje dat dat doel heel makkelijk haalbaar zal zijn. Ik heb op een 2e scherm ook nog een programma ingesteld op doeltijd 4:00, maar na 1 ronde durf ik nog niet kijken hoeveel voor of achter ik op dat schema loop. Ik wil me nu nog niet opblazen! Nog een rondje op gevoel lopen en dan zien we wel denk ik!

Halfweg las ik een lange drinkpauze van ongeveer een minuut in. Wat cola’s drinken en ondertussen vult de vrouw van de bevoorrading m’n handfles op met sportdrank, dat zou me in principe tot de finish moeten kunnen brengen nu, maar ik heb precies veel dorst of de sportdrank doet me meer dorst krijgen, want de halve liter is de volgende bevoorrading (7 kilometer verder) helemaal op. Nogmaals vullen dus, deze keer kies ik maar voor water. Goede keuze blijkt want dit lest m’n dorst beter!

28 kilometer gelopen. Ik zie dat Jessie zich net heeft klaargemaakt om straks te starten op de 14 kilometer afstand (ik zal dus voor haar finishen, dat wordt nog een stukje teruglopen naar Jessie straks denk ik… (nvdr: me compleet het pleurie gelopen, na m’n finish zat teruglopen er niet meer in)).

nog een ronde!

nog een ronde!

Ik ga de laatste ronde in. Ondertussen loop ik al meer dan 20 minuten voor op 4:30 schema, maar heb nog steeds niet durven kijken naar m’n 2e scherm voor m’n voorsprong op 4:00 schema te zien. Iets verder op het 32 kilometer punt kijk ik toch maar eens, ik zie dat ik 48 seconden voor ben op 4 uur schema op dat moment. Met nog een paar steile hellingen (met oa een steile mijnterril waar lopen voor me onmogelijk is) weet ik dat dit een heel zware opdracht zal worden!

Met maar 10 kilometer meer te lopen durf ik wel beginnen racen en duw de gaspedaal dieper in. Regelmatig haal ik nu ook lopers in van de 28 kilometer die een paar uur na ons waren gestart. M’n snelheid ligt beduidend hoger dan bij deze lopers. “Loop je eerste?” vraagt iemand van een drietal dat ik voorbijloop. “Neenee, er lopen nog vele anderen voor me!”. “De marathon? Laatste ronde?”. “JA!” antwoord ik. “Respect! Veel succes!”. “Dank je, jullie ook veel succes” repliceer ik in het voorbijlopen in het hoge gras naast de single track…

Ik blijf pushen en zo hard mogelijk lopen. De steile mijn terril komt er aan, hier moet ik wandelen, maar doe dit zo snel als mogelijk… Op 37.5 kilometer punt zit de beklimming er op. Ik zit 2 minuut en 1 seconde achter op 4 uur schema. Het wordt geen sinecure om dit op dit terrein nog toe te lopen, het is weliswaar vlakker, maar het blijft onverhard en er zitten nog een paar stukken in waar je over boomstronken en onder takken moet kruipen, waar de snelheid er totaal uit gaat…

Alles geven denk ik. Wanneer de laatste kilometer ingaat zit ik nog steeds 30 seconden achter op schema. Ik blijf pushen en hoop dat de afstand iets korter zal zijn!

De finish….

42.1k in 3:59:46! (12e op 62 deelnemers)

Heb me compleet kapot gelopen de laatste kilometer maar I made it!

Just in time for sub 4! YES! :)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *