Trail de la Cedrogne (25/06)

Weekendje Ardennen gecombineerd met een loopwedstrijd door de bossen dit weekend. Bij de trail is er de keuze tussen 3 afstanden: 7k, 12.1k of 24.6k. Ik kies voor de langste afstand.

De wedstrijd
Vijf minuten voor tijd vraagt de speaker om naar de startlijn te komen waaraan ik onmiddelijk gehoorzaam, maar ik ben blijkbaar de enige, alle anderen blijven op 4 a 5 meter achter het startlint staan. Wat is me dat hier denk ik, ik moet nog steeds wennen aan het feit dat ze bij trails blijkbaar niet opdringerig zijn om een beetje een goede startpositie te hebben. Slechts eenmaal gelopen deze week, nog altijd een beetje naweeën van de achillespees en ik kom weliswaar vooral voor te genieten van de natuur (en heb me dus geen tijd vooropgesteld waarbinnen ik het parcours wil afleggen), maar als de anderen niet vooraan willen staan, wil ik best als eerste achter het lint staan denk ik. :)

Vijf seconden voor de start komen de anderen toch aan het lint aanschuiven. Ze laten het lint vallen maar ik verwacht dat ze nog wel een startsignaal ook zullen geven dus ik blijf braaf staan.

Blijkbaar was het laten vallen van het lint het startsignaal want de anderen stuiven weg, ge moet daarvoor zolang al achter dat lint staan aanschuiven denk ik tegen mezelf…

en we zijn weg...

en we zijn weg...

De start is over een voetbalveld, ik neem me meteen voor niet al te hard van stapel te lopen en kies meteen voor een makkelijk lopend ritme. Er loopt meteen toch redelijk wat volk van me weg maar we starten samen met de korte afstand van de 12k en heb er dus niet echt zicht op in de hoeveelste positie ik ongeveer loop. Niet stressen zeg ik tegen mezelf, ik loop deze wedstrijd vooral tegen mezelf en niet tegen anderen.

Na het voetbalveld overwonnen te hebben gaat het een tweetal kilometer over een verharde weg en deze is redelijk stijgend in lijn. Ondanks om m’n voornemen om niet te hard te lopen gaat m’n hartslag toch al meteen richting ondergrens van m’n hartslag zone 5…

Na de verharde weg duiken we het bos in, hier zijn we voor gekomen. Het parcours voor onze afstand is aangeduid met rode pijltjes maar direct na het induiken van het bos doet ons parcours eigenlijk al raar, we moeten een brug over en dan onder een lint kruipen. Zou dat lint niet zijn voor het parcours af te zetten vraag ik me af? Maar de anderen voor me lopen ook via deze weg, dus het zal dan wel goed zijn zeker?

Het parcours loopt in de beginfase over veel brede onverharde wegen (zand, stenen, gras) waarvan de hellingen weliswaar beloopbaar maar toch best pittig zijn (met momenten zakt m’n snelheid naar 8km/u).

Na 10 kilometer weet ik zeker dat het een goede keuze was om met trailschoenen van start te gaan hier: de mens voor me zie ik 2 maal na elkaar uitslieren en vallen in een afdaling over nat gras. Ik met m’n trailschoenen heb eigenlijk best nog wat grip en kan m’n spartelende voorganger op z’n gewone sportschoenen dus redelijk makkelijk bijhalen en achterlaten.

Na een 15-tal kilometer is het mijn beurt om op m’n bek te gaan, om een grote plas te ontwijken loop ik een stukje naast de weg. Het stuk naast de weg ligt ongeveer een meter hoger dan het pad waar we verondersteld worden te lopen. Eenmaal de plas gepasseerd spring ik in volle vaart van het verhoog naar het pad. Nee de trailschoenen helpen me hier niet recht te blijven. Ik glij uit en zit weldra op handen en knieën in de modder. Getver… nog 9 kilometer denk ik en ik zet weer aan…

Na 18 kilometer komen we op een stuk gewone weg, er staat daar een hond helemaal alleen. Het ziet er geen kwade uit maar ik zit allesbehalve zot op honden dus ik stop met lopen en begin te wandelen zodanig dat de mens achter me me kan inhalen. Ik kijk en zie dat de hond niet reageert op de mens die me heeft ingehaald (en ondertussen de hond is gepasseerd) en zet dus ook maar weer aan… Ik haal de mens voor me terug bij en laat hem weer achter.

Ik heb de indruk dat ik m’n krachten voor deze wedstrijd goed aan het indelen ben, maar na 20 kilometer voel ik dat de energie toch uit m’n lijf begint weg te stromen. De snelheid stokt de laatste kilometers, ik blijf weliswaar lopen maar het gaat een stuk trager.

laatste krachtinspanning, op weg naar de meet...

laatste krachtinspanning, op weg naar de meet...

We zien terug het voetbalveld waar we een 2-tal uur geleden vertrokken, er loopt niemand voor me maar er is een loper uit de achterhoede komen aansluiten. Om deze loper te lossen zet ik op 500 meter van de meet m’n eindversnelling in en beëindig de 24.32k in 2:02:58 (11.9k/u). Ik word daarmee 16e op 90 deelnemers. Tevreden.

5 Responses to “Trail de la Cedrogne (25/06)”

  1. Luc says:

    Mooi wat je doet, en je uithouding zit nog goed en je hebt ervan genoten, dat is het belangrijkste.

  2. Gerald Monteyne says:

    je hebt toch een stukje van dat lint meegebracht Peter ? ;-)

  3. Tiny says:

    Leuk hè om eens een trail te lopen. Ik liep in het voorjaar in Olne1

  4. Bjorn Paree says:

    Je wordt 16e van de 90 lopers ? Dat heb je echt goed gedaan.

  5. Veerle Beernaert says:

    Amaai, dat is toch wel heel snel hoor voor een trail, proficiat!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *