Vierdaagse van de Ijzer: Dag 3 – Diksmuide (26/8)

Ochtendgewicht: 78.5kg – Rusthartslag: 44 (Blijkbaar een beetje veel bijgegeten gisteren, zowaar een kilo verzwaard en dat ondanks al die kilometers…)

Vanochtend, net zoals de vorige dagen, weer ruim wakker voor m’n wekker om 6 uur afloopt. Wat een pokkeweer zeg. Donderen en bliksemen en doen. Watergieten niet normaal. M’n eerste gedacht als ik het slechte weer zie is om een dikkere loopvest en een looppetje te gaan zoeken. Ik loop wel niet graag met pet maar als het regent duurt het anders niet lang (als m’n bril volgespetterd is van de regen) voor ik geen hand voor m’n ogen meer zie. Mét pet dus vandaag.

Onderweg naar Diksmuide is het gevaarlijk rijden, de autostrades liggen bezaaid met grote plassen en het is nog steeds heel hard aan ‘t regenen (te snel voor de snelste stand van m’n ruitenwissers). Ondanks dat ik rustig rijd geeft m’n auto af en toe het tekentje van aquaplaning weer… Pokkeweer zeg.

Aangekomen in Diksmuide, een parkeerplaats gevonden op minder dan een kilometer van de start. Het is nog lichtjes aan het regenen nu. Ik stap uit en raak aan de praat met de mens die voor me geparkeerd staat. Hij vertelt dat het bij hen thuis ook zo’n slecht weer was. Zijn vrouw zegt als het straks zo’n weer is zet ik niet aan hoor. “Gij wel?” vraagt ze aan mij. Ik zeg “Ja zeker”. Ik verbaas me over m’n eigen vastberadenheid, maar ik ben nu zo dicht bij mijn einddoel en ben niet van plan om zo maar op te geven.

Petje en dikke loopvest aan, maar ik kies toch maar voor een korte loopbroek vandaag, het is ondanks de regen toch vrij warm en een korte broek loopt net ietsje lekkerder.

Voor ik me naar de start begeef nog effe de verplichte laatste sanitaire stop. In de openbare toiletten is er geen papier te bekennen, de mens die achter me staat aan te schuiven zegt met uw handen afkuisen eh en daarna uw handen wassen. Niet echt fan van dat voorstel, ik verkies de optie om een cafetje binnen te glippen en daar het toilet op te zoeken.

Nog een half uurtje tot het startsein, weeral een ganse horde wandelaars die staat aan te schuiven. Niet de mogelijkheid vandaag om over het hek te klimmen, dus maar langs achteren aangevallen en me naar voor gewurmd. Ik raak zowaar tot op de 2e startlinie.

Gregory, m’n loopcompagnon van de afgelopen dagen, is niet te bekennen aan de startlijn. Dat wordt dus alleen lopen vandaag denk ik.

Eenmaal van start gegaan groet ik Ludo Depoortere die van opzij zich komt invoegen. Hij heeft gisteren een snelle tijd neergezet en is van plan om het vandaag op een rustiger tempo te lopen. Het zal wel nog iets sneller zijn dan wat ik voor ogen heb vermoed ik, maar ik zet toch maar een tandje bij en been Ludo bij, het is immers een stuk prettiger als je onderweg wat kunt zeggen, dan gaan die kilometers een stuk sneller voorbij.

Ik merk op dat er op een 50-tal meter achter ons een loper hangt, ik zeg tegen Ludo die zou ook beter een zetje bijgeven, dan kan ie met ons samenlopen. Het is goed aan ‘t gieten en we stoppen toch maar even voor ons loopvestje aan te trekken, het geeft de loper achter ons de kans om ons bij te benen. Hij blijkt niet de meest sociale mens te zijn, veel meer dan dat hij Maxime heet krijgen we er niet uit.

Aan het 8 kilometer punt stopt Maxime voor naar het toilet te gaan, aangezien we niet echt veel gezelschap hebben aan die mens zijn we niet van plan van te wachten en lopen we gewoon ons (rustig) tempo door. “Tot straks” roept Maxime nog.

Tot nog toe heeft ons pad zich gevoerd over rustige landelijke tarmac wegeltjes, maar daar komt op kilometer 11 verandering in als we een slijkweg worden ingestuurd. “Ja ‘t ga begunnen wè” zegt Ludo. Het is zoeken om de plassen en stenen te ontwijken. Vaak lopen we doorheen het hoge gras op de middenberm, niet dat dat veel helpt, want na een tijdje zijn mijn sportschoenen toch tjokkenat van me door dit gras een weg te banen.

Na een 3-tal kilometers op dit bospaadje te hebben vertoefd neem ik een plaspauze. Loop maar door zeg ik tegen Ludo, ik haal je straks wel weer in. Terwijl ik aan ‘t plassen ben passeert een loopster. “Hallo” zeg ik, een klein beetje verbouwereerd. Ik haal de loopster terug bij en zeg in het passeren “slecht beloopbaar terrein he hier”. Ik verhoog daarna m’n tempo, ik heb immers beloofd om terug naar Ludo toe te lopen. Het gat wordt vrij snel gedicht en op geen tijd zit ik terug in Ludo z’n zog. Ik zeg tegen Ludo dat er een loopster op komst is. “Kent gezien” zegt ie.

Het is ondertussen gestopt met regenen en we houden even halt om onze loopvest terug rond ons middel te binden. Mede door deze korte pauze komt de loopster aansluiten. Ze blijkt Kaat te heten. Ik heb de indruk dat het tempo vanaf nu ietsje hoger komt te liggen. Met ons gedrieën gaan we verder op stap.

Net voor de eerste “sampling” tussenstop (waar we een blikje ice-tea worden toegestopt) komt Maxime terug aansluiten. Maxime’s blikje is eerst uit en gaat met een 10-tal meter voorsprong van start. Hij zal nu langzaam maar zeker steeds meer afstand van ons nemen. “Nee, ‘t is precies niet de meest sociale mens” zeg ik tegen Ludo.

We lopen nu terug door een bos over goed beloopbare grintpaden. Kaat vertelt dat ze enkel vandaag meeloopt en dat in voorbereiding voor een marathon in Litouwen volgende maand.

Voor we het weten is het 20-kilometer punt gepasseerd. Het gaat verbazend goed bij me vandaag, maar neem toch maar een koekje uit m’n vestzak dat ik al lopend verorber, beter energie bijvullen terwijl je er nog hebt denk ik.

Vanaf het 25 kilometer punt komen we samen met wandelaars die de 16 kilometer afstand afleggen. Het is druk en het is zoeken van links naar rechts om doorgang te vinden. Ik neem de kop van ons 3-koppig peletontje en leg het tempo blijkbaar iets hoger want Kaat zegt “is dat nu mijn idee of zijn we sneller gaan lopen?”. Ik verontschuldig me voor de tempo-verhoging en tracht iets trager te gaan
lopen.

Met momenten worden we over single-tracks gestuurd, hier is van wandelaars voorbij lopen geen sprake, hetzelfde tempo wandelen als je voorganger is de enige optie.

We zijn al een tijdje terug aan het inlopen op Maxime en net voor we hem te pakken krijgen rond kilometer 26 begint ie te wandelen. In het voorbijgaan moedig ik hem aan en zeg “komaan nog 6 kilometer”, maar hij is vastbesloten om verder te wandelen.

Rond het 28 kilometer punt worden we terug een grintweg opgestuurd. Het pad is breed genoeg, maar ligt her en der bezaaid met plassen. Ook is het zo dat de ene groep wandelaars links loopt en de andere dan weer rechts. Ik neem het commando van ons groepje en zigzaggend van links naar rechts baan ik me een weg door de wandelaars, het is zowaar een beetje trailen, ik leef helemaal op want ik doe dat wel graag. Na een 2-tal kilometer hoor ik Ludo zeggen “Peter, zieje haastig dan”. Ik zeg “als ik kan slalommen tussen de wandelaars ben ik niet meer te houden.”. “Kzient” zegt ie. Ik geef de koppositie over aan Ludo en volg zijn spoor.

30 kilometer punt, nog 2 kilometer. Het is toch wel aftellen nu. We zijn ondertussen terug op de gewone baan, het terrein dat Kaat verkiest, ik moet terug even acclimatiseren om het hogere tempo dat ze oplegt vanaf nu terug aan te kunnen.

Na 31.74 kilometer in 3:02:03 (10.5k/u) bereiken we terug de Grote Markt. Gemiddelde hartslag was 143, ongeveer halfweg m’n hartslagzone 2.

Blij dat ik er ben. Ik voel dat de kilometers van de afgelopen dagen toch wel serieus beginnen wegen.

effe na de finish, terug aan mijn auto

effe na de finish, terug aan mijn auto

Morgen de laatste in Ieper.

15 Responses to “Vierdaagse van de Ijzer: Dag 3 – Diksmuide (26/8)”

  1. Gerald Monteyne says:

    doe de groeten aan Maxime hé ;-)

  2. Jessie Verbeke says:

    schone pet ;)

  3. Gerald Monteyne says:

    wellicht gekregen van … Maxime ;-)

  4. Chris Rogghe says:

    fem! nog één te gaan :-))

  5. Filip Hoornaert says:

    allé nog eentje morgen, toch knap hoor bijna 130km op 4 dagen ! En geen last van achille ?

  6. Peter De Decker says:

    beetje, maar ik heb overal een beetje last nu Filip Hoornaert.

  7. Filip Hoornaert says:

    lijkt me normaal na drie dertigers op drie opeenvolgende dagen

  8. kaat says:

    Ge zijt geweldig ! Morgen voor mij ook 32, wandelend, geen idee wat dat gaat geven. veel succes !!!!

  9. Kevin Strubbe says:

    ik kijk al uit naar het verslagje van morgen! succes Peter!

  10. Bart Kerwyn says:

    Sterk bezig Peter. Leuke uitdaging….mss volgend jaar ook eens naar toe werken.

  11. Ludo Depoortere says:

    Mooi verslagje Peter, zoals de vorige dagen!Je houd goed alles in het hoofd van start tot finish,sterk!

  12. Jessie Verbeke says:

    veel succes morgen :)

  13. Katrien Rogiers says:

    veel plezier

  14. Ronny Creel says:

    have fune

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *