Superprestige De Comer (27/10)

Posted on Oct 27, 2013 under wedstrijd

Na de Ecotrail van Brussel is er van lopen niet veel meer in huis gekomen. Echt diep moeten gaan blijkbaar en echt moe, rusten dus om het lichaam te laten bekomen…

Nu een maandje later voelde ik de tijd rijp om terug deel te nemen aan een wedstrijd in het plaatselijke Sint-Laureins. Door het minder getraind te hebben (en daardoor ondertussen ook een kilootje meer meeslepend dan normaal) had ik geen idee welke tijd ik kon vooropstellen, maar dat het trager zou zijn dan ‘anders’ stond wel vast. Ik schrijf me in voor de langste afstand (13k) en hoop om toch een moyenne van 12k/u te halen vandaag…

Het is smal op de startplaats en heb me redelijk ver in het peleton opgesteld, rond de 10e startrij. Eenmaal gestart zie ik snelheden een eind boven de 14k/u, ik voel ook dat ik het niet zal houden, maar tegen beter weten in tracht ik toch maar mee te gaan met het peloton voor me. Na een 3-tal kilometer moet ik een gat laten vallen dat ik weliswaar nog eens kan dichten, maar het is uitstel van executie want ik moet er weer af.

Het waait hard, ik wacht op de eerste achtervolger en sluit bij hem aan. Het is Wim Van De Veire en ik zet me in z’n zog, hij vraagt niet om over te nemen en ik dring ook niet aan, ik ben al blij dat ik kan volgen. Aan de bevoorrading rond het 4.5k punt neemt Wim water en ik niet, waardoor ik er alleen van door ben. Ik temporiseer terug even en verwacht dat Wim me terug zal bijhalen, maar het is een andere Krekenloper. Ik sluit bij hem aan, het gaat er snel aan toe en ik moet serieus op m’n adem trappen. Ik kan er blijven aanhangen, maar meer zit er niet in. Het waait hard en de andere loper wil me de kop opdringen, maar ik ben daar op dat moment niet tot in staat. Het wordt een tactisch steekspel waar we van links naar rechts lopen en de snelheid soms terugvalt tot 8k/u en dan er een snok aangegeven wordt richting de 14k/u, ik ben echter mee in het zog. Dit tactisch steekspel heeft er wel voor gezorgd dat ik ietsje heb kunnen recupereren en het heeft natuurlijk ook krachten gekost bij de andere loper. Ik besluit om toch maar een kopbeurt voor m’n rekening te nemen. Ik zie dat ik de loper achter me los, dat is niet de bedoeling dus ik zeg “kom, ben je mee” en hij sluit aan. We doen nu beurtelings kopwerk en slagen er op deze manier in om een andere loper bij te halen.

Een stukje onverhard, ik loop hier op m’n kousenvoeten de andere 2 lopers los. Het is wel nog een 6-tal kilometer nu, een beetje vroeg om alleen te vallen eigenlijk, maar ik besluit toch maar om door te gaan…

De laatste ronde, ik passeer de bevoorrading. Jessie vraagt of ik water wil, “nee nee” zeg ik, maar Jessie komt achter me aangelopen en reikt me het water aan. Ik neem het bekertje aan en gebruik het als frisse douche.

Ik zie een 300-tal meter voor me een loper voor me lopen, hij wordt m’n doel. Ik loop een redelijk vast tempo en na een 3-tal kilometer kom ik tot bij Stefaan Bonte. Ik groet hem, maar ik loop blijkbaar te snel om Stefaan te laten aanpikken. Alleen verder dus maar.

Ik zie dat ik misschien nog binnen het uur kan aankomen en ik zet alles op alles en gooi nog een versnelling uit m’n benen de laatste kilometer. Helaas net te traag om binnen het uur te finishen – 13.47 kilometer in 1:00:04 (13.5k/u) – maar wel een stuk beter dan de snelheid die ik had verwacht om te kunnen lopen vandaag en dus heel tevreden…

One Response to “Superprestige De Comer (27/10)”

  1. Joris De Neve says:

    Vlug verslag en toch beter gelopen dan je verwacht had, spijtig van die 4 secondjes …

Leave a Reply