Vierdaagse van de Ijzer: nabeschouwing

Deze morgen met een raar gevoel opgestaan, moet ik vandaag echt niet gaan lopen?
Heel raar, een soort van gemis bijna. Reden genoeg om toch maar de tijd te besteden om een nabeschouwing te schrijven over het evenement.

De loop-compagnons

Ik had met niemand afgesproken om samen te lopen en was eigenlijk van plan om de 30’ers alleen te gaan afleggen, maar ik ben blij dat het anders gelopen is. Ik heb zeker afgezien gedurende deze 4 dagen, maar mede dank zij m’n loopcompagnons werd het een stuk makkelijker om het einddoel te bereiken.

op pad samen met Gregory - foto Ides Codde

op pad samen met Gregory - foto Ides Codde

De eerste 2 dagen liep ik samen met kapitein Gregory Bolle, ook hij was van plan om de 4 dagen lopend af te leggen. Samen slaagden we er in om een gelijkmatig tempo te lopen gedurende de ganse wandeling. Een heel aangenaam man om mee te praten, ik denk niet dat er veel momenten waren waar we gezwegen hebben, bovendien was hij goed op de hoogte over hetgeen op welk moment te zien was en kon er altijd iets interessants over vertellen. Ook was hij een perfect navigator, hij liep met het afgedrukte plan in z’n hand en wist ons perfect te leiden langsheen de route en wist ook steeds te vertellen wanneer er een klimmetje aan kwam. De laatste 2 dagen heb ik Gregory niet gezien, ik heb wel op de website die de tussentijden toont gezien dat ook hij z’n 32’ers met succes heeft beëindigd: de voorlaatste dag startte hij een half uur later en liep het parcours uit, de laatste dag is hij blijkbaar ook rond 8u30 gestart en heeft het parcours de laatste dag aan wandeltempo uitgewandeld. In ieder geval bedankt voor het gezelschap Gregory en proficiat met het succesvol beëindigen van de 4×32.

op pad samen met Ludo - beeld uit WTV reportage

op pad samen met Ludo - beeld uit WTV reportage

Een stukje van de eerste dag en de 2 laatste dagen liep ik samen met ultraloper Ludo Depoortere. Hij liep de 4 daagse als voorbereiding voor de spartathlon. Je zou verwachten van ultralopers dat het eenzaten zijn, maar dat is bij Ludo alvast niet het geval. Samenlopend met hem waren de stiltes op één hand te tellen. Hij kwam bovendien vaak grappig uit de hoek. Heel boeiend was het ook als hij over zijn ultralopen-passie vertelde. Voor Ludo was deze 4×32 opdracht natuurlijk maar klein bier, maar je moet het toch maar steeds opnieuw doen. Bedankt voor het aangename gezelschap Ludo en veel succes met het uitlopen van de spartathlon.

De wandelaars

Met de wandelaars had ik als loper niet zoveel contact, ik zag ze enkel aan de start en op het einde als de kortere afstanden samen kwamen met ons. Ook met verscheidene van hen heb ik echter aangename gesprekken gevoerd aan de start en heb veel respect voor hen, surtout voor de mensen die er in slaagden om 4×32 km uit te stappen, zij zijn immers vaak 6 a 7 uur onderweg en hebben dus een stuk minder recuperatietijd dan wij als loper die in principe reeds voor de middag terug bij het eindpunt zijn.

Het plan

Toen Dirk Van Thuyne 2 jaar terug blogde over zijn wedervaren in de vierdaagse had ik het idee van dat zou ik ook wel eens willen lopen. Het was echter naar de achterkant van m’n brein geschoven, maar toen Kathia Vanwynsberghe vertelde dat zij 4x8km zou lopen in de vierdaagse en dat haar vriend 4×32 km ging stappen, dan begon het idee van 2 jaar terug terug op te borrelen. Het verstand zei dat ik er niet klaar voor was (omdat ik veel te weinig loopkilometers gedaan heb in de voorbereiding), maar het gevoel wou er zo graag voor gaan. Ik verschoof alvast m’n vakantie met een week zodanig dat ik ook nog verlof zou hebben als de vierdaagse plaats had. Nog een paar weken heb ik getwijfeld maar net voor het afsluiten van de online inschrijvingen heb ik me dan toch maar ingeschreven voor de 4 dagen. Ingeschreven voor de 4×32 met het idee van we zien wel hoeveel dagen we het doorworstelen.

My 5 seconds of fame…

De eerste dag werd er een filmpje gemaakt waarin we even in beeld kwamen. Het filmpje werd uitgezonden op de regionale zender van West-Vlaanderen (WTV). In het filmpje zie je naast me Ludo lopen, achter Ludo zie je Gregory. Blijkbaar had het uitzenden van dit stukje op WTV toch wel effect want we werden regelmatig herkend door de wandelaars die we voorbij gingen. Het scheelt natuurlijk wel dat er niet veel lopers meededen zo val je natuurlijk wat meer op…

Focus WTV reportage 24/08/2011

De cijfers

Plaats Afstand Ochtendgewicht Rusthartslag Gemiddelde snelheid Gemiddelde hartslag
Dag 1: Oostduinkerke 31.69k 78 kg 40 10.1k/u 149
Dag 2: Poperinge 30.21k 77.7 kg 43 10k/u ???
Dag 3: Diksmuide 31.74k 78.5 kg 44 10.5k/u 143
Dag 4: Ieper 29.57k 77.7 kg 43 9.9k/u 136

Normaalgezien neem ik zelden of nooit m’n rusthartslag, om te zien wat de 4 opeenvolgende 30’ers met me deden besloot ik me toch maar eens de moeite te getroosten. Ik was eigenlijk tamelijk verbaasd dat m’n rusthartslag de eerste dag slechts 40 was, ik dacht dat die een stuk hoger zou geweest zijn. De rusthartslag is gemeten net na het ontwaken, hartslagmeter van m’n Garmin omgegord en dan terug gaan liggen en kijken op welk cijfertje hij blijft hangen. (Ik weet niet of dat de hartslag meten in liggende toestand het meest aangewezen is, op sommige plaatsen heb ik gelezen dat ze het in zittende toestand meten. Niet dat dat heel veel verschil uitmaaktte, de eerste dag heb ik beide methodes toegepast en liggend was het 40 terwijl het zittend 43 was. (beide eigenlijk lager dan verwacht)).

Voor ik aan de 4-daagse begon heb ik 2 dagen rust genomen en het is dus normaal dat de eerste dag de meting iets lager is (immers uitgerust dan). Tot m’n plezier heb ik vastgesteld dat er blijkbaar weinig stijging zat in m’n rusthartslag de komende dagen, dat betekende immers dat ik conditioneel nog wel redelijk fris zat!

Tijdens de 4 dagen van de ijzer heb ik serieus wat afgedronken en gegeten en dit met het idee dat ik zeker niet wou verlichten terwijl ik aan deze uitdaging bezig was (je verliest immers een deel van je krachten als je te snel gewicht verliest). Ik kan nu wel effe geen spaghetti meer zien. :)

Alle dagen heb ik een gemiddelde hartslag gemeten binnen m’n hartslagzone 2 (136-150), ik had niet verwacht dat ik m’n hartslag gedurende zo’n lange periode zo laag zou kunnen houden hebben. In Poperinge heeft m’n hartslagmeter de geest gegeven (batterij leeg), ik vermoed dat ik dan wel een gemiddelde hartslag heb neergezet van boven de 150, want de benen waren serieus verzuurd vanaf kilometer 17.

De organisatie

De organisatie van deze vierdaagse was schitterend, op verscheidene plaatsen langs het parcours bevoorrading, mobiele toiletten langs de weg, seingevers die je helpen de baan over te steken én een schitterend parcours langs voornamelijk rustige wegen. Enkel de 2e dag in Poperinge was de organisatie iets minder (onder een gesloten hek moeten kruipen en de bepijling in Frankrijk was iets minder waardoor we een stukje mislopen hebben). Maar over het algemeen dus schitterend, dit evenement is dus voor herhaling vatbaar.

De beloning

De beloning om deze vierdaagse succesvol te beëindigen was deze medaille, zij krijgt een ereplaatsje bij me, want ik ben er toch wel trots op dat ik er in geslaagd ben om deze vierdaagse tot een goed einde te brengen!

de badge met barcode die ik aan de controleposten moest tonen en de medaille die ik als beloning kreeg voor het succesvol beëindigen van de opdracht.

de badge met barcode die ik aan de controleposten moest tonen en de medaille die ik als beloning kreeg voor het succesvol beëindigen van de opdracht.

8 Responses to “Vierdaagse van de Ijzer: nabeschouwing”

  1. […] van de 16 km liep en dan maar 12 km liep. Ondertussen ‘liep’ ik in gedachten ook met Peter, van wie ik via zijn blog wist dat hij voor de uitdaging gekozen had om 4 x 32 km te lopen ! Dàt […]

  2. Gerald Monteyne says:

    proficiat … filmster ;-)
    altijd een plezier om je verslagen te lezen :-)

  3. RonKing says:

    Als je nu niet klaar bent om een Marathon te lopen dan weet ik het niet meer
    Proficiat Peter knappe prestatie

  4. SvenM says:

    Respect man, echt waar! Ik vind het heel knap wat je hebt gedaan!!
    Ik moet eerlijk zeggen dat het bij mij nu ook wel een heel klein beetje begint te kriebelen. ‘k Heb ergens spijt dat ik hem niet heb mee gelopen ;-)

    • Gregory Bolle says:

      Bedankt voor het relaas van onze gezamenlijke belevenissen. De derde dag zijn onze bussen uit Oostduinkerke een half uur na de start in Diksmuide aangekomen. Daarom was ik er (nog) niet. Heb dan wel gelopen, maar onmogelijk om je bij te halen met 40 minuten achterstand. De vierde dag heb ik iemand mentaal bijgestaan in haar laatste helletocht. Hopelijk tot nog eens; ik vond het heel aangenaam lopen met je!

  5. Dave says:

    Ik denk idd dat je echt wel klaar bent voor een marathon, zulle, Peter. Knap gedaan hoor!

  6. aprilvis says:

    Proficiat met zo’n prestatie!
    Normaal worden joggers lopers, lopers worden marathonlopers, en marathonlopers worden ultralopers. Heb jij niet een stap overgeslagen?

  7. Luc says:

    Wat een prestatie, je kan zeker een marathon lopen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *