La descente de la Lesse (Top Lesse) (29/08)

Niet echt m’n slimste zet om vandaag aan zo’n lange wedstrijd deel te nemen aangezien ik nog allesbehalve gerecupereerd ben van het serieus doorgeven in Sijsele, maar ja ‘k denk op het profiel ziet het er vooral dalend uit, het zal wel allemaal nogal meevallen, dus toch maar beslist om toch mee te doen. :)

Wedstrijdprofiel

Wedstrijdprofiel

De wedstrijd

Ik doe vandaag m’n trailschoenen aan omdat het een natuurparcours is, maar ik vind het wel verdacht dat ik zo weinig andere mensen met trailschoenen zie, er lopen zelfs mensen tussen die wedstrijdschoenen aanhebben… Hmm da belooft denk ik en later zal ook blijken dat een gewone sportschoen eigenlijk beter zou zijn geweest op dit parcours, er zijn weliswaar gedeeltes onverharde weg maar dit is zeker niet het merendeel van het parcours, ik schat dat er op de totale wedstrijd voor zo’n 30% uit onverharde weg bestaat…

10 minuten voor aanvang wordt verzamelen geblazen, iedereen wordt tegengehouden achter een lint, ik wil nog wel effe snel opwarmen (het is immers nog wel even tot het startsein en zie tot m’n verbazing dat de startmatten 500 meter verder liggen in de volgende straat waar ik aan het opwarmen ben. Bon denk ik, ik moet me dus niet meer achter dat andere lint gaan wringen… Andere lopers hebben het blijkbaar ook gezien want sommigen beginnen al aan te schuiven aan de startmatten. Ik positioneer me daar dan ook maar op de 6e startrij of zo, ik ben weliswaar wel moe, maar wil toch nog een beetje doorlopen en niet al te veel gehinderd worden door al te trage lopers…

klaar voor de start

klaar voor de start

De start wordt gegeven en na 500 meter merk ik dat mn borstnummer is losgekomen – het hangt nog te flapperen aan ene zijkant nog vast met een speldje – superirritant, ik probeer eerst al lopend het borstnummer terug vast te krijgen maar dit blijkt toch niet zo evident te zijn en ik bedenk ook dat ik al lopend ook ‘t gevaar van in m’n vel te zitten… toch maar even stoppen dus, speldje in borstnummer en terug mooi vast aan het singletje en off we go again… Dat begint hier goed denk ik…

Na de aanvangsmeters gaan we direct de onverharde weg op, veel slalommen om de plassen te ontwijken en lichtjes dalend, blij dat ik m’n trailschoenen aan heb als ik die andere met hun sportsloefen zich een baan zie proberen maken, doordat ik daarnet even halt heb gehouden om m’n borstnummer op te spelden moet ik nu terug verschillende lopers voorbij…

Kilometer 3, we komen aan een steile helling, ik wil proberen de ganse weg te lopen en niet te wandelen, hele horden wandelaars versperren m’n weg maar ik schiet me nog over heuvelachtiger parcours naast het padje en probeer zo boven te geraken, ik slaag er toch in om zo tot halverwege te geraken tot ik door een boom de weg versperd wordt, er zit niets anders op toch maar effe de andere wandelaars volgen dus…

als ik toch moet wandelen, kan ik net zo goed efkes ne foto trekken e :)

als ik toch moet wandelen, kan ik net zo goed efkes ne foto trekken e :)

Eenmaal de weg terug wat minder steil wordt en breder, trek ik me terug op gang, opnieuw slaag ik er in om verscheidene lopers in te halen… Kilometer 6 en 7, serieuze afdaling amai, vlammen over rotsen, springen over kuilen en hopen dat je niet valt, ik leg al ‘t vertrouwen in m’n trailschoenen en het loopt lekker… :) Vanaf dan zit het grootste onverharde deel er op voor een tijdje, kilometers tarmac vreten nu, die trailschoenen geven toch niet al te veel demping precies en al snel voel ik dat m’n benen echt moe worden…

Kilometer 12, normaalgezien moeten we hier kiezen om doorheen de Lesse te waden (en zo de oversteek te maken) of de moeilijkere weg bergop te kiezen, ik heb niet veel zin om m’n schoenen te laten nat worden en ik ben eigenlijk blij dat we niet voor de keuze gesteld, het water van de Lesse staat te hoog en iedereen moet over de heuvel heen… We krijgen al meteen een voorproefje, een steile trap, wandelaars voor me, getver, maar ik zie een uitweg, er loopt een padje naast, wel een beetje een omweg maar bon ik da padje op, ik kom al lopend boven. De wandelaar die daar net voor me op de trap stond is daar op hetzelfde moment, dus tijd heb ik er niet mee gewonnen maar ik heb wel voldoening in het feit dat ik naar boven heb kunnen lopen.

Brugje over, en weer een stukske tarmac, we mogen terug de onverharde weg op nu, het is een steile lange helling, al snel beginnen de eerste lopers wandelaars te worden, het is gelukkig een brede weg zodanig dat je moeiteloos voorbijkan, ik blijf lopen, ik durf amper naar boven kijken, wat is dat nog ver zeg, en ik maak nog amper snelheid, hooguit 6 a 7 km/u, maar ik blijf wel wandelaars voorbijgaan, ze kijken me vol bewondering/afschuw aan. En het is ook wel zot wat ik hier aan ‘t doen ben, het is niet meer economisch verantwoord maar ik blijf gaan… Ik kijk nog eens naar boven en zie dat ik bijna aan de draai ben, oef ik ben er bijna denk ik… Eenmaal aan den draai is het toch nog wel verder omhoog zeker? Maar ik plooi niet en bereik de top al lopend (in zoverre je dat nog lopen kunt noemen)… Ik ben er, Jes!!!!!!!! sie daar ben ik nu geweldig trots op, ik maak een vreugdevuist, content dat ik ben ge kunt het u niet voorstellen.

Vanaf nu gaat het verder in dalende lijn vooral over verharde weg richting aankomst, ik voel de vermoeidheid echt spelen en het bolt niet meer. Er gaan me lopers voorbij en ik kan niet aanpikken, ze gaan te snel. pfft ik ben aan het afzien echt waar…

m'n aankomst

m'n aankomst

Ik beëindig de 21.73 kilometer in 1:41:42 (12.8km/u) en word daarmee 124e op 846 deelnemers.

Wedstrijdverloop

Wedstrijdverloop

Epiloog

Na de wedstrijd maak ik toch maar effe gebruik van de massage-service, het is wel lang wachten op m’n beurt maar het doet echt wel deugd, volgende keer toch weer aanschuiven denk ik. En na de massage schuif ik nog aan voor een braadworst (uiteraard) en ik word aangesproken door een man in het Nederlands hoe het was en dat hij al dacht dat ie me herkend had, een blog-fan blijkbaar. :) Ik vind het allemaal goed en wel dat ik de mensen kan inspireren om te lopen met mijn verhalen, maar waarom kan dat nu nooit eens een schone blonte van een jaar of 18 zijn die me aanspreekt… :)

Anyway na de douche wacht me nog een lange weg terug. Echt blij dat ik terug thuis ben, dit was de wedstrijd te veel voor het weekend, morgen loop-rustdag, goe geweten… :)

11 Responses to “La descente de la Lesse (Top Lesse) (29/08)”

  1. Tiny says:

    Je zou er toch eens een weekje rust op moeten gooien! Goed herstellen.

  2. Stofke says:

    Gij zij gjene geweunen zenne

  3. Gerald says:

    heb je die schone blonde ook niet gezien tijdens je douchke ? :p

  4. Gunther Desmedt says:

    … omdat die schone blonde een boot pakken om de lesse af te dalen !

  5. Yves says:

    Amai toch knap zenne op zo een parcours. Tsja veel succes met het zoeken naar die blonde.

  6. hans Jaques says:

    proficiat hoor, fantastische tijd en altijd blijven lopen!Je moet het maar doen.vorig jaar heb ik hem ook gelopen, maar ik was echt vergeten hoe zwaar het wel was.

  7. Hans Jaques says:

    Nadien geen blonde gezien, maar wel twee lekkere bruintjes gepakt (Leffe’s uiteraard of wat had je gedacht)

  8. Ronny Creël says:

    Nee ik wil geen concurentie van u, je loopt veel te rap

  9. Katrien says:

    NU NOG MOOIER !!!!!!!!!!! wij waren daar op W’end ! van vrijdag>maandag (Waulsor 7km Dinant)heb nog getwijfeld om mee te doen :-) ik ben daar op zaterdag weest mijn trainingen doen ,miljaar ! er zaten stijgingen in van 14°/° in de streek (ben nog niet bekomen) maar had ik dat geweten kwam ik supporteren tedjuuuuuu maar alé dikke proficiat !! ik weet hoe lastig het daar is hoor :-)

  10. Peter says:

    wel schone streek e :)

  11. Femke says:

    Goed gelopen! Knap!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *