‘t is voor niks: gegokt en verloren…

Vandaag loop ik de ‘t is voor niks marathon in Geldrop. Ik liep hier al een paar keer, ik weet dat het een vrij lastig parcours is waarbij het zwaartepunt in de 2e helft ligt. Toch wil ik trachten vandaag sub 3u30 te lopen…

net gestart

Ik vertrek naar m’n gevoel rustig, maar zie dat ik toch rond de 13k/u loop, het voelt goed aan en de hartslag is ook nog wel ok. Ik heb geen zin om de snelheid te verlagen en denk foert we zien wel hoe lang ik het trek… Af en toe komen snellere lopers uit de achtergrond, vaak loop ik even mee, maar laat ze dan vrij spoedig weer lopen, m’n inspanning moet immers tot het einde dragen. Er zijn stukken waar de wind het vrije spel heeft, ik loop heel vaak alleen en kan er dus ten volle van “genieten”…

10 kilometer punt in 45’30. Dit was het best lopende stuk, vanaf het 15 kilometer punt wordt het iets lastiger te belopen terrein waar je beter moet oppassen om niet over de boomwortels te struikelen. Halve marathon punt passeer ik in 1u38′. Iets trager dan de eerste 10k dus, maar ik voel me nog goed. Ik begin wel honger te krijgen. Ik duw een gelleke binnen, tegen de honger helpt dit precies niet echt… (Vandaag loop ik als experiment eens met gellekes ipv energierepen, ik heb er 3 mee en de bedoeling is om er elke 10k eentje te pakken).

We lopen terug samen met de lopers van de 30 kilometer. Wij hebben zo’n 5 kilometer meer gelopen dan de 30k-lopers en onze snelheid ligt dus beduidend hoger. Vaak is het de berm in springen om de 30k-lopers voorbij te lopen. 25 kilometer punt passeer ik net onder de 2 uur. Ik voel verzuring in m’n kuiten, verdikke te diep gegaan dus… De snelheid moet omlaag, de cruisesnelheid ligt nog net boven de 11k/u.

De snelheid is blijkbaar nog niet traag genoeg, m’n benen krijgen koud en m’n spieren zijn helemaal verstramd. Op het 30 kilometer punt sta ik helemaal geparkeerd… Ik kan nog een beweging eruit puren die tussen wandelen en lopen ligt. Naar m’n Garmin wil ik niet te veel meer kijken, want de snelheid toont daar maar 9k/u meer aan. Leuk is het nog allesbehalve, ik vraag me af waar ik mee bezig ben. Een kilometer verder op kilometer-punt 31 is de laatste bevoorrading, daar zou ik in principe kunnen uitstappen en samen met iemand van de organisatie naar de finish rijden. Maar dat idee zet ik al snel uit m’n hoofd, zelfs als ik wandel zou ik niet veel langer dan 2 uur onderweg mogen zijn naar de finish.

Ik drink een theetje aan de bevoorrading en trek me weer op gang. Ik moet vrij diep in m’n reserves tasten om m’n lage snelheid van 9k/u te blijven lopen, maar het alternatief (wandelen) zie ik nog minder zitten.

3 uur zijn we onderweg, het 35 kilometer punt ligt net achter me. Nog 7 kilometer naar de finish. Ik heb m’n doelen al lang bijgesteld naar te proberen finishen binnen de 4 uur. Als ik nog even kan blijven “lopen” moet dit een haalbare kaart zijn. Alsof ik het nog niet lastig genoeg heb word ik de komende kilometers nog eens getrakteerd met wind vol op kop aangevuld met een festijn van regen en niet te ontwijken plassen… 8k/u haal ik nog al lopend, net sneller dan de snelheid die ik kan wandelen, dus ik blijf maar lopen…

Rond kilometer 38 zijn we van de harde kopwind af en kan de snelheid in m’n loop-wandel-beweging terug boven de 9k/u worden getrokken. Er loopt een ambetanterik in m’n omgeving die me steeds voorbij loopt en dan een paar meter voor me overschakelt op wandelen zodanig dat ik moet uitwijken om hem weer voorbij te lopen. Na een paar keer dit spelletje te hebben moeten spelen, trek ik m’n snelheid toch maar even omhoog, zodanig dat ik van die mens vanaf ben. Ik zie de duinen, gemengde gevoelens… (ik moet klimmen! de finish is nabij!)

Kilometer 41, we zijn nu van het onverharde vanaf, de snelheid zou in principe terug omhoog kunnen, maar ik dring niet aan en bol halsstarrig op m’n rustig tempo verder. Ik leg de 42.21 kilometer af in 3:45:41 (11.2k/u). Blij dat ik er uiteindelijk toch nog ben geraakt.

2 Responses to “‘t is voor niks: gegokt en verloren…”

  1. Filip says:

    Peter

    Was idd pittig dagje. ;-))
    Sometimes you win, sometimes you lose, maar weggegooid zijn de kms nooit. Dus “winnen” doe je sowieso.

    Grts
    Filip

  2. Aschwin says:

    Knappe doorzetting Peter!
    Het was blijkbaar niet helemaal je dag voor je gewenste sub 3:30 uur. Die dag komt nog!

    Groet

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *