Peter de endorfine junkie

Vandaag vroeg opstaan en afzakken naar Mol voor de weblogloperstraining, het is wel een kleine 150km bollen voor mij, maar de vorige weblogloop in Oostende was me dermate meegevallen, dat ik deze ook zeker niet wilde missen. Vorige keer in Oostende was het Frank Spencer aka Philippe en deze maal was het Mario Dekkers die zich bekomerd heeft over de organisatie.

Vandaag is het lopen eigenlijk maar bijzaak, (onder het lopen) nieuwe mensen leren kennen en bijbabbelen met de reeds gekende bloggers is eigenlijk het belangrijkste vandaag. Het lopen gaat dan ook niet al te snel (rond de 9 km/u), kwestie van de groep te proberen samenhouden. Sommige mensen struikelen wel al eens over een boomstronk en kussen de molse grond en de molse rechts klinkt soms als een links in de oren, maar voor de rest loopt het eigenlijk perfect.

Prachtig weer en een prachtige route doorheen bossen en landelijke wegels, heel mooie natuur daar aan het zilvermeer. Heel uitgebreide route ook, er kunnen verschillende afstanden gelopen worden: 12, 19.5, 28 of 35.

4 mogelijke stops dus maar toch weinig of geen herhaling in het parcours, mooi.

Ik ben niet in marathonvoorbereiding dus ik houd het na 19.5 voor bekeken, Herman stopt ook aan het 19.5 punt en zegt dat ie de laatste 7 dan ook nog gaat meelopen straks, bwa zeg ik da’s goe, ik zal dan ook nog meelopen ‘t laatste stukje. Al snel kan ik Steve ook overtuigen om het laatste stukje straks nog mee te lopen.

Bij m’n auto gekomen zie ik dat ik een bebloede tepel heb, ai, normaal heb ik daar geen probleem mee als ik minder dan 20k loop maar nu zijn we natuurlijk wel ietsje langer onderweg geweest om die afstand af te leggen… Nu ja geen nood, plakkertje erop leggen en een ander shirt aan en dan wachten op de lopers tot ze de 28k afstand vervolledigd hebben.

Als de lopers aangekomen zijn na hun 28k afstand blijkt dat we geen tijd meer hebben voor de geplande 7km, een korter toerke dan maar van een kilometer of 4. Het is even wennen om de kuiten weer op gang te brengen, maar daarna loopt het heel lekker, we lopen een tempotje van rond de 12km/u, het valt op dat Herman en mezelf een klein uurtje gerust hebben, brug op of brug af deert ons niet,  laatste kilometer versnellen we zelfs nog ietsje en slaan een klein gaatje en Herman sluit natuurlijk nog af met een mooi spurtje. =)

Na het lopen snel douchen, zalig, daarvoor alleen al zou je lopen toch?

Het is ondertussen al 14u30, snel het restaurant gaan opzoeken dus, 1 probleem er is een triathlon aan de gang en we hebben moeite om het restaurant te bereiken, na een boze blik van Vincent richting een official steken we toch over en genieten van een tomatensoepje, steak peper met kroketten en een Duvel en om af te sluiten nog ne dame blanche. Wat kan dat smaken zeg als je honger hebt. =)

Leuke dag dus, zeker voor herhaling vatbaar…

Deinze Aalter (26/08)

Het parcours van Deinze Aalter is lichtjes hertekend omdat met steeds een groter deelnemersveld het niet meer te verantwoorden was om de zand/modderstrook aan de brug te nemen, daarom wordt nu ipv af te snijden aan de brug de eerste goed beloopbare baan opgezocht iets verderop. Daardoor zal de afstand natuurlijk anders zijn dan de voorgaande jaren en daarom liepen de mannen van Jc Aalter en Ac Deinze het parcours eens af om met de Garmin de nieuwe afstand af te meten.

De eerste 10 kilometer worden heel traag gelopen om 2 start to runners toe te laten om mee te lopen, het laatste deel lopen we een iets sneller tempo.  Inclusief een ronde op de atletiekpiste kom ik uit op 21.54 km in 2:11:43 (9.8 km/u), de 21.1 km komt er aan na 60 meter op de piste.

Zonder de ronde op de piste ging het volgens de man van Ac Deinze wel minder veilig zijn om direct met gans het pak rechtdoor in een trechter te schieten, dus misschien wordt de ronde op de atletiekpiste toch behouden (officieuse start en officiele start na een ronde op de piste, principe van de start van de 20km van Brussel toepassen dus.)

Dwars door Nazareth (28/08)

Morgen 29/08 staat Dwars door Grijsloke op het programma, naar het schijnt een heel lastig parcours, ik besluit daarom om me toch maar aan mijn rustdag te houden en niet mee te lopen in Nazareth. Nochtans veel bloggers aanwezig hier: Vincent, Chris en Herman geven serieus pedal en lopen een heel snelle 5.5 km, Fre loopt op zn gemak (maar is toch de snelste blogger), Nico en Berry gaan voor 3 rondjes genieten…

Ik ben toch wel benieuwd naar het parcours dat naar het schijnt lastig is en besluit het parcours dan maar eens al wandelend te verkennen, zodanig dat we weten waar we volgend jaar aan toe zijn. :)

De eerste 2.2 kilometer gaan over goed beloopbare asfaltwegen, het is vooral een kwestie van hier reserves te houden voor wat nog komen gaat.  De volgende 2.3 kilometer gaan over boswegels, vooral het eerste stuk ligt er vrij slecht bij: boomwortels en oneffen. Daarna gaat het een 500 tal meter over asfalt terug waar de lopers iets kunnen bekomen. Het laatste stuk van het parcours is volgens mij het zwaarste deel: een finse piste die er heel zacht bijligt waardoor je diep wegzakt in het hars… De afstand die gemeld werd door de organisatie lijkt me correct (op m’n Garmin heb ik wel ietsje meer afgemeten: 5.56 km, maar heb verre van de ideale lijn gevolgd omdat ik moest oppassen voor lopers die van achter me kwamen).

Resultaat: 51:49 gewandeld (6.4km/u) en op elke voet een kleine blaar ter hoogte van m’n enkel, blijkbaar is wandelen toch wel een andere beweging dan lopen… :)