Archive for the ‘wedstrijd’ Category

Oostende-Brugge Ten Miles (07/03)

zondag, maart 7th, 2010

M’n besttijd op een 10-miles afstand staat op 1u11′57” voor de start. Ik start vandaag, zoals vaak tegenwoordig, met tamelijk grote ambitie: graag zou ik ‘binnen’ zijn in 1u10′.

Als ik kijk op de Running Calculator betekent dit echter een evenwaardige prestatie van 42′ op de 10 kilometer afstand afklokken, een minuutje sneller dan m’n huidig PR op die afstand… Redelijk zot denk ik van u zelf zo’n doel te stellen maar ik heb woensdag op training alleen lopend 43′ uit m’n benen kunnen schudden en aangezien je in wedstrijd altijd iets meer kan is dit zot doel misschien toch wel niet onmogelijk denk ik, we gaan proberen dus, het zou immers echt super zijn om onder die 1u10′ te duiken…

De wedstrijd

Niet al te warm vandaag, naast de baselayer toch maar een shirt met lange mouwen aan gedaan ipv dat met korte mouwen dat ik eerst aanhad, dat is toch direct wat aangenamer. 10 minuutjes voor de start positioneer ik me helemaal vooraan in het startvak van ‘de trage lopers van vorig jaar’ zodanig dat ik toch niet al te veel moet drummen eenmaal de start is gegeven…

Het doel voor vandaag is 1u10′ wat betekent 4:20 min/km lopen oftewel 13.8k/u gemiddeld lopen.

Ik wil niet al te traag starten, ik weet immers dat de meeste lopers vertragen na de 1e kilometer en het doel is om verstandig te lopen vandaag: mee gaan met een goed groepje waar ik me wat kan in wegsteken voor de wind zodanig dat ik zelf niet al te veel moeite hoef te doen.

De eerste kilometer gaat al meteen hard: 4:07 (14.6k/u). Snel denk ik zeker voor zo’n lange wedstrijd, maar ik voel me nog heel goed, ik adem rustig, negeer de te snelle lopers die me voorbij schieten en probeer me te focussen op de loper voor me die een heel regelmatig tempo ontwikkelt…

In kilometer 2 ga ik Patrick Temmerman voorbij, hij was gestart in het vak van de snellere lopers van vorig jaar maar heeft gisteren een zware wedstrijd gelopen en is daar vandaag blijkbaar nog niet van bekomen.

Ik voel dat dit groepje te snel aan het lopen is voor me, maar het gat naar de lopers achter me is te groot om op hen te wachten, dus ik blijf tegen beter weten maar hangen in dit te snel groepje, we zien wel wanneer ik ontplof denk ik…

Het is ferm tegenwind en daardoor zakt de snelheid bij de koplopers van m’n groepje ietsje, ik ben er niet rouwig om…

De samenwerking in het groepje is niet optimaal, er word met schokken gelopen – zowaar een waar interval binnen de wedstrijd – om te proberen om er mensen van te lopen.

Op bepaalde momenten is het echt pokeren: doen alsof je het gat niet kan toelopen naar de lopers voor je om een ander het gat te laten toelopen en op het moment dat je denkt van die andere kunnen echt niet meer zelf het gat in een rukje toelopen om daarna te constanteren dat die anderen van daarnet toch ook weer aansluiten… psychologische oorlogsvoering zowaar… :)

Na de bevoorrading, het 8-kilometer punt, word het groepje uit elkaar gerukt door de mensen die over hebben, ik zie veel mensen van me weglopen, ik voel me nog goed en dicht nog eens het gaatje maar ik draai boven m’n toeren en laat bewust los zodanig dat ik kan een mooie basissnelheid blijven ontwikkelen de rest van de wedstrijd.

Samen met de andere gelosten lopen we een gelijkmatig tempo en komen zowaar nog een paar keer terug bij de snellere lopers voor ons maar eenmaal ze terug versnellen moeten wij er genadeloos terug af…

Het gat naar de snellere lopers voor ons is te groot nu en het spel van onregelmatig lopen begint nu ook onder ons, de gelosten. Ik loop nu aan de kop van het groepje en zie verschillende lopers in een ruk van me weg lopen, ik blijf koelbloedig, ik blijf vast tempo lopen en laat me niet verleiden om mee te gaan, ik dring een andere loper het tempo op in de hoop dat hij het gat naar de lopers voor ons gaat dichten… Op het moment dat ik zie dat het hem echt niet zal lukken voel ik me genoodzaakt om zelf een inspanning te leveren: ik besluit het te doen met een tussensprintje, efkes gaatje dichten aan 18km/u, lastig maar zo is het gat sneller toe en ben je er rapper vanaf… :)

Laatste kilometer, ik ruik de meet en verhoog m’n tempo, ik laat m’n medelopers achter en haal nog verschillende lopers voor me bij, het geeft me vleugels als ik zie dat m’n doeltijd van 1u10′ zowaar haalbaar lijkt, ik geef nog een klein zetje bij de laatste 100 meter en beëindig de 16.14 km in 1 uur 9 minuten en 44 seconden (13.9k/u).

Super e!

M’n moeilijk doel van vandaag toch gehaald! Meer dan 2 minuten sneller dan m’n vorig PR op de 10 mijl (1u11′57”) en 13 (dertien!) minuten sneller dan vorig jaar.

afterparty: de tent sluiten met blog en facebook-friends

afterparty: de tent sluiten met blog en facebook-friends

Westrijdverloop

wedstrijdverloop: onregelmatig door psychologische oorlogsvoering

wedstrijdverloop: onregelmatig door psychologische oorlogsvoering

Ursel Onderdale Jogging (28/02)

zondag, februari 28th, 2010

Heb mezelf gisteren een rustdag opgelegd (het was echt wel nodig, was echt moe), maar daardoor zie ik er vandaag wel extra naar uit om te lopen vandaag. De weersvoorspellingen zijn niet schitterend, verre van, maar ik probeer te leven bij Tiny’s leuze van “alle weer is loopweer” en ben dus ook niet van plan om me vandaag te laten kennen: “als het niet bliksemt, dan loop ik” neem ik mezelf voor :)

Zoals steeds in Ursel moet er gekozen worden tussen 3 afstanden: 5K, 10K of 15K. Ik kies voor de kortste afstand.

Het is redelijk warm vandaag, 9°C duid de thermometer van m’n auto aan om 14u, hmm, warm genoeg om in singlet te lopen denk ik en op dat moment voelt het nog goed aan. Een half uurke later als ik buitenkom voor te beginnen opwarmen is de wind al serieus komen opzetten en het is ook al serieus koud geworden, toch maar een shirtje met lange mouwen aantrekken denk ik, amai zo koud :)

Net voor de wedstrijd trek ik m’n lange broek uit, ‘t is maar 20 minuten lopen denk ik. Ik beklaag me dit tijdens het lopen van de wedstrijd wel: ondanks de snelheid die ik ontwikkel in de wedstrijd voel ik dat m’n benen toch serieus koud krijgen…

De wedstrijd

Ik positioneer me op de 3e startrij en besluit de world runner te volgen die de vorige keren steeds in m’n buurt eindigde, de eerste honderden meters gaan een stuk boven de 15 km/u, verrekt snel dus, maar ik laat hem niet los.

Na een 500-tal meter ontstaat er een gat naar de lopers voor ons (de kopgroep), de world runner kijkt achter hem, maar als blijkt dat ik niet veel aanstalten maak om over te nemen begint hij volledig rechts te lopen zodanig dat ik niet meer uit de wind loop, niet mooi van hem, maar ik zou het waarschijnlijk ook wel doen als ze niet willen overnemen van mij…

Even later komen er zich een aantal mensen tussendrummen. Ik moet in de bocht afremmen en de mensen voor me remmen blijkbaar net iets minder af, ik ben direct op een gaatje gelopen daardoor, de aansluiting met het groepje kwijt dus…

Ik weet dat ik het gat van een 10-tal meter kan toelopen maar doe dit bewust niet… Als ik iets weet over deze omloop in Ursel is dat het venijn in de staart zit en voortijdig jezelf opblazen is dodelijk… Ik houd dus even in om bij het groepje dat achter me loopt aan te sluiten…

Na 1.5 kilometer mogen we de eerste keer over een onverharde strook, wat ligt die er slecht bij zeg, amai… putten de een tegen de andere en vol met water dan nog eens… de eerste paar honderd meter lukt het me nog om al dartelend over de plassen heen te springen maar eenmaal m’n voet vol in een plas water is terechtgekomen zie ik er niet meer naar om en waar ik voorheen de plassen ontweek, plons ik nu er  hartelijk doorheen…

2 kilometer punt, de onverharde strook is achter de rug, 500 meter tarmac lichtjes hellend omhoog, ik loop het gaatje toe naar de loper voor me waarna ik even in z’n zog uitrust…

500 meter verder worden we echter getrakteerd op de volgende onverharde strook, ik weet niet hoe het mogelijk is, maar er liggen precies nog meer (grote!) plassen dan in de vorige onverharde strook, gelukkig is deze strook niet zo lang maar ik kom ze wel zeikende nat uit en eenmaal ik op de tarmac kom maakt iedere stap nu een tsjok-tsjok geluid…

3 kilometer punt, Ursel berg omhoog. Bijna 15km/u, het kraakt en ik heb het serieus lastig maar doordat ik nog niet voluit ben gegaan in de vorige kilometers heb ik -raar maar waar- precies nog wat reserve…

Kilometer 4, we komen aan de kerk, nog effe bijten denk ik… De wind bal op kop, niet normaal (ik heb al dikwijls afgezien tijdens het lopen maar dit stukje van iets minder dan een kilometer zal toch wel zeker tot de top-3 behoren). Ik raak amper nog vooruit, gelukkig zit ik in een groepje van 3 mensen waar ik af en toe ook eens kan uitrusten in het zog van een medeloper.

Na 4.93 kilometer ben ik blij van de streep te zien, ik bereik deze in 20:32 (14.4km/u) en word daarmee 4e op 76 deelnemers, weer net geen podium dus. :)

Het is bijna 50 seconden trager dan de vorige keer dat ik hier liep, maar dat is vooral te wijten aan de barre weersomstandigheden niet door conditieverlies (denk ik), dus zeker niet ontevreden met dit resultaat.

Wedstrijdverloop

wedstrijdverloop ursel

Na de wedstrijd trek ik snel m’n lange broek en vest aan, ik twijfel even over uitlopen (het is echt wel slecht weer) maar eigenlijk weet ik het dan al wel, gij gaat nog 2 toerkes lopen Peter. ;)

Ik wacht even nog tot het groepje met de mannen van Aalter over de streep komt en sluit vol goeie moed bij hen aan, het tempo is nagenoeg ideaal en kan m’n hartslag mooi in m’n hartslag zone 2 houden. Aangezien m’n schoenen toch al nat zijn stoor ik me er niet aan om door een plas meer of minder te lopen wat m’n medelopers niet echt op prijs stellen aangezien zij tot dan toe nog redelijk proper waren. :)

Luc Frickelo is de enige van het groepje die voor de 3 rondes gaat (de anderen stoppen na 2) en ik zeg dat ik hem wel zal vergezellen bij zijn laatste ronde de goede ziel die ik ben… (maar eigenlijk ben ik blij dat Luc 3 rondes loopt, want ik was toch zoiezo al van plan om 2 toerkes uit te lopen en samen met iemand anders lopen is toch altijd leuker dan alleen e…)