Halve marathon Deinze-Aalter (11/11)

Ik heb geen idee welke tijd ik momenteel aan kan op een halve marathon, dus ik geef de prestatie van de Appelloop in op een loopcalculator. Het zou moeten een goede indicatie zijn want ik liep voluit tijdens deze wedstrijd in Axel. De calculator voorspelt me als best mogelijke tijd 1:35:20. Bij vorige voorspellingen liep ik altijd trager dan de voorspelde tijd… 1u36 lopen is dus een realistisch doel, maar het is zo’n raar doel he 1u36, dus ik probeer beter te doen dan de best voorspelde tijd en ik loop voor sub 1u35. Het is eigenlijk een onmogelijke doeltijd, want ik zal een veel betere prestatie moeten neerzetten dan tijdens de Appelloop en ik liep toen al zo hard…

Ik probeer het verstandig aan te pakken en zo lang mogelijk energie te sparen. Zeker niet harder lopen dan nodig. Doordat ik progressief loop kan ik wel nooit profiteren van het zog van een ander. De lopers die ik inhaal lopen immers altijd te traag. Meestal hangen de lopers die ik bijhaal zich een tijd in m’n zog. Velen kunnen door het gelijkmatig tempo dat ik loop lang blijven hangen, soms hangt er een heel treintje achter me, maar ze moeter er uiteindelijk toch af. Allen behalve één,… Er is één loper die kilometers lang in m’n zog hangt en dan opeens van me wegloopt met een versnelling. Telkens ik nader zet hij een nieuwe versnelling in waardoor ik niet kan aansluiten, uiteindelijk zal hij net voor me finishen. Mocht hij ook even kop trekken had ik waarschijnlijk een nog betere tijd gehad, maar bon, aan de andere kant pleziert het me ook wel dat ik deze halve marathon volledig op eigen kracht heb uitgelopen.

Ik heb de eerste helft van de wedstrijd halvelings op reserve gelopen en daardoor toch wat achterstand opgebouwd op het schema van 1u35. Ondanks het op met reserve lopen ben ik toch behoorlijk moe, maar een doel is een doel, ik steek een tandje bij. Ik moet diep in m’n reserves tasten, maar toch lukt het om steeds iets harder te lopen.

nog 2 kilometer, ik zit compleet kapot (foto: Tim)

nog 2 kilometer, ik zit compleet kapot (foto: Tim)

Nog 2 kilometer. Ik zie Tim staan aan de kant van de weg met z’n fototoestel in de aanslag. Ik heb geen energie om te poseren of om te lachen. Ik loop op de rand van m’n mogelijkheden en heb al m’n focus nodig om m’n tempo vast te houden… Ik zit compleet kapot.

Nog een kilometer, ik trek de snelheidshendel nog verder open richting 14k/u…

Het is afzien en de meters aftellen… blijven lopen, ik weet de finish nabij… Eindelijk, ik zie de finish-boog!

Ik finish de 21 kilometer in 1:34:25 (13.4k/u) en word daarmee 114e op 412 deelnemers.

Super tevreden, nooit gedacht dat het me zou lukken om sub 1u35 te lopen!

Appelloop

Zaterdagochtend word ik op Facebook verleid door een foto van appels, de naturaprijs bij de Appelloop deze middag. Normaal gingen we dit weekend gewoon een rustig loopje doen, maar ik moet niet al te veel moeite doen om Jessie er van te overtuigen om deze namiddag toch een wedstrijd te gaan lopen. Altijd wel leuk immers zo’n locale jogging. :)

de naturaprijs

Er zijn 3 wedstrijdafstanden vandaag: 6 kilometer, 8 kilometer of 14.7 kilometer.

Ik kies voor de langste afstand. Na al de trage marathons van vorige maand heb ik echt geen idee aan welk tempo ik deze wedstrijd zal kunnnen afhaspelen, ik zal tevreden zijn met een moyenne van 13k/u.

De eerste ronde lopen we samen met de mensen die de 8 kilometer lopen. Het tempo ligt behoorlijk hoog rond de 14k/u. Ik loop in de buurt van de 1e vrouw (op de 8k afstand), samen lopen we naar Patrick De Sutter toe. Ook hij loopt de 8 kilometer wedstrijd. Ik moet nog een ronde meer doen dus laat het grootste werk aan Patrick en de 1e vrouw over. Een 5-tal kilometer gelopen, het tempo ligt nog steeds rond de 14k/u en ik begin toch wel al wat moe te worden…

(foto: Jaap Overdue)

Na 7 kilometer slaan m’n compagnons af richting finish en mag ik nog een rondje afhaspelen. Het tempo moet toch wel een stuk omlaag. Ik loop nu alleen en ik probeer om de snelheid rond de 13k/u te houden. Ik voel het melkzuur reeds schreeuwen in m’n kuiten.

Na 12 kilometer word ik bijgehaald door de loper achter me. Het kost me best wel veel moeite, maar het lukt om mee te lopen in zijn cadans.

Nog een kilometer.

Ik gooi er een tempoversnelling uit richting 15k/u en loop van de loper weg die me had bijgehaald.

Ik finish de 14.7k wedstrijd in 1:04:38 (13.6k/u) en word daarmee 22e op 79 deelnemers.

Een stuk sneller dan verwacht, heel tevreden!

Marathon Gent (pacer 4u) / Ontbijtjogging

Marathon Gent (28/10)

Zaterdag liep ik de marathon van Gent als tempomaker voor een eindtijd binnen de 4 uur.
Het is de 4e marathon deze maand waar ik deelneem, oktober doet z’n naam van traditionele marathonmaand alle eer aan…

De start wordt gegeven en net voor ik over de startlijn wil lopen word ik tegengehouden door 3 stewardessen. Er wordt in waves gestart vandaag… Na een minuut wachten mogen we van start. Ik heb de volle ruimte voor me vrij. Makkelijk die vrije ruimte, maar tegelijk ook moeilijk. Het is gevaarlijk om te snel te lopen (in een niet-wave start word je automatisch wat getemperd door de lopers die voor je uit lopen). M’n tempogevoel bedriegt me gelukkig niet en ik heb meteen het juiste ritme te pakken.

Gent is een moeilijk parcours om te pacen: er zijn veel smalle wegen en fietspaden, de wegen zijn voor 30% onverharde paden, er staan vele paaltjes in het midden van de wegen en er zijn een paar (mooie) hellingen, er is zelfs een tijdelijke brug op het 28 kilometer punt waar je niet met 2 lopers naast elkaar over heen kunt lopen…

En dan zijn er nog de fietsers…

Ik kan begrijpen dat lopers zich gesteund voelen door persoonlijke begeleiding op de fiets, maar truth is… die begeleidende fietsers rijden voornamelijk in de weg van al de andere lopers… op de smalle paden waar we over heen moeten is er – zeker in de buik van de wedstrijd waar ik me bevind – echt geen plaats om ook nog eens fietsers op toe te laten… Gelukkig maken de meeste fietsers wel plaats als ik onze komst aankondig, hier en daar zit er helaas een hardnekkiger geval tussen…

Ondanks het niet evident parcours en de fietsers lukt het toch heel behoorlijk om in een mooi gelijkmatig tempo de groep te begeleiden, dicht bij het verwachte tempo van 5:40min/km.

m'n tussentijden

m’n tussentijden

Het is een mooi parcours met een heel afwisselend decor, de kilometers vliegen voorbij en voor ik het goed en wel besef zijn we het 30 kilometer punt voorbij. Ik zie dat de meeste van de mensen die me volgen het nu wel moeilijk krijgen, ik probeer vanaf nu de groep nog iets beter in het oog te houden en ze nog net iets harder te motiveren dan voorheen.

Ik stel nadien met plezier vast dat het heeft geholpen, op Strava analyseerde ik de resultaten van een paar van de mensen die me hebben gevolgd. Ondanks dat een paar van hen op de halve marathon (bijna) een PR neerzetten slaagden ze er toch in om te blijven volgen tot op het einde. Sterker nog, sommigen hadden nog een cartouche over en konden de laatste kilometers een tempoversnelling plaatsen om van me weg te lopen! Super!

Finishen met een smile ;)

Finishen met een smile ;)

Ik finish de marathon in 3:58:05 en word aan de streep opgewacht door de mensen die me tijdens de wedstrijd hadden gevolgd. Ik word overstelpt met bedankjes en omhelzingen.

Het meest ontroerende vind ik de jongen die me tot viermaal toe bedankt terwijl hij in tranen uitbarst. Zo gelukkig is hij! Pure ontlading!

Sport is emotie! Super.

Ontbijtloop (29/10) – 2e plaats

4 bevriende joggingclubs hebben een ontbijtloop gepland. Eerst mogen we een wedstrijd over 1 of 2 rondes van 4.7 kilometer lopen en daarna kunnen we samen ontbijten. Ik kies voor de wedstrijd over 1 ronde.

Ik had graag een gemiddelde snelheid van 15k/u gelopen vandaag, maar reeds na 500 meter voel ik dat dit veel te snel zal zijn. Na minder dan een kilometer zit ik al door m’n beste krachten heen en is het sterven richting streep…

Bart is een paar klasses te sterk en is al ver van ons weggelopen. Het wordt een strijd met Niels om de 2e plaats.

Na 2 kilometer slaat Niels een gat op me, ik kan niet volgen, maar ik probeer m’n tempo zo hoog mogelijk te houden, maar ik zie het gat naar Niels toch steeds groter worden.

Niels begint om te kijken, hij is aan het plafoneren.

Ik loop het gat op Niels toe. Niels hangt zich in m’n zog. Er zit behoorlijk veel wind en Niels heeft precies niet veel zin meer om nog eens over te nemen.

Op Sente berg temporiseer ik even.

Boven op de helling gebruik ik de opgespaarde energie om een tempoversnelling te plaatsen en van de kop af loop ik weg van Niels.

Het is nog een kilometer, wat is dat ver zeg…

De finish komt toch langzaam maar zeker dichter en ik overschrijd de finishlijn na 4.7 kilometer in 20:07 (14.08k/u).

Niet de verhoopte 15k/u, maar toch een mooie 2e plaats (44 deelnemers).

Great Bruges Marathon (pacer 4u30)

Vandaag pace ik samen met Marnix in de Great Bruges Marathon voor een eindtijd van 4u30. Het is de eerste keer dat ik pace voor een tijd van 4u30. Ik heb natuurlijk behoorlijk ‘over’ op dit doeltempo, maar ik vind 9.4k/u wel een aangenaam tempo om te lopen.

Het is de eerste editie van de Brugse marathon maar het is meteen de grootste marathon van het land. 2500 inscrhijvingen voor enkel de marathon!

Met de vlag van 4u30 staan we behoorlijk achteraan in het pak. Nadat het startsein gegeven is moeten me nog een kleine 10 minuten stapvoets schuiven tot we uiteindelijk over de streep mogen.

pacen samen met Marnix

pacen samen met Marnix

Het is een mooi parcours. Ik had verwacht dat de stukken langs het water supersaai gingen zijn, maar het valt reuze mee en ook daar is het aangenaam lopen op een fietspad. Enkel in Zeebrugge zit er een stukje bij waar we een paar honderden meters op een wat drukkere weg moeten lopen, maar op dat stuk was er geen beter alternatief.

having fun

having fun

We lopen tempo-vast maar aan elke verzorgingspost net we na de verzorging drukken we het tempo om de volgers achteraan in de groep ook de kans te geven om opnieuw de aansluiting te vinden. Op die manier lukt het een grote groep deelnemers te begeleiden naar hun droomtijd.

Het wordt warmer. Ik vind het wel aangenaam zo’n zonnetje bij dit rustige tempo voor mij, maar de lopers die ons volgen lopen op wedstrijdtempo en ze krijgen het zwaar. Ik laat het tempo maken steeds vaker over aan Marnix, terwijl ik me laat uitzakken om de lopers van achteruit te motiveren en aanwijzingen te geven.

M’n vriendin Jessie loopt ook mee. Ze wou voor me finishen en was vandaag gestart in het vak met een doeltijd van 4u15. Het zal voor een andere keer zijn want bij de bevoorrading iets voor het 30 kilometer punt zie ik haar. In de rapte luister ik even hoe het gaat. Haar flesje Aquarius moet ze niet, dus dat neem ik dan maar mee om straks op te drinken. Ik wens ze moed toe en zet mijn weg verder.

Ook de mensen die bij onze 4u30 groep lopen krijgen het steeds zwaarder en ik moet me steeds verder en verder laten uitzakken om de mensen en sommigen zelfs even een eindje duwen om ze terug mee te krijgen met de groep.

We smelten samen met de halve marathon lopers. Mede-pacer Marnix en ik splitsen op. Marnix neemt de iets betere lopers mee, ik blijf wat achter en probeer lopers mee te krijgen die de eindtijd mogelijks net kunnen halen. Het is moeilijk om te zien wie volgt. Door de halve marathonners die we inhalen is het overzicht zoek.

Ik focus me op één jongen die me volgt.

Ik zie hem verzwakken en lossen.

Ik richt me naar hem en roep “ziet da ge godv***mme niet durft lossen he maat!”.

De jongen doet extra moeite en krabbelt terug wat dichter. Het doet me glimlachen.

Het is nog ver. Nog zo’n 8 kilometer. Het scenario van roepen en de jongen die terugkrabbelt herhaalt zich nog verschillende malen, maar het helpt, want hij kan blijven aanhaken!

Nog 400 meter.

“Super gedaan jongen!” zeg ik, “Proficiat!”

De jongen bedankt me, hij is super-blij en loopt me in de laatste honderden meters me nog een paar seconden van me weg.

In de verte zie ik mede-pacer Marnix samen met een ander groepje lopers finishen.
Zelf finish ik de marathon in 4:28:55.

onze tussentijden

onze tussentijden

marathon Eindhoven (pacer 4u15)

Normaal ging ik niet pacen in Eindhoven, maar er zijn blijkbaar last instance een aantal afzeggingen geweest. Daniel Huijser polst even bij me of ik niet kan invallen op 4u15. Op het moment dat hij het vraagt voel ik Brussel nog behoorlijk in de benen, maar moet toch niet lang twijfelen om toe te zeggen. Eindhoven pacen in 4u15 dus!

groepsfoto - de pacers voor Eindhoven (foto: Nico)

groepsfoto – de pacers voor Eindhoven (foto: Nico)

We zijn met 3 Belgen hier vandaag en natuurlijk gaan we voor de start nog eens samen op de foto, met onze flashy poncho aan zien we er misschien wel meer als teletubbies uit dan als pacers… :)

De 3 Belgische pacers in Eindhoven, vlnr: Koen, Ik, Mark

De 3 Belgische pacers in Eindhoven, vlnr: Koen, ik, Mark

Ik pace vandaag samen met Rinus “Running” van der Wal.
Wim is de 3e pacer, maar hij is nog maar pas net terug gestart met lopen en een volledige marathon is nu nog net wat te veel, hij zal ons komen een handje toesteken net na het halve marathon punt.

20 minuutjes voor het startsein positioneren we ons in het startvak. Vele mensen scharen zich achter ons en zoals gewoonlijk moeten we ook velen van hen geruststellen door het beantwoorden van vragen. Ik tref het dat er ook een Fransman tussen zit met vragen, dus ik mag nog eens m’n beste koeterwaals boven halen.

Om 10 uur gaan we van start.

Ik loop zij aan zij met Rinus. We laten de lopers voor ons weglopen en stellen onze cruise control in op 10k/u.
We hebben direct het juiste tempo te pakken, de samenwerking met Rinus is perfect.
We lopen klokvast 10k/u.

In Eindhoven hebben ze er niet beter op gevonden om de kilometers af te tellen naar de finish. Ik vind dit persoonlijk behoorlijk verwarrend omdat het 1e bord daardoor maar pas na 1.2 kilometer staat, 2e bord na 2.2 kilometer en zo verder… Dit geeft toch best wel wat onzekerheid, was dit nu het bord van 1 kilometer (dan lopen we te traag!) of was dit nu het bord van 1.2 kilometer (dan zou ons tempo wel goed kunnen zijn!). Op de borden kunnen we maar gedeeltelijk rekenen en we moeten dus vooral vertrouwen op ons tempogevoel. Na 5 kilometer zijn er controlematten waar de afstand gelukkig op een normale manier staat aangegeven. Hier krijg ik bevestiging dat we mooi op schema lopen.

Het is een mooi groepje lopers die ons aan het volgen is.
In het begin van de wedstrijd geven we vooral tips (drinken aan de posten! etc…).
Naarmate de wedstrijd vordert gaan we ook meer en meer motivator spelen, zodanig dat we de mensen die ons volgen net dat beetje extra moed kunnen geven om te kunnnen blijven aanhaken. Terzelfdertijd motiveren we op die manier onszelf om te blijven lopen, ondanks het voor ons rustig tempo, blijft het natuurlijk ook nog altijd een marathon-afstand voor ons!

Het gaat goed, het gaat heel goed.
We kunnen de groep mooi gesloten houden en aan de finish stel ik met plezier vast dat we vele mensen van start tot finish hebben kunnnen begeleiden. Super!

Samen met Rinus loop ik hand in hand over de finish. We finishen de marathon in 4:14:14.

onze tussentijden

onze tussentijden

Na de finish nog even samen met mede-haas Rinus op de foto:

samen met Rinus na de finish.

samen met Rinus na de finish.

Marathon Brussel (pacer 4u15)

pacen samen met Hugo

pacen samen met Hugo (klik voor grotere foto)

Ik pace vandaag samen met Hugo, een ervaren marathonloper met een kleine 150 marathons op zijn conto.

Brussel is een moeilijk parcours om te pacen, het is er geen meter vlak. Als het omhoog gaat lopen we trager dan doeltempo, als het daalt lopen we iets sneller dan doeltempo en als het nagenoeg vlak is proberen we het doeltempo van ~10k/u te benaderen. Het is een mooi groepje lopers dat ons volgt. De groep slankt langzaam maar zeker af, de kilometers eisen hun tol, maar na de steile helling op de Tervurenlaan hebben we nog steeds een groep lopers van een kleine 20 personen.

Pieter-Jan liep op de Tervurenlaan helling de ganse tijd naast me, maar eenmaal boven gekomen zegt dat hij te diep is geweest en moet wandelen. Hij voegt de daad bij hij het woord. Niet panikeren zeg ik hem, je hebt een kleine 2 minuten speling op 4u15. “Ok” hoor ik hem nog zeggen.

Ik laat me uitzakken tot in de achterhoede van de groep en overschouw de overige lopers, het ziet er goed uit. Perfect tempo, mooi groepje nog van 20 lopers, de lopers zijn gefocust en we hebben het moeilijkste deel van het parcours achter de rug. Nog 5 kilometer… dit moet voor hen allemaal lukken om binnen de 4u15 te finishen. Super!

Ik kijk achterom.

Ik zie in de verte dat Pieter-Jan terug begonnen is met lopen. Hij zit al ver achter op ons.

Hugo geeft vooraan een mooi gelijkmatig tempo aan.

Ik neem de beslissing om op m’n stappen terug te keren en loop een 200-tal meter terug richting Pieter-Jan.

Wanneer Pieter-Jan me ziet aankomen verdappert hij. Ik maan hem tot kalmte aan. Gewoon rustig 10k/u lopen, niet forceren, we hebben tijd genoeg. Komt goed!

We naderen terug op Hugo’s groepje, maar ik zie dat het te snel gaat voor Pieter-Jan. Niet forceren! We lopen niet naar het groepje toe en we gaan gewoon een gelijkmatig tempo lopen zodanig dat we geen overbodige energie verspelen. Aan de drankposten komen we toch even terug dichter bij Hugo en de 20 volgers, maar zelf moeten we ook drinken en we verliezen terug terrein. We lopen verder en een andere loper die er rond de Tervurenlaan ook af moest heeft zich ondertussen bij ons vervoegd.

aan het jubelpark al even oefenen voor straks ;)

In het jubelpark al even oefenen voor straks te finishen ;)

Nog een kilometer, Pieter-Jan heeft constant kunnen blijven lopen en we komen terug dichter op Hugo. Ik zie dat het terug sneller gaat, maar ik maan niet meer aan tot kalmte zoals enkele kilometers terug. Integendeel. Komaan we lopen terug naar het groepje. Eenmaal bij de groep gekomen gaan we er op en er over. Pieter-Jan wil me nog vooruitsturen zodanig dat ik voor hem zou finishen, maar niets van, komaan jongen, lopen!

tempo houden

tempo houden

Een sprintje wordt er nog uitgeperst en hand in hand lopen we over de finish in 4:13:16 (10k/u). Super om Pieter-Jan superblij over de finish te zien lopen!

Aan de finish wacht ik nog even op Hugo en de anderen mensen van de groep. Opnieuw vele tevreden gezichten en bedankjes. Top!

Kermisloop Maldegem

Zaterdag was de 1e kermisloop in Maldegem. Eigenlijk een beetje vroeg voor mij om zo snel na de ecotrail weer al een wedstrijd te lopen, maar Jessie wil hier absoluut meelopen en om 3 uur met m’n vingers te lopen draaien heb ik ook niet veel zin in, dus schrijf ik me toch maar in om ook mee te doen met de wedstrijd.

1e ronde samen met Ivan

1e ronde samen met Ivan (foto: Tim)

De 1e ronde loop ik samen met Ivan aan een tempo van iets boven de 14k/u, maar voel dat het toch wel verstandiger zou zijn om iets rustiger te lopen, dus laat ik na 5 kilometer Ivan weglopen en loop op een snel duurlooptempo de rest van de wedstrijd uit.

finish

finish

13.82k in 1:02:32 (13.2k/u) – 18e op 47 deelnemers

Ecotrail Brussel

Het hoofddoel van dit jaar.

…eigenlijk was dit ook het doel in 2014, 2015 en 2016, maar ik voelde me vorige jaren niet fit genoeg om te starten in een 80k trail. In 2013 nam ik wel reeds deel aan deze wedstrijd (verslag 2013).

…in 2013 was ik wel veel beter in vorm en kon ik zonder probleem tijdens de 4daagse in het heuvelland 4 dagen na elkaar een marathon lopen (dit jaar lukte het 3 dagen, mits veel moeite, en de 4e dag was er teveel aan…).

…in 2013 had ik 10 uur en 29 seconden nodig om het parcours af te leggen, ondanks dat ik toen veel beter in vorm was zou ik het nu wel graag in minder dan 10 uur doen als het even kan!

Schoenkeuze
Ik zou het liefst de trail met gewone sportschoenen lopen omdat er toch ook wel best wat kilometers tarmac in het parcours zit en als ik op die stukken met trailschoenen loop dan krijg ik altijd pijn in m’n rug en soms zelf een stijve nek. Trailschoenen geven op dit parcours te weinig demping voor mijn loopstijl.

Het heeft de voorbije dagen geregend en ook voor vandaag voorspellen ze regen…

Ik weet dat er dus bepaalde stukken modderig zullen bijliggen en dat er dus geen andere keuze zal zijn dan met m’n trailschoenen te lopen. Het wordt de Hoka One One ATR2, die me toch iets meer demping geeft dan m’n Salomon Speedcross 3.

Op naar de start
Aan de start komen is al een opgave op zich bij deze wedstrijd… de start en finish liggen namelijk niet op dezelfde plaats, maar een goede 40 kilometer van elkaar verwijderd. Het beste is om je auto aan de finish te parkeren en dan met tram en 2 metro’s naar de start te gaan… (ik ben geen held in openbaar vervoer gebruiken en zit met dit onderdeel bijna meer in dan met de eigenlijke 80k wedstrijd…).

Als ik rond me kijk zie ik veel afgetrainde atleten staan. Ze zien er superfit uit en er hangt geen grammetje te veel aan.
Ik sta te gapen aan de start van het vroege opstaan deze morgen (6u) en m’n atletisch lijf zou toch wel wat strakker mogen om deze lange afstanden met meer gemak te kunnen overbruggen… (nu 80kg voor 1m84 – een kilotje of 5 minder zou deugd doen…)

De wedstrijd
De signalisatie van de wedstrijd kan beter (lint dikwijls op de hoek van een kruising, ipv een meter of 2 in de bocht), gelukkig heb ik het parcours op m’n Garmin staan zodanig dat ik direct kan zien in welke richting ik moet lopen. Omdat ik het parcours constant op m’n gps heb staan kan ik wel m’n andere data niet bekijken (hartslag, tempo, …) en wordt het dus lopen op gevoel…

Er is heel veel regen voorspeld maar we mogen niet klagen en krijgen slechts af en toe een kleine bui over ons heen.

Tot het marathon punt (doorkomst ~4:18:00) loopt het behoorlijk, als ik in dit tempo kan doorlopen kan ik finishen in 8u30. De combinatie van het lang lopen met het klimwerk van de voorbije uren zorgt er voor dat de vermoeidheid toe slaat en krijg ik een serieuze tik.

Ik begin fouten te maken. Op kilometer 45 heb ik een plas te laat gezien en zit ik dus met natte voeten… Stoppen dan maar en een paar minuten oponthoud om andere kousen aan te trekken. Een kleine 5 kilometer verder herhaalt dit scenario zich en zit ik door m’n voorraad droge kousen heen…

Kilometer 50. M’n kilometertijden gaan boven de 7min/km en m’n hartslagritme is nochtans zeer hoog… het is zwoegen… zeker in combinatie met de modderstroken die we nu voorgeschoteld krijgen (best dat ik trailschoenen aan heb!).

Kilometer 61. De vermoeidheid is er niet op gebeterd. Ik schop met m’n rechtse voet vol op een boomwortel. Ik schreeuw het uit…
Ik hoop dat er geen bloed in m’n schoen staat, maar stop niet om het te controleren. Dat wordt minstens een serie blauwe nagels denk ik…

Kilometer 72. Ik vind een 2e adem en kan terug het tempo optrekken…

Ik vlieg… Het voelt zalig… Het voelt als 14k/u lopen…
In werkelijkheid loop ik iets boven de 9k/u… Maar dit voelt zoveel beter dan de 8k/u van zoëven!

Ik haal verschillende lopers in en laat ze achter..

Nog minder dan een kilometer.

Ik ben al een tijdje aan het jagen op een loper voor me die verbazend goed stand houd. Op het einde van een steile helling waar we het laatste stukje beiden wandelend op moeten kom ik tot op 10 meter. Hij zet terug aan, ik ook, het zal er om spannen. Ik schakel een versnelling hoger en laat ook deze loper nog een eind achter.

Nog 700 meter. Ik loop de hippodroom binnen. We moeten door 3 aankomstbogen, telkens denk ik dat het de finishboog is,… maar nee we moeten nog verder… Bij de laatste boog op het grasveld denk ik dat ik er ben, maar nee hoor, het is nog verder… Op het dak van de hippodroom, na een paar verdiepingen trappen klimmen staat nog een finishboog.

Na het bestijgen van de trappen loop ik nog met een verbazend vlotte tred richting finish… Ik klok de 80.5k af op 9:22:26 (8.5k/u) en word daarmee 34e op 111 deelnemers.

Foto net na de finish

Foto net na de finish

Gemengde gevoelens bij het resultaat:
– Zonder de tik na het marathonpunt kon ik een uur eerder gefinished zijn.
+ 80 kilometer lopen is echt wel een prestatie die zich heel ver buiten m’n comfortzone bevindt.
+ Doel bereikt: Ik ben gefinisht in minder dan 10 uur
+ Doel bereikt: Ik ben 38 minuten eerder gefinisht dan in 2013.

Op het moment dat ik finish heb ik er nog niet veel besef van dat ik er ben…
Een kwartier nadien begint het tot me door te dringen en ben ik zeer geëmotioneerd, de tranen springen in m’n ogen… Ik heb dit gewoon gedaan! Het is me verdikke gelukt! Ik heb een 80 kilometer lange ultratrail gelopen!

Yes!

halve marathon Evergem

Ik zit op het einde van een zware trainingsperiode en voor de wedstrijd ga ik naar de massage stand, ik voel hoe het melkzuur in m’n kuiten zich verspreid… niet abnormaal na al dat lopen…

Vandaag staat er nog een halve marathon op het programma. Het is niet de bedoeling om al te hard door te lopen (anders bouw ik weer melkzuur op) en ik denk dat ergens rond de 1u45 wel snel genoeg zal zijn voor vandaag en zeker niet sneller dan 1u40 te lopen.

Eenmaal gestart voel ik dat 12k/u te traag zal zijn, maar met 12.5k/u kan ik vrede nemen en loop ik dus volgens backup-plan op een schema van 1u40. Ik loop een vast tempo en kijk niet naar andere lopers, ik voel wel dat er na een tijdje zich een groepje lopers achter me heeft gevormd. Het waait dan ook behoorlijk hard en het is verstandig dat ze zich achter me verschuilen en zo energie te sparen.

Samen met Willem

Samen met Willem

Het groepje dunt langzaam maar zeker uit en enkel Willem blijft over, zij aan zij lopen we een groot deel van de wedstrijd samen. Een paar jaar terug was ik hem al eens tegengekomen maar vandaag herken ik Willem niet en hij me blijkbaar ook niet. Af en toe slorpen we een groepje op en lopen we ze voorbij.

Ik loop op gevoel hetzelfde tempo, maar heb wel al gezien op m’n pace-programma dat ik heel close op het schema van 1u40 loop.

voorsprong op schema 1u40 - export via  Peter's (Hi Vis) Pacer

voorsprong op schema 1u40 – export via Peter’s (Hi Vis) Pacer

Ter hoogte van kilometer 17 komt er een grote groep lopers aan met een 20-tal personen. Ik heb geen zin om me te laten inhalen van hen en eenmaal ze me hebben bijgehaald versnel ik. Op die manier wordt de grote groep uiteengetrokken en met de 2 koplopers die voorheen de groep haasden loop ik verder, het tempo ligt nu rond de 14k/u en op die manier finish ik toch nog een heel eind onder de 1u40.

Ik finish in 1:37:10 (13k/u) als 138e op 398 deelnemers… stuk sneller dan gepland, maar ja… :)

Coal Miners Trail

Afgelopen zaterdag was het tijd om nog eens een marathon als wedstrijd te lopen (m’n 40e marathon ondertussen, begint te tellen…) en trokken we naar Genk om er mee te doen in de Coal Miners Trail. Er is de mogelijkheid om 1, 2 of 3 ronden te lopen van 14 kilometer, Jessie kiest voor 1 rondje, ik wil het rondje 3x afhaspelen om zo tot de marathon afstand te komen.

Ik start vrij vooraan maar kies meteen voor m’n eigen tempo. Ik ben om en bij de 12k/u aan het lopen, maar toch schieten de andere deelnemers me langs alle kanten voorbij en loop ik naar mijn gevoel al snel in de 2e helft van het peleton.

Het parcours is de ganse weg onverhard. Als ik rond me kijk zie ik dat al de andere lopers in m’n buurt trailschoenen aan hebben, zelf heb ik een gewoon paar loopschoenen aangetrokken. Dit is vooral een nadeel bij de steile afdalingen, waar ik veel te weinig grip heb met m’n schoenen en dus heel voorzichtig moet afdalen op die stukken, de mensen met trailschoenen vliegen daar naar beneden.

In de stukken bergop haal ik hen dan wel weer bij, de anderen gaan snel aan het wandelen. Het is wel steil met momenten maar ik probeer wandelen tot een absoluut minimum te bepereken en ik loop waar het enigszins kan.

klimmen. (16 euro voor een foto vind ik er over, dus dan maar met watermerk!)

klimmen. (16 euro voor een foto vind ik er over, dus dan maar met watermerk!)

klimmen!

klimmen!

Ze hadden me een beetje bang gemaakt van de trail, maar ik vind de hoogteverschillen nogal meevallen eigenlijk, (Ik liep een paar weken geleden de heuvelland4daagse en daar vond ik het een stuk lastiger…) er zitten zelfs behoorlijk wat stukken in waar je behoorlijk wat tempo kan maken!

Ik had m’n pacer programma op m’n horloge ingesteld met een doeltijd van 4:30, maar ik heb na de eerste ronde al in het snotje dat dat doel heel makkelijk haalbaar zal zijn. Ik heb op een 2e scherm ook nog een programma ingesteld op doeltijd 4:00, maar na 1 ronde durf ik nog niet kijken hoeveel voor of achter ik op dat schema loop. Ik wil me nu nog niet opblazen! Nog een rondje op gevoel lopen en dan zien we wel denk ik!

Halfweg las ik een lange drinkpauze van ongeveer een minuut in. Wat cola’s drinken en ondertussen vult de vrouw van de bevoorrading m’n handfles op met sportdrank, dat zou me in principe tot de finish moeten kunnen brengen nu, maar ik heb precies veel dorst of de sportdrank doet me meer dorst krijgen, want de halve liter is de volgende bevoorrading (7 kilometer verder) helemaal op. Nogmaals vullen dus, deze keer kies ik maar voor water. Goede keuze blijkt want dit lest m’n dorst beter!

28 kilometer gelopen. Ik zie dat Jessie zich net heeft klaargemaakt om straks te starten op de 14 kilometer afstand (ik zal dus voor haar finishen, dat wordt nog een stukje teruglopen naar Jessie straks denk ik… (nvdr: me compleet het pleurie gelopen, na m’n finish zat teruglopen er niet meer in)).

nog een ronde!

nog een ronde!

Ik ga de laatste ronde in. Ondertussen loop ik al meer dan 20 minuten voor op 4:30 schema, maar heb nog steeds niet durven kijken naar m’n 2e scherm voor m’n voorsprong op 4:00 schema te zien. Iets verder op het 32 kilometer punt kijk ik toch maar eens, ik zie dat ik 48 seconden voor ben op 4 uur schema op dat moment. Met nog een paar steile hellingen (met oa een steile mijnterril waar lopen voor me onmogelijk is) weet ik dat dit een heel zware opdracht zal worden!

Met maar 10 kilometer meer te lopen durf ik wel beginnen racen en duw de gaspedaal dieper in. Regelmatig haal ik nu ook lopers in van de 28 kilometer die een paar uur na ons waren gestart. M’n snelheid ligt beduidend hoger dan bij deze lopers. “Loop je eerste?” vraagt iemand van een drietal dat ik voorbijloop. “Neenee, er lopen nog vele anderen voor me!”. “De marathon? Laatste ronde?”. “JA!” antwoord ik. “Respect! Veel succes!”. “Dank je, jullie ook veel succes” repliceer ik in het voorbijlopen in het hoge gras naast de single track…

Ik blijf pushen en zo hard mogelijk lopen. De steile mijn terril komt er aan, hier moet ik wandelen, maar doe dit zo snel als mogelijk… Op 37.5 kilometer punt zit de beklimming er op. Ik zit 2 minuut en 1 seconde achter op 4 uur schema. Het wordt geen sinecure om dit op dit terrein nog toe te lopen, het is weliswaar vlakker, maar het blijft onverhard en er zitten nog een paar stukken in waar je over boomstronken en onder takken moet kruipen, waar de snelheid er totaal uit gaat…

Alles geven denk ik. Wanneer de laatste kilometer ingaat zit ik nog steeds 30 seconden achter op schema. Ik blijf pushen en hoop dat de afstand iets korter zal zijn!

De finish….

42.1k in 3:59:46! (12e op 62 deelnemers)

Heb me compleet kapot gelopen de laatste kilometer maar I made it!

Just in time for sub 4! YES! :)