Halve Marathon Cadzand (7/2)

Posted on Feb 07, 2010 under wedstrijd | 7 reacties

Begin van deze week ziek geweest, ik voel me weliswaar weeral een stuk beter vandaag, maar 100% ok voel ik me toch ook nog niet…

Als voorbereiding op le trail des Bosses van volgende week zou ik toch wel een beetje kilometers in de benen willen hebben. Ik twijfel tussen een toerke of 4 meelopen met marathonman in Gent of meelopen in de halve marathon te Cadzand. Aangezien ik toch wel graag es een beetje sneller dan 10k/u zou willen lopen en eigenlijk ook wel benieuwd ben naar het parcours in Cadzand besluit ik uiteindelijk om toch maar voor Cadzand te gaan.

Ik ga me wel inhouden vandaag en neem me voor om er hooguit een snelle duurloop van maken, tegen m’n gewoontes in ga ik vandaag es op hartslag lopen: doel is om onder de bovengrens van m’n hartslagzone 2 (=150 bpm) te blijven.

De wedstrijd

Ik positioneer me redelijk achteraan en aangezien ik opgehouden word door de mensen voor me ga ik vrij behouden van start. Ondanks de snelheid begin ik toch vrij snel groepjes lopers voor me op te rapen en achter te laten.

Het is aan het motregenen, heel vervelend, brilglazen moeten regelmatig gekuist worden, gelukkig heb ik m’n handschoenen aan…

Iets voorbij kilometer 3 worden we de eerste keer getest op een steile helling, ik kan m’n huidige snelheid makkelijk aanhouden maar zie de hartslag boven de 150 gaan, afremmen dus om de hartslag terug te laten zakken.

Over het fietspad door de duinen gaat het nu terug richting aankomststreep, het eindpunt voor de 5km afstand, maar nog maar slechts een mooi opwarmertje voor ons, de halve marathon lopers…

doortocht na 5 kilometer (plan is om traag te lopen dus ik heb me goe gekleed: 2 t-shirts, trui, vest en handschoenen)

doortocht na 5 kilometer (plan is om traag te lopen dus ik heb me goed gekleed: een base layer, t-shirt, trui, vest en handschoenen)

Na 6 kilometer-punt ben ik het constant afvegen van m’n bril beu en steek deze dan toch maar weg in m’n vestzakje, zonder bril lopen dan maar denk ik…

We krijgen nog 2 zandstroken voorgeschoteld, respectievelijk 3 en 2 kilometer lang, enkel de aanloop naar deze stroken is door mul zand, de rest is op het harde zand dat bijna net zo goed loopt als gewoon op de baan, al bij al valt dit parcours dus best mee… (In de eerste zandstrook schamp ik wel met m’n heup tegen een paal, dat zal wel een blauwe plek worden – toch nie ideaal blijkbaar om zo zonder te bril te lopen :) )

Na de zandstroken overwonnen te hebben moeten we langs het fietspad terug richting aankomst, de laatste kilometers laat ik me meeslepen doordat ik in gesprek ben met een medeloper, de snelheid gaat zonder ik het goed en wel besef omhoog alsook m’n hartslag, op het moment dat ik zie dat m’n hartslag boven de 150 aan het slaan is temper ik terug m’n tempo.

Na 20.8 kilometer hebben we de aankomst bereikt, maar ik loop nog even door om zo aan de halve marathon afstand te komen en beëindig de 21.1 kilometer in 1:51:39 (11.3 km/u – 149 ghs).

Gemiddelde hartslag onder de doelgrens kunnen houden en ben desgevolge aan de aankomst nog helemaal niet moe.

De gemiddelde snelheid valt me eerlijk gezegd toch wel wat tegen… Pre ziek zijn liep ik toch een kilometerke per uur rapper aan die hartslag, bevestiging van het feit dat ik me nog niet helemaal top-fit voel zeker?

Wedstrijdverloop

Berlaer Loop (30/1)

Posted on Jan 30, 2010 under wedstrijd | 10 reacties

Gisterenmiddag een kilo spaghetti gegeten in de kastart (bolognèse large) die er deze morgen op de weegschaal precies nog aanhangt,  en donderdag 25 kilometer gelopen in 2 duurloopsessies (10 ’s middags en 15 ’s avonds), die zitten precies ook nog wat in m’n benen vandaag,.. :)

Niet echt dé ideale voorbereiding dus en het wordt afwachten wat de wedstrijd gaat geven…

De wedstrijd

Het is de 7e wedstrijd van het SSP criterium vandaag: er is vandaag serieus geld te verdienen en dat is te zien, veel rappe mannen die naar deze loop zijn afgezakt. We kennen ons eigen niveau ondertussen al een beetje en ik dring dus niet aan om vooraan te staan vandaag, ik positioneer me ongeveer op de 15e startrij…

De start is snel en na de eerste kilometer komt er een onverharde strook aan, pfft dat loopt een stuk lastiger dan op de baan zeg, maar na een kleine 500 meter zijn we gelukkig van dit stuk onverhard verlost. Ik zie een 30 tal meter voor me Kurt lopen, ik denk het zou toch wel mooi zijn moest ik in z’n zog kunnen komen, ik plaats een kleine tussenversnelling en op geen tijd sluit ik aan in Kurt z’n zog. Langer dan een paar meter blijf ik daar echter niet hangen, het gat te snel toegelopen, ik moet er terug af…

Een goeie 2 kilometer ver en ik heb mezelf al opgeblazen… Ik kijk naar de hartslag en die is nochtans vrij laag naar wedstrijd-staaf-normen, maar ik krijg de hartslag blijkbaar niet hoger vandaag, te moe denk ik…

Ik verlaag m’n snelheid drastisch om lopers te laten terugkomen en in hun zog aan te pikken, ik zie een aantal groepjes me inhalen, telkens probeer ik aan te pikken maar gaat het toch iets te snel…

Na een paar groepjes zien gepasseerd te hebben gaat er me een loper voorbij die alleen loopt, hij loopt ongeveer 14km/u en zijn tempo is gelijkmatig, ik pik aan en ik kan blijven hangen, ideaal denk ik, vastbijten Peter!

Kilometer 6, er haalt ons een loper bij, hij neemt de kop over en de snelheid gaat de lucht in, ik breek en ik moet er af…

Even later moet ook m’n compagnon van daarnet de andere loper lossen. De afstand tussen m’n compagnon van weleer en mezelf blijft op ‘t eerste zicht even groot, maar het gat is toch ondertussen al een goeie 100 meter… pfft, gaatje toelopen denk ik?

Ik kijk achter me en zie een vrouw met rasse schreden naderen, ik laat even m’n tempo zakken en sluit bij haar aan als ze passeert, 14.5 km/u en meer zeg, pfft, gelukkig moet ik maar een goeie 100 meter blijven hangen in haar zog denk ik… :)

Even later ben ik terug bij m’n compagnon en ik zet me opnieuw in zijn zog, de vrouw loopt gelukkig te snel voor hem en hij laat ze van zich weglopen…

Kilometer 9, heb nog zo goed als geen kopwerk gedaan vandaag en ik ben ook niet van plan om vandaag nog voorbij die mens te gaan, ik ben al blij dat ik kan blijven hangen…

Er komt een world runner aansluiten, langzaamaan trekt hij het tempo op… Ik bijt op m’n tanden en begin serieus te verlangen naar de streep, het word een mentale kwestie blijven hangen of lossen, nog een goeie 5 kilometer denk ik, me nog een klein half uurke me vastbijten… Aangezien ik heel regelmatig op m’n horloge kijk slinken de kilometers traag, maar met de kilometers die verstrijken wordt m’n geschatte tijd om de streep te bereiken wel steeds korter…

Kilometer 14, we moeten over een stuk onverhard land langs een wei, er is slechts doorgang voor 1 loper, ik hang in laatste positie en zie de world runner van ons weglopen, de mens die nu al een goeie 10 kilometer voor me loopt laat begaan en na het stuk onverhard plaatst hij een serieuze tempoversnelling waardoor ik hem ook van me zie weglopen…

Ik denk ‘t is proper mij zo op die manier lossen, als hij gewoon tempo was blijven lopen die mens mocht hij gerust voor me over de streep komen, maar nu op deze manier, nee denk ik,… het gat voor me is een kleine 50 meter, met nog een goeie 500 meter naar de meet verhoog ik m’n tempo en ga hierdoor m’n compagnon en nog 2 andere mensen vlot voorbij, de world runner blijft net buiten schot…

Ik beëindig de 14.5 km in 1:02:55 (13.8km/u) en word daarmee 57e op 125 deelnemers…

toch nog maar een eindversnelling uit m'n benen geschud dus... nog 300 meter naar de meet: me aan 't focussen op de volgende loper om bij te halen...

toch nog maar een eindversnelling uit m'n benen geschud dus... nog 300 meter naar de meet: me aan 't focussen op de volgende loper om bij te halen...

Wedstrijdverloop

een goeie 12 kilometer vastbijten...

een goeie 12 kilometer vastbijten...

Na de wedstrijd loop ik nog even uit samen met Natalie: we zijn iets verstandiger en houden het uitlopen dan ook ietsje korter dan vorige week, slechts een kleine 3 kilometer uitgelopen deze keer… :)

even na de aankomst: in gesprek met Natalie en haar trainer.

even na de aankomst: in gesprek met Natalie en haar trainer.