10 mijl Sint-Margriete en 10 mijl Wenduine

De 2 voorbije weken een 10 mijl wedstrijd gelopen, 2 maal ging het niet zo goed: moe, pijn aan m’n voeten, tegenstribbelende hamstrings,… . Ik vermoed dat ik nog meer heb afgezien tijdens de 6 uur van Aalter dan ik zelf had ingeschat…

10 mijl Sint-Margriete: 1:14:38 (12.9k/u) – 27e op 54 deelnemers

halverwege tijdens 10 mijl Sint-Margriete (foto: Tim Verbeke)

halverwege tijdens 10 mijl Sint-Margriete (foto: Tim Verbeke)

10 mijl Wenduine: 1:23:56 (11.5k/u) – 197e op 453 deelnemers

10 mijl Wenduine, ,na mijn "wedstrijd" nog teruggelopen tot aan Jessie (foto: Fons Roets)

10 mijl Wenduine, ,na mijn “wedstrijd” nog teruggelopen tot aan Jessie (foto: Fons Roets)

6 uur Aalter – geveld door de hitte

Net voor de start (foto: Jurgen Schepers)

Net voor de start (foto: Jurgen Schepers)

start! (foto: Kurt Adams)

start! (foto: Kurt Adams)

Ik start met ambitie aan de 6 uur en positioneer me op de eerste rij. Een marathon in 3u30 is in principe goed te belopen voor me en volgens mij moet het tot m’n mogelijkheden behoren om dit tempo 6 uur vol te houden.

Net van de piste (foto: Jurgen Schepers)

Net van de piste (foto: Jurgen Schepers)

Ik had gevreesd voor de hitte, maar het eerste uur valt dit goed mee. Ik douche aan elke bevoorrading met een beker water om me fris te houden en drink ook telkens een kleinigheid. Na 8 kilometer drink ik een flesje isotone dorstlesser uit m’n eigen bevoorrading. De rondjes van 2 kilometer worden vlot afgelegd net boven of net onder de 10 minuten, perfect volgens plan. 12 kilometer zitten er op na 59 minuten.

douchen na elke bevoorrading (foto: Patrick Kloek)

douchen na elke bevoorrading (foto: Patrick Kloek)

De temperaturen worden warmer. Tegen beter weten in tracht ik toch m’n tempo vast te houden. Het resultaat laat niet heel erg lang op zich wachten, want na 15 kilometer treden de eerste tekenen van buikkrampen op. Ik verlaag m’n snelheid en houd het nog een rondje uit, maar kies dan uiteindelijk toch maar voor een pit-stop na 18 kilometer.

Ik heb de knop omgedraaid en dring niet meer aan. Gegokt en verloren.

Ik besluit om te uit te joggen aan 10k/u, maar zelfs die snelheid halen lukt me niet meer. Anderhalf uur gelopen en ik heb het blijkbaar al gehad. Ik trek een nieuw shirt aan en wissel m’n loopschoenen.

Nog 4 uur en 30 minuten tot de finish…

Wandelstukken worden afgewisseld met iets wat op lopen lijkt. Het is nog 24 kilometer tot het marathon-punt en durf dit eigenlijk nog niet als nieuw doel te stellen, maar het speelt wel in m’n achterhoofd. Plezierig is het lopen niet meer, ik bekijk ronde per ronde en zie hoe lang ik het nog kan opbrengen om rondjes tegen m’n zin te draaien.

gaat niet vlot meer, nog wat meters proberen maken (foto: Patrick Kloek)

gaat niet vlot meer, nog wat meters proberen maken (foto: Patrick Kloek)

Na ongeveer 4u45 staat er 44 kilometer op de teller en zit de martelgang er op. Bijgesteld doel bereikt. M’n PR op de 6 uur kan ik in mijn huidige toestand niet meer bereiken. Voor mij hoeft het niet meer. Het is genoeg geweest en gooi de handdoek in de ring. Ik trek een nieuw shirt aan en een lange broek en plof neer in een stoeltje.

M’n klokje loopt nog. Het is nog iets meer dan een uur.

nog 10 minuten (foto: Ronald De Decker)

nog 10 minuten (foto: Ronald De Decker)

Ik zie Jessie aankomen. M’n spieren zijn van het stilzitten in de stoel reeds stram geworden. Ik trek de benen terug in gang en loop het resterende uur nog met Jessie mee als steun en om haar te bevoorraden.

Op die manier verzamel ik ook nog wat extra kilometers en eindig ik de 6 uur met 51,335 kilometer als 47e op 80 deelnemers.

Naturarun Ieper

We zijn zondagmiddag present voor de eerste NaturaRun te Ieper. Ik sta met gemengde gevoelens aan de start want ik voel me niet super, net sinds gisteren een antibiotica kuur achter de rug (voel me nog zo slap als een vod) en momenteel nog onder de pijnstillers en ontstekingsremmers (abces tand). Wie weet helpen die ontstekingsremmers misschien ook om ondertussen m’n achillespees te genezen. :)

Ik besluit om rustig te starten en te zien hoe het allemaal verloopt, als het niet lukt om te lopen dan keer ik wel al wandelend terug…

Ik positioneer me op de 6e startrij en ben nog maar net gestart of ik erger me al aan het heen en weer getik van de veters op m’n nieuwe Salomon trail schoenen. Ik stel me aan de kant en arrangeer m’n veters onder de lussen van m’n schoenen zodanig dat deze geen bewegingsvrijheid meer hebben. Door deze actie bevind ik me nu helemaal achteraan in het peloton. Ik begin terug te lopen en zonder al te veel te forceren haal ik vlot hordes mensen bij op de rijbaan. Gilberte loopt nietsvermoedend te babbelen, ik zie m’n kans schoon en moedig haar in het passeren aan met een gemoedelijk tikje op de poep. (hopen dat Eddy dit niet leest :))

Na een kleine kilometer komen we op een single track, van vlot voorbij lopen is hier geen sprake meer. Om in de lange rij achter aan te sluiten en aan 10k/u te lopen heb ik echter ook geen zin. Ik kies een iets snellere route over de oneffen ondergrond, doorheen het hoge gras, grote plassen ontwijkend…

Na een 5-tal kilometer komt er meer ruimte. Het gaat al bij al vlot met lopen en ik trek de gashendel verder open.

Ik ben wel tevreden van m’n nieuwe trailschoenen (terug gekozen voor de Salomon Speedcross net zoals m’n eerste paar trailschoenen, heel wat beter dan het lompe paar Salomon Xa Pro 3d, die na verschillende marathons en ultras nog niet ingelopen zijn en me telkens blaren geven…)

De bevoorrading is pas na 11 kilometer, ik ben m’n drankgordel vergeten, maar behelp me door de ganse weg een plastiek flesje mee te dragen. Loopt eigenlijk nog best vlot. :)

Halverwege haal ik Karel bij, het is net een afdaling, ik vlieg voorbij aan een goede 16k/u en groet hem in de vlucht…

Het is een mooi parcours, ik had veel weides en boeredreven verwacht, maar we mogen heel vaak doorheen mooie bossen. Super. Ik geniet ten volle.

Bijna aan de meet (foto: Kurt Lowie)

Bijna aan de meet (foto: Kurt Lowie)

18 kilometer, ik heb me blijkbaar toch geforceerd, buikkrampen… Later dan verwacht, maar ik had hier met de voorbije antibiotica kuur wel voor gevreesd…. Nog een kilometer of 7… Rond kilometer 22 begint het serieus te nijpen en kies dan toch maar voor 2 minuten oponthoud… Ik denk dat het nog een 3-tal kilometer is naar de meet, maar blijkbaar is het parcours korter want ik ben slechts op een goede kilometer van de finish…

Ik finish de 23.89 kilometer in 2:01:04 (11.8k/u)

Na de finish wandel ik nog terug naar de kruising. Van de seingevers verneem ik dat de laatsten al een tijdje zijn gepasseerd. Ik zie daar een stoeltje staan dat niet gebruikt wordt en besluit hier op m’n vriendin te wachten en ondertussen sla ik een babbeltje met de seingevers die me weten te vertellen dat Jessie al wat plaatsen is opgeschoven.

Juan komt met de auto terug van zijn bevoorradingspost en ziet me zitten in de stoel. Hij stopt om te vragen of er een probleem is. Nee nee, ik ben al aan de finish geweest daarnet en zit nu te wachten op m’n vriendin zeg ik. :)

Samen met Jessie begeef ik me nu nog een laatste maal richting finish…

op pad met Jessie richting finish (foto: Kurt Lowie)

op pad met Jessie richting finish (foto: Kurt Lowie)

10 miles Waasmunster

Vorige zondag stond de 10 miles van Waasmunster op het programma.

Ik heb al veel gelopen in juni en voel me zeer moe. M’n vriendin voelt haar nog goed en besluit voor de 10 miles additioneel ook nog mee te doen aan de 7 kilometer jogging. Ik besluit haar maar te vergezellen en loop een rondje mee op haar tempo.

Waasmunster is niet tegen de deur en het aantal bekenden is dan ook op 1 hand te tellen. Net voor de start zie ik Patrick Van de Veire en Firmin Van De Woestijne. Ze staan net foto’s te trekken, dus poseren dan maar eens samen he… :)

Het is een mooi parcours in Waasmunster met veel onverharde stroken en af en toe een kort klimmetje.

Ondanks m’n vermoeidheid loopt het toch nog harder dan wat ik op voorhand had verwacht. Het loopt wel niet vlot en het gaat steeds iets trager. 5 kilometer in 22′, 10 kilometer in 45′.

Finishen van de 10 miles doe ik in 1:14:06 (13k/u). Ik word daarmee 100e op 669 finishers.

Midzomernachtrun

Samen met Dominique, de vrouw van de baas, net voor de start (foto: Alex Gerets)

Samen met Dominique, de vrouw van de baas, net voor de start (foto: Alex Gerets)

Samen met een 10-tal collega’s loop ik zaterdagnacht de midzomernachtrun.

De collega's (foto: Alex Gerets)

De collega’s (foto: Alex Gerets)

Het is geen A-wedstrijd voor me, maar hoop wel op een eindtijd van 1u05′. Ik ben benieuwd of het zal lukken om zo snel te lopen tijdens deze zware trainingsweek (weekje van 110 kilometer) maar zal alles halen uit de benen wat er in zit.

Het gaat goed, heel goed zelfs, voor ik het weet zijn er 5 kilometer voorbij. 20’30” staat er op m’n klokje.

Af en toe gaat het door slecht verlichte plaatsen (zoals bv een park verlicht met kaarsen), samen met m’n natgeregende bril door het constante miezeren zorgt het voor zicht nihil bij me. Deze 2e 5 kilometer zijn daardoor ietsje trager (21′), maar ik kan nog wel een tijdje door op dit tempo, ik voel me allesbehalve vermoeid.

Na ongeveer 10 kilometer komen we samen met de deelnemers van de 10 kilometer wedstrijd. Zij lopen een behoorlijk stukje trager (ik schat rond de 10k/u) en het is een serieuze massa volk. Laveren tussen deze tragere lopers kost veel energie, het is springen op de stoep, van de stoep, gaten zoeken die er niet zijn, snel kijken: links van mensen, rechts van mensen, … Dezelfde snelheid lopen als voorheen is moeilijk en te gevaarlijk. De kilometertijden zakken dus dan ook een 15-tal seconden.

De topsporthal komt in zicht, we zijn er! Ik leg de 15 kilometer af in 1:03:13 (14.2k/u) en word daarmee 55e op 1235 finishers. Een stuk beter dan verwacht en dus heel tevreden. :)

vlnr Tom, Dorien, ik, Jessie (foto: Tom Dillen)

vlnr Tom, Dorien, ik, Jessie (foto: Tom Dillen)

Na de finish zoek ik m’n weg terug en probeer m’n vriendin te herkennen in de massa’s lopers die me tegemoet komen. Na een dik kwartier zie ik ze lopen. Samen met Jessie, Tom en Dorien loop ik terug richting topsporthal.

“alleen was het me nooit gelukt”

De Great Breweries marathon wordt dit jaar voor de eerste maal georganiseerd. Het is een evenement met een thema en het loopparcours gaat dan ook dwars doorheen de brouwerijen van Duvel, Karmeliet en Palm.

Ik ben vandaag tempo-maker voor de marathon in 4 uur. Bart Verschaeve is m’n mede-pacer.

Net gestart: op pad met mede-pacer Bart en een kudde volgers (foto: Maurice van Speybroeck)

Net gestart: op pad met mede-pacer Bart en een kudde volgers (foto: Maurice van Speybroeck)

We lopen naar mijn gevoel vandaag de perfecte wedstrijd en laten ons niet vangen door de vele verleidingen:

  • te snel starten: In de roes van de start is het heel makkelijk om te snel te lopen, maar de eerste kilometer wordt afgeklokt in 5:38 (doeltempo van 5:41 min/km). We zitten dus meteen op het juiste tempo. Nu is het een kwestie van dit tempo te blijven lopen.
  • te snel lopen: wij, als pacer, kunnen natuurlijk veel sneller lopen indien we dat wensen, maar het is de bedoeling om gelijkmatig te lopen en niet al te veel voorsprong te nemen op het schema. Op die manier kunnen we mensen meeslepen die de doel-tijd net aankunnen. Tijdens deze wedstrijd slagen we uitermate goed in deze opzet, we hebben maximaal een voorsprong van 1 minuut op het tijdschema.
  • kop-trekkers: als loper is het heel verleidelijk om mee te lopen met de loper die net voor je of naast je loopt. In elke marathon waar je haas speelt zijn er altijd wel een aantal mensen die bewust of onbewust aan de groep komen trekken door iets voor ons uit te gaan lopen. Geen probleem als dit net het juiste tempo is, maar vaak hebben zij de neiging om iets te gaan versnellen. Wij trachten dan ons lopers-instinct te negeren: we sluiten niet aan bij de kop-trekker en vertrouwen op ons eigen tempo-gevoel. Te snelle lopers moeten niet in onze groep blijven, zij mogen van ons weglopen indien zij dat wensen.
  • bevoorradingen: een moeilijk punt is steeds de bevoorradingspost. De kop van de groep is reeds terug aan het lopen, terwijl de achterhoede nog moet drinken. Aan elke bevoorradingspost vertragen we en wachten tot de groep niet meer langgerekt is voor we terug op cruise-snelheid komen. Snelle drinkers uit de kop van ons peloton lopen nu vaak iets voor ons uit. Zij hebben de keuze om van ons weg te lopen of om net als ons ook even te temporiseren tot de achterhoede terug volledig is aangesloten.
  • kilometer 30: dit is een afstand waar de bewuste man met de hamer staat. Veel lopers krijgen het hier lastig. Vanaf nu moedigen we de mensen nog meer aan dan voorheen met goed bezig aanmoedigingen en aanverwanten, alsook blijven we praktische tips geven (blijven drinken, verfrissen, eten…). Om de sleur te breken laten we ze af en toe ook eens lachen met uitspraken als blijven ademen… ;)
(foto: organisatie)

(foto: organisatie)

(foto: organisatie)

(foto: organisatie)

Het is heel warm geworden en dat vergt serieus wat energie… (Ook voor ons, de pacers. Wij lopen bovendien met een rugzakje waar een vlag in zit, als het warm is zweten wij dus nog wat extra :))

Kilometer 32. We hebben een kleine minuut speel-ruimte.

Ik neem de kop van de groep om het tempo aan te geven. Bart laat zich terugzakken in de achterhoede en geeft aan wanneer (bijvoorbeeld na een bocht) de groep dreigt uit te rekken. Ik temporiseer dan even en op deze manier kunnen we de groep mooi gesloten houden.

Op kilometer 38 hebben we nog een groep van meer dan 20 mensen bij ons. Bart en mezelf splitsen ons hier op. Lopers die nog een versnelling in de benen hebben neemt Bart mee aan een net iets hoger tempo en zelf blijf ik hetzelfde tempo lopen als voorheen voor de overige mensen.

In de laatste honderden meters loop ik naast een volger die er van in het begin bij was, hij is superblij dat hij onder de 4 uur zal gaan finishen en bedankt me, bovendien geeft hij het mooiste cadeau dat hij een pacer kan geven en zegt “alleen was het me nooit gelukt”.

Ik finish de 42.4 kilometer in 3:59:25 (10.6k/u) en word daarmee 435e op 932 finishers.

tussentijden

tussentijden

20 km door Brussel (pacer 1u45)

Net als vorig jaar ben ik terug pacer in de 20k door Brussel, terug voor een tijd van 1u45.

Nico loopt ook voor een tijd van 1u45 en staat in box 3 samen met de 2 franstalige pacers. Zelf sta ik alleen in box 2, dus doe dan maar zelf m’n best om in mijn beste koeterwaals ook de franstalige deelnemers te woord te staan he… :)

Dit jaar lopen we niet door de wetstraat en is er ook een tunnel minder, maar voor de rest is het parcours ongewijzigd gebleven.

Tot kilometer 10 loop ik de perfecte race. 10 kilometer in 51’20”.

Op het 10 kilometer punt word ik in de war gebracht door het 10 kilometer bord. Op het moment dat ik naast het bord ben, staat er immers reeds 10.2 kilometer op m’n Garmin… het zou in principe wel kunnen dat de Garmin wat meer aangeeft, aangezien ik hier en daar al wat moeten slalommen hebben… maar als dat bord juist staat dan betekent dat wel dat 10.2 kilometer op m’n Garmin gelijk is aan 10 kilometer in ‘t echt en dat ik de eerste 10k dus 40 seconden te traag heb gelopen…

40 seconden die zullen moeten worden goedgemaakt in de komende 6 kilometer dus, want de laatste kilometers gaat het te veel omhoog… Snel rekenen leert me dat ik in plaats van 11.5k/u a 11.6k/u nu dus 11.8k/u a 11.9k/u zal moeten lopen. Geen probleem voor mij, maar voor sommige van m’n volgers zal het ongetwijfeld net te snel zijn… Nu ja ik heb weinig keuze als ik binnen moet zijn binnen de 1u45, dus ik duw lichtjes bij op het gaspedaal en we halen vlotjes de lopers voor ons in…

Ook bij de komende borden is m’n Garmin steeds een 150-tal meter voor op de aangegeven afstand, langzaam maar zeker wordt het verlies in tijd goed gemaakt.

Op kilometer 17 is er de zware klim van de Tervurenlaan. Ik focus me op een dame die me al een hele tijd volgt, zak een beetje terug in de groep en laat haar het tempo bepalen: 10.9k/u a 11k/u bolt ze naar boven… Nu volgt nog vals-plat naar de finish.

Bij de finish geeft m’n Garmin 20.1 kilometer aan, wat de verwachte afstand is. Blijkbaar stond het 10k bord dus verkeerd gepositioneerd en was m’n Garmin toch juist…

Ik finish de 20.1k in 1:43:17 (11.7k/u) en finish daarmee als 8186e van een kleine 40000 deelnemers.

Genoten van de hoogmis van de joggings, het is toch telkens weer een hele belevenis om zoveel mensen aan het lopen te zien!

Lootse halve marathon

Op zaterdag een grote tocht gedaan met de mountainbike (23e Brugse polder en bossentocht – 75k). Van thuis vertrokken (+30k) en onderweg nog hier en daar een pijltje missen en wat misrijden (+6k) was in totaal goed voor 111.5 kilometer. Een behoorlijk grote tocht dus om niet gewoon te zijn te fietsen… Echt frisse benen heb ik dan ook niet zondag-middag aan de start van deze halve marathon te Lotenhulle…

De Lootse halve marathon is eigenlijk een aflossingshalvemarathon, maar je mag ook individueel 4 rondes lopen en zo alleen de halve marathon voltooien.

Ik start samen met clubgenoten Wim en Nico, die beiden ook de halve marathon als individu lopen. Na een kleine 2 kilometer mogen we een eerste keer over een onverhard stukje in het park. Ik gooi de benen eens los en loop weg van Nico en Wim. Na een goede kilometer komen we terug op de verharde weg en verlaag m’n tempo om me terug te laten inlopen. Ik had verwacht Wim en Nico te zien passeren, maar het zijn twee dames die me voorbijgaan.

Ik sluit aan bij Evita en Melissa en raak aan de babbel. Het is wel gezellig en het tempo is vlot, dus blijf de resterende afstand bij de zusjes lopen.

doorkomst na 2 rondes, reeds goed doorregend (foto: Gaby De Vos)

doorkomst na 2 rondes, reeds goed doorregend (foto: Gaby De Vos)

Het regent hard en de onverharde paden worden elke ronde meer en meer slijkerige blubber. Het is zoeken naar een goed beloopbaar pad wat niet altijd meer te vinden is… Schoenen zuigen modder op, m’n sokken die eens wit waren zijn nu pokke-zwart. Het parcours loopt lichtjes op en neer en ook dat laat zich na een paar rondes voelen.

De zusjes finishen samen op een 3e plaats bij de vrouwen.
Zelf finish ik als 38e (69 individuele deelnemers) in een tijd van 1:49:43. (11.6k/u)

finish (foto: Gaby De Vos)

finish (foto: Gaby De Vos)

Verslag van de laatste keer hardloop4daagse…

Het was de laatste keer dat de hardloop4daagse werd georganiseerd. In 2011 ontdekte ik de etappe-wedstrijd en zakte in het pinksterweekend sindsdien elk jaar af naar de Veluwe voor 4 dagen hardloopplezier (60k of 100k in 4 dagen).

Dit jaar werd het mijn 5e en laatste keer.

100 kilometer
Ik ga voor de 100 kilometer, dit betekent 6 wedstrijden in 4 dagen: vrijdagavond de 1e, zaterdag en zondag telkens 2 wedstrijden en maandagochtend nog een halve marathon om het weekend mee af te sluiten.

M’n toptijd van 7u29′ kloppen dit jaar is met de huidige conditie onmogelijk. Finishen binnen de 8 uur zal een heuse challenge zijn, maar is niet onmogelijk en zet dit dan dus ook maar als mijn doel!

Vrijdagavond 19u30 – etappe 1

het gaat lekker (foto: Guy Diekmann)

het gaat lekker (foto: Guy Diekmann)

Ik weet dat dit de etappe is die het makkelijkste loopt.

Hier moet ik voorsprong nemen op het schema van 12.5k/u, maar ik mag ook niet te hard lopen, want verzuurde benen na de 1e dag is het laatste wat je wil.

Het lukt om aan al m’n doelstellingen te voldoen, lekker gelopen, tijdsreserve opgebouwd, geen verzuurde benen en in een mooie tijd binnen. 17.1k in 1:17:49 (13.1k/u).

Zaterdagochtend 11u – etappe 2
Slecht geslapen vannacht.

Het is koud en ik besluit met een lange joggingbroek te lopen. 10 minuten voor de wedstrijd start vraagt Pim aan me of ik niet mee doe misschien? Jawel, maar het is koud. Foert zeg ik en loop naar m’n auto om van broek te wisselen. Door en terug is het een kleine kilometer lopen. 30 seconden voor de wedstrijd start positioneer ik me nog snel in het peloton – in korte broek…

proberen snelheid te ontwikkelen (foto: guy diekmann)

proberen snelheid te ontwikkelen (foto: guy diekmann)

De eerste twee kilometer lopen vlot op het fietspad, maar dan gaat het over onverharde paden, bergop, bergaf, doorheen het bos, met de beste wil van de wereld slaag ik er niet in om m’n doeltempo van 12.5k/u te lopen. Door te trachten om toch deze snelheid te halen loop ik bovendien m’n benen volledig in de verzuring, een ramp… dat zal zich opbreken in de komende wedstrijden…

Ik finish de 20.5 kilometer in 1:39:09 (12.4k/u), ik word 30e in de daguitslag en stijg in de totaal-uitslag van de 29e naar de 28e plaats.

Zaterdagavond 18u – etappe 3
Door te snel te lopen deze ochtend zijn de benen zoals verwacht geen 5 frank waard vanavond. Het loslopen is een ramp en ik volbreng met veel moeite een kilometer in meer dan 7 minuten…

Ik acht de kans groot dat ik onderweg zal moeten opgeven.

Tot halverwege is het licht klimmend vandaag, daarna gaat het bergaf.

Ik doe m’n best, maar het is schade beperken.
Ik ben blij dat ik m’n wagon kan aanhaken bij Huibert die op dat moment net na me staat in het algemene klassement.
Ik moet meerdere malen een gaatje laten vallen op Huibert, maar het lukt me op een of andere manier toch om het gat van een paar meter terug te dichten. Het waait hard en ik moet m’n uiterste best doen om de aansluiting te houden.

Ik finish de 14.5 kilometer in 1:12:04 (12,1k/u).

De etappe op karakter overleefd en blij dat het er op zit, het liep voor geen meter vanavond…

Ik word 38e in de daguitslag en zak in de totaal-uitslag van de 28e naar de 29e plaats.

Zondagochtend 10u24 – individuele tijdloop
Om de 30 seconden is er een loper die start. De loper voor je staat net achter je in het klassement, de loper achter je staat net voor je in het klassement.

knallen in de individuele tijdloop (foto: Jessie)

knallen in de individuele tijdloop (foto: Jessie)

Het is een pittig parcours, maar het loopt lekker, in ieder geval een stuk beter dan gisteravond…
Ik slaag er in om net op het punt te lopen om de benen net niet in te veel verzuring te lopen.

Ik finish de 8.4 kilometer in 38:43 (13k/u) en word daarmee 35e in de daguitslag.
In de totaal-uitslag zak ik van de 29e naar de 30e plaats.

Zondagavond 17u – etappe 5
Dit is de mooiste etappe van de 6: mooie vergezichten, een stuk lopen in duinzand en een 10 kilometer lange finish in een bos.

prachtige vergezichten (foto: Fritz Stevens)

prachtige vergezichten (foto: Fritz Stevens)

buffelen doorheen duinzand (foto: Guy Diekmann)

buffelen doorheen duinzand (foto: Guy Diekmann)

Ik probeer bij Marcel Derksen te blijven, maar hij lijkt het niet te voelen dat het hier bergop gaat! Het duurt dan ook niet lang of ik moet hem laten gaan. Ook andere nabije concurrenten presteren beter dan mezelf vandaag op dit parcours en lopen ook dit jaar hier van me weg. Ik loop naar m’n gevoel lekker, maar de mooiste etappe van de 6 ligt me blijkbaar niet… :)

Ik finish de 19.1 kilometer in 1:34:33 (12,1k/u).
Ik word 33e in de daguitslag en zak van de 30e naar de 32e plaats.

Maandagochtend 11u – etappe 6
‘s avonds naar de uitslag gekeken en gezien dat binnen de 8 uur finishen nog steeds mogelijk is, maar wel moeilijk…

Alles geven (foto: Guy Diekmann)

Alles geven (foto: Guy Diekmann)

Het is niet onmogelijk: ik moet de 20.3 kilometer afleggen in 1:37:45, wat betekent een tempo van 4:47 minuut/kilometer lopen. Een hele opgave op dit pittig parcours!

Alle balast is te veel. Ik loop ondanks de lange afstand van 20k toch maar zonder drinkbelt. Het is buffelen, ik sleur alles wat nog in m’n lijf zit er uit.

Pino brengt na een 5 tal kilometer Huibert in m’n zog. Ik kijk naar niemand vandaag en focus me puur op m’n klok en de kilometer-tijden die ik moet lopen. In een stuk bergop loop ik van de kop af weg van m’n volgers.

Het is afzien tot de streep.

Ik finish de 20.3k in een super-tijd van 1:36:26 (12.64k/u).

Ik word 27e in de daguitslag en stijg in het totaal-klassement van de 32e naar de 28e plaats!!!

YES!
Ik finish mooi binnen de 8 uur… de totaal-tijd voor de 100 kilometer komt op 7:58:42.

Doel bereikt!

Mission accomplished!

Happy. :)

Maasmarathon (pacer 4u)

Vandaag zondag 5u30.

M’n wekker gaat.

Pfft…

Ik heb de wekker vrijwillig gezet, maar ben nog totaal niet uitgerust en zou me nog eens willen omdraaien. Ik moet er uit. Rap rap scheren, tanden poetsen, snel ontbijten en in de auto springen op weg naar Visé.

Ik ben er vandaag tempomaker voor een marathon in 4 uur.

Wanneer ik iets voor 8 uur ter plaatse kom in het inschrijflokaal is Marnix reeds druk in de weer met de vlaggen te maken die in de rugzakken moeten worden geplaatst. M’n rugzak met vlag meegegritst en snel nog even ingelopen om toch alvast de loopspieren even op gang te brengen.

Kwartiertje voor tijd positioneer ik me in het startvak. Een grote massa lopers staat reeds voor me, maar eenmaal ze me gespot hebben komen ze in grote drommen op me af en komen zich achter mij positioneren. Zij zullen allen trachten om binnen de 4 uur de marathon te finishen. Sommigen zullen slagen, voor anderen zal het net iets te hoog gegrepen zijn.

Zoals steeds komen de mensen vragen welk tempo ik loop, welke tijden ik normaal loop en of ik dat wel al gedaan heb. Ik stel hen gerust. Geen paniek, komt goed, heb het al vaker gedaan en ik doe m’n best om iedereen zo goed als mogelijk te begeleiden.

De eerste kilometers is het wat zoeken naar de juiste snelheid. Door de euforie van de start gaat het de eerste kilometer te snel, maar vanaf halfweg de 2e kilometer heb ik de juiste cadans te pakken. Er zijn mensen die me nog herkennen van vorig jaar, toen volgden ze me ook en we babbelen snel even bij. Ze zijn in ieder geval goed voorbereid en ze weten dat hen een zwaar maar mooi parcours wacht.

Ik wil zeker niet te snel lopen om zo de mensen die net 4 uur aan kunnen niet in de vernieling te lopen. Ik speel met secondes. 10 kilometer in 56:08 (40 seconden over). Halve marathon in 1:59 en een sjiek. Perfect op schema.

Het tempo voor een marathon in 4 uur is normaalgezien een rustig duurlooptempo voor me, maar met een rugzak lopen terwijl temperaturen flirten met 30 graden, wordt zelfs dat tempo een beproeving.

Ik weet van vorig jaar dat het de laatste 10 kilometer behoorlijk vals plat is en dat het niet zal lukken om de meeste van m’n volgers daar omhoog te krijgen aan 10.6k/u. Ik weet ook van vorig jaar dat de kilometers tussen 20 en 30 lekker bollen over vlakke fietspaden. Ik zet m’n cruise control op 11k/u en zie dat ze mee gaan. Perfect, zo kunnen we een klein beetje marge inbouwen en deze benutten in de laatste 10 kilometer.

De hellingen beginnen, ik reken snel en moet net iets sneller dan 10k/u lopen om net op tijd binnen te zijn. Ik verlaag het tempo en zeg aan m’n volgers als ze wensen en kunnnen dat ze sneller mogen lopen, maar weinigen voelen zich aangesproken en de meesten blijven volgen. Ik kijk vaak achterom nu en moedig de volgers aan in het Nederlands, Engels, gebrekkig Frans en noties van Duits, het is immers een internationaal gezelschap.

De hellingen zijn ook zwaar voor de lopers die voor ons lopen. We slokken velen van hen op.

Tot kilometer 35 heb ik nog een hele grote groep achter me, maar dan komen we samen met de halve marathon lopers en heb ik er niet echt zicht meer op wie een marathon loopt en wie niet. Ik hou nog steeds halt aan elke bevoorrading en hamer er op dat drinken belangrijk is. Door de mix met de halve marathon lopers valt de groep wat uiteen. Het is nu ieder voor zich. Ik focus me op een 3-tal lopers die ik herken en begeleid hen in de laatste kilometers.

De laatste kilometer laat ik het drietal van me weglopen en kijk achterom of ik nog iemand herken, ik zie vele mensen maar blijkbaar is m’n mensenkennis niet zo groot en begeef me dus ook maar richting streep. Ik finish de marathon in een netto-tijd van 3:59:45 (10.6k/u).

Ik ben blij dat ik er ben en beloon mezelf met een douche van bevoorradingsbekers, heel verfrissend. Heb genoten van de marathon, maar volgende keer graag iets minder warm voor me. :)