Als groepsverantwoordelijke dit jaar extra vroeg vertrokken naar Antwerpen om de borstnummers te gaan ophalen, voordeel is wel dat ik daardoor superdicht bij de afspraakplaats om de borstnummers uit te wisselen kon parkeren. :)
wachten tot iedereen er is...
Vandaag loopt het merendeel van de collega’s de 5K short run, dewelke 2 uur voor de 10 miles van start gaat. Ik heb er eerlijk gezegd ook nog aan getwijfeld om naast de 10 miles wedstrijd ook de 5k short run mee te lopen (net als vorig jaar), maar met de last in m’n achilles pees lijkt het me wijzer om het toch maar bij 1 wedstrijd te houden en beperk me tot het trekken van foto’s tijdens de 5k short run. :)
Doel voor vandaag…
Ik heb de voorbije weken een paar keer de weg huis-werk en terug gefietst (100 a 120km, afhankelijk van de weg die ik kies) om m’n conditie ietwat op peil te houden, maar heb amper kunnen lopen door de achilles pees klachten: slechts 20 kilometer deze week… Verre van een ideale voorbereiding dus.
De tijd die ik hier vorig jaar neerzette op de 10 miles (1u11’06″) lijkt me dan ook niet haalbaar en ik zal best tevreden zijn als ik binnenkom in een tijd van 1u15′.
De wedstrijd
Ik positioneer me naast Patrick De Sutter op ongeveer de 7e startrij. Patrick gaat rustig van start gaan zegt ie. Ik ga m’n eigen wedstrijd lopen. Het plan is zo weinig mogelijk naar andere lopers te kijken en puur op m’n eigen gevoel te lopen,… Gewoon een lekker benentempo draaien, hartslagmeter negeren en zien waar we uitkomen.
Ik ga samen met Patrick van start maar laat hem reeds na een 500-tal meter van me weglopen, ik zou weliswaar nog een tijdje kunnen volgen, maar naar m’n gevoel gaat het toch net iets te snel om te kunnen volhouden tot de streep. Lossen dus en gewoon m’n eigen wedstrijd lopen.
Voor het einde van de 1e kilometer begin ik mensen die te snel startten reeds terug op te rapen en zal dit eigenlijk gedurende de ganse wedstrijd blijven doen.
Het gaat echt super vlot vandaag, de 4 eerste kilometer zijn voorbijgevlogen en we komen reeds aan de kennedy tunnel. Het gaat hier licht bergop en blijkbaar loop ik nog steeds beter bergop dan de meeste andere mensen van m’n loopniveau want ik haal massa’s mensen bij die ik snel achterlaat. Er komt een moto met camera op naast me rijden, onbewust begin ik harder te lopen en ga daardoor de lopers nog sneller voorbij. Ik voel dat het toch wel iets te snel gaat en eenmaal de moto andere horizonten heeft opgezocht verlaag ik m’n snelheid toch met een paar tandjes zodanig dat ik even van de inspanning kan recupereren.
Iets voorbij kilometer 6 staat de eerste bevoorrading. Ik denk dat ik hier een PR breek in het aantal bekertjes water aannemen. Op volle snelheid schiet ik me door de bevoorradingszone en slaag er in om niet minder dan 8 bekertjes aan te nemen, die ik alle behalve één over m’n hoofd uitgiet om de afkoeling te bevorderen. Aan het laatste bekertje nip ik voorzichtig om m’n lippen toch ietwat te bevochtigen.
We lopen de binnenstad in nu, heel veel volk naast de kant van de weg net zoals vorig jaar. Maar doordat ik dit jaar vooraan startte lopen er nu een pak minder lopers in de weg waardoor de ideale route kiezen een stuk makkelijker verloopt. Geen overbodige luxe in de binnenstad: op de kasseistroken is het zwoegen maar op de smalle asfaltstroken loopt het heel vlot.
We zijn het 10 kilometer punt gepasseerd (in ietske meer dan 42′) en ik voel me eigenlijk nog redelijk fris nu. Wat ik wel een voordeel vind aan deze grotere wedstrijden is dat je steeds je tempo kan blijven lopen dat het meest comfortabel aanvoelt, in tegenstelling tot kleinere wedstrijden waar je soms je tempo moet drukken om niet vol in de wind te moeten lopen. Hier in de binnenstad speelt de wind slechts een kleine rol, een zorg minder.
11 kilometer punt: de 2e bevoorrading. Het aanpakken van bekertjes en uitgieten verloopt een stuk minder vlot hier. Ik denk dat de mensen die achter me liepen meer verfrist zijn door de bekers die ik uitgoot dan ik zelf. :) Toch al lichtjes vermoeid dus…
We verlaten de binnenstad nu en gaan terug richting linkeroever. Ik weet dat de Waaslandtunnel (=de konijnepijp) er aan komt maar ik weiger om m’n tempo te verlagen, in tegendeel, nog 5 kilometer denk ik en ik duw door, ik blijf nog steeds lopers bijhalen. Even voor de Waaslandtunnel is het gat naar de lopers voor me vrij groot waardoor ik toch redelijk in de wind kom te zitten. Om het effect van de wind te minimaliseren zoef ik in de greppel lopend rakelings langsheen de toeschouwers, sommige toeschouwers springen verschrikt achteruit en gelukkig haalt het niemand in z’n hoofd om een stap vooruit te zetten.
De konijnepijp binnen, wat loopt dat steeds lekker die start van de Waaslandtunnel, gelijdelijkaan naar beneden loop ik makkelijk een stuk boven de 15k/u nu… Maar van ver zie je het al aankomen… In de verte gaat het omhoog en dan herinner je de vorige jaren waar je steeds denkt stil te vallen in die bergop. Dit jaar is het niet anders, bergop zakt de snelheid terug naar 12k/u. Ondanks het terugvallen in snelheid blijf ik toch nog mensen bijhalen, waar ik moed uit put.
We zijn er bijna, aan kilometer 15 zie ik dat ik normaal makkelijk onder de 1u10′ kan aankomen, dus die tijd die ik hier vorig jaar liep gaat er zoiezo aan… Maar zou ik ook m’n 10 miles record niet kunnen breken (1u09’15″ gelopen in juli 2010). Het moet kunnen denk ik en haal nog eens alles uit m’n reservoir.
nog even alles er uit persen...
16 kilometer punt, nog 100 meter, ik pers er nog een spurtje uit en beëindig de 16.1 kilometer in 1u08’10″ (14.2k/u) en word daarmee 538e op 16630 deelnemers.
Een nieuw persoonlijk record op de 10 mijl afstand, totaal onverwacht maar wel heel tevreden natuurlijk.
Wedstrijdverloop
