Vandaag staat een wedstrijdje uit het superprestige criterium van de krekenlopers op het programma. Grote verwachtingen heb ik niet van de wedstrijd van vandaag want voor mijn doen heb ik nogal veel gelopen de laatste dagen (een belasting van 95k de afgelopen 7 dagen) en kom dus verre van uitgerust aan de start…
Er moet gekozen worden tussen 3 afstanden: 5k, 10k of 10 mijl. Ondanks de kilometers van de afgelopen dagen kies ik er toch maar voor om de langste afstand af te leggen.
De wedstrijd
Ik positioneer me naast Luc Ryckaert op de 5e startlijn en eenmaal de start gegeven is schuif ik een paar plaatsen op richting Danny. Na een 600-tal meter in het zog gehangen te hebben aan à peu près 15k/u voel ik dat het tempo van dit groepje te hoog ligt voor me en laat ik los en laat me even uitzakken.
Er passeert een loper met een brede carrure. Ik hang me in zijn zog. Na een kilometer plafonneert de mens voor me. Ik ga alleen verder en probeer een tempo te zoeken dat ik kan aanhouden.
Kurt Taghon gaat me voorbij. “komaan Peter” zegt ie. Ik weet dat Kurt een gelijkmatig tempo loopt en probeer aan te pikken, maar moet hem na een paar meters reeds lossen. Toch iets te snel gelopen die eerste kilometer, dit moet ik nu bekopen denk ik….
Dirk Keukeleire pikt aan met grote stappen, in zijn zog hangt nog een loper of 5. Normaalgezien eindig ik steeds voor hem in de einduitslag, ik blijf naast hem lopen en zeg hem “zie je wel dat ik niet fris zit vandaag”…
Kilometer 3, we worden een veldwegeltje opgestuurd. De trailloper in me komt boven en ik neem resoluut de kop van het groepje. We halen Sammie bij, ik maan hem aan om aan te pikken in het zog, maar het beste is er blijkbaar van af want we laten hem snel achter.
Na een 500-tal meter in de slag gelopen te hebben kijk ik eens achterom en zie enkel nog Gerald in mijn zog hangen. Ik groet hem. Eenmaal terug op de gewone weg gaan we naast elkaar lopend verder. We lopen een gelijkmatig tempo van rond de 14k/u, ik kijk naar Gerald en zie dat hij er nog verrekt fris uitziet.
Er haalt ons een groepje bij waaronder Sander Verminck (die ik ken uit de loopjes van deze winter in Zeeuws Vlaanderen) en enkele triathleten van Smo… Eerst hangen ze effe in ons zog maar laten ons dan snel achter. “Aan zo’n tempo probeer ik zelfs niet aan te pikken” zegt Gerald, ik ben het zelfde idee toegedaan. Naast elkaar lopend gaan we samen verder… Even verder haalt er ons nog een loper bij, die in ons zog blijft hangen…
Na 8 kilometer is de eerste bevoorrading. “eindelijk” zegt Gerald. Ik heb eigenlijk nog geen dorst en minder zelfs geen vaart aan de bevoorrading. In vliegende vlucht neem ik 2 bekertjes water mee (waar amper water in zit), ik giet de volledige inhoud van de bekertjes over mijn hoofd, verfrissend. Gerald en de andere loper komen even na de bevoorrading terug aansluiten en samen gaan we verder op pad…
Rond kilometer 9 neem ik blijkbaar een bocht sneller dan Gerald waardoor er een klein gaatje ontstaat. Voor me zie ik dat er een paar groepjes uiteengespat zijn, ik concentreer me op mijn eigen tempo en langzaam maar zeker word het gaatje kleiner naar de lopers voor me.
Kilometer 10, we passeren een eerste maal aan de aankomst, maar worden bij deze eerste doorkomst achter de kerk over een voetbalplein gestuurd. Verrekt lastig lopen op dit gras.
Op naar de volgende loper, ik zie een van de twee triathleten van Smo voor me uitlopen en maak het gaatje op hem langzaamaan kleiner. Eenmaal bijgehaald hang ik een second of 2 in zijn zog om uit te rusten, maar vind het niet snel genoeg gaan dus neem toch maar de kop. De Smo triathleet haakt zijn wagonnetje aan.
Ik zie een 200-tal meter voor me Kurt Taghon lopen samen met Reggie (die nog effe meeloopt met Kurt na z’n 10k wedstrijd). Het gat word niet snel kleiner, ik vraag aan de Smo triathleet achter me hoe snel we lopen (zonder Garmin op stap dus zelf geen idee van de snelheid.) “4:16″ zegt ie. Ik ben niet echt snel in het omrekenen van min/km naar km/u en als je aan je limieten aan het lopen bent wil je je er eigenlijk ook niet aan vermoeien, lopen is dan meer dan lastig genoeg… Het zal wel snel genoeg zijn denk ik…
Een bevoorrading, ik neem terug in de vlucht een bekertje aan dat ik over mijn hoofd gooi. De triathleet heeft effe ingehouden om te drinken waardoor ik nu alleen op pad ben. Ik heb de indruk dat ik toch nader op Kurt en Reggie en geef nog een zetje bij. Een kilometerke verder heb ik hun in een bocht eindelijk te pakken. “Haak uw wagonneke maar aan” zegt Kurt maar ik heb mijn cadans gevonden en neem resoluut de kop.
Nog een goeie kilometer, ik haal de groene vlag (samen met de laatste loper van de race) in.
Voor me zie ik Sander Verminck samen met de andere triathleet van Smo lopen, volgend doel denk ik. Ze kijken achter zich, weten de aankomst nabij en verhogen hun tempo waardoor het me net niet lukt hen nog bij te halen.
Ik beëindig de 16k in 1:08:45 (14k/u) en word daarmee 33e op 111 deelnemers.
Tevreden dat ik aan de streep ben.
Heb blijkbaar ook een nieuw PR gelopen op deze afstand. Laat ons 30 seconden extra rekenen voor de 100 meter dat de wedstrijd te kort is dan kom ik aan 1:09:15 wat 29 seconden sneller is dan in Oostende Brugge. Onverwacht record, maar daarom niet minder tevreden. :)
