Deze morgen mijn wekker om 8 uur gezet voor mee te gaan doen in de winterjogging te Deinze, het is niet van mijn gewoonte om de zondagochtend zo vroeg op te staan en ik geraak moeilijk “in gang”, ik besluit om het ontbijt dan maar over te slaan omdat ik anders wel eens te laat zou kunnen aankomen te Deinze, rond 9u30 kom ik aan te Deinze, net in tijd om nog op het gemak op te warmen voor de wedstrijd…
Ik ben van plan om vandaag nog eens te knallen en kies voor de kortste afstand: 4.5 kilometer, collega blogger Joeri schrijft zich in voor de 8.7 kilometer en Herman gaat voor de langste afstand: drie toerkes voor een totaal van 12.9 kilometer.
Knallen dus…
Aan de start positioneer ik me op de eerste rij en schiet vrij behouden uit de startblokken: tussen de 14 en de 15 km/u, na een paar honderden meters verlaag ik mijn snelheid naar 13 km/u omdat ik denk dat ik dat ik die snelheid wel zal kunnen aanhouden tot de streep. Dat was buiten het parcours gerekend: een trap waar je hartslag tegen het plafond gaat en het grootste deel van het parcours bestaat uit modder, meer een cross parcours dan een stratenloop dus…
Na iets meer dan een kilometer wordt mijn vermoeden bevestigd: een goede tijd zal niet voor vandaag zijn, op het derde modderstuk moet ik mijn snelheid drastisch verlagen naar een 11 kilometer per uur, dat wordt dus nog een kleine 3.5 kilometer afzien… Ik ben echt alles aan t geven maar kom niet meer voorruit, nog nooit zo blij geweest van een streep te zien. Eindresultaat: 4.35 kilometer in een tijd van 22 minuten en 10 seconden (gemiddelde van 11.8 km/u).
hier ben ik er bijna, nog een kilometerke of zo denk ik...
Heel teleurstellend voor mij, met een gemiddelde onder de 12km/u op de korte afstand ben ik echt niet tevreden, zeker niet omdat ik echt diep ben geweest, heb moeten meer dan 2 minuten staan uitpuffen aan de streep (nog nooit voorheen meegemaakt!)…
Wedstrijdverloop
wedstrijdverloop: mijne klop gekregen ietske voorbij de eerste kilometer...
Officiële uitslag
32e op 106 deelnemers
nog 2 rondjes met Herman…
Ik sta nog wat uit te puffen aan de aankomst om te bekomen van mijn inspanning en ik zie Herman het einde van zijn eerste ronde naderen. Het ziet eruit alsof hij het heel lastig heeft… dit in mezelf herkennende en wetende dat het verrekt lastig is om je snelheid aan te houden als je niemand bij je hebt die je tempo loopt, besluit ik hem een hart onder de riem te steken en nog even mee te lopen. (Ik heb eigenlijk al iets te veel kilometers gelopen deze week, maar ‘t zal nie op een paar kilometer extra aankomen denk ik, we zien wel hoe ver het lukt om nog mee te lopen… :p)
We proberen ons tempo iets boven de 10 km/u u te houden maar met de vele modderstroken en de steile trap is dit verre van een evidentie… Ik zeg tegen Herman … en t is nochtans uw favoriet parcours (Herman is een cross man). Ja zegt ie maar niet voor zo’n grote afstanden hoor… :)
Herman toont echter dat hij veel karakter heeft en houdt vol. Hij loopt zijn 12.7 kilometer uit in een gemiddelde van 10.3 km/u. Respect!
