Ik heb echt uitgekeken naar deze wedstrijd omdat het toch om een niet alledaagse afstand gaat om te lopen: 27 kilometer wedstrijd…
Bovendien is 27 kilometer (in mijn weliswaar korte loopcarrière) het verste wat ik ooit op 1 dag gelopen heb en nu moet ik een wedstrijdtempo gaan bepalen voor deze afstand, verre van evident. Ik raadpleeg een Performance Prediction calculator en geef daar m’n beste halve marathon tijd op als referentie, de calculator meld me dat als ik een evenwaardige prestatie loop over 27 kilometer dat ik dan binnen moet zijn in 2 uur 9 minuten 10 seconden (=4:45 min/km). Meteen hebben we dus een doeltijd om onder te duiken…
Ik meld dit ook al even op m’n facebook en de eerste die reageert (den Berry) zegt dat ik zeker binnen ga zijn in 2u05. Ik moet toegeven dat ik eigenlijk wel stilletjes hoop om onder de 2u5′ te duiken. Doel dus meteen scherper gesteld, een beetje extra stress. De bedoeling is nu om 4:37 min/km te lopen, ongeveer 13km/u dus en dat 27 kilometer lang, pfft, amai mnne frak… Moet ik dus onderweg ook nog efkes m’n halve marathon record gaan scherper stellen en dan nog 6 kilometer verder ketsen…
We moeten vrij ver lopen, maar aangezien het de bedoeling is om vandaag toch vrij snel te lopen, loop ik voor de wedstrijd toch nog maar even een kilometerke of 2 in. De benen voelen moe aan, maar dat gevoel heb ik wel vaker tijdens het inlopen, éénmaal ik van start ga gaat dat gevoel meestal over, gelukkig is het vandaag niet anders…
De wedstrijd
Ik positioneer me op de 4e startrij, Kurt Taghon staat naast me, “hoe snel ga je lopen?” vraag ik, “rond de 14km/u zeker…” zegt ie… “shit das snel, ik ga u laten lopen ze dan…” zeg ik. :)
Eenmaal de start gegeven blijf ik echter in de buurt van Kurt, de eerste kilometer gaat inderdaad boven de 14km/u, maar ik voel me nog wel goed nu en blijf dus maar in z’n zog hangen, al hetgeen je gelopen hebt is achter de rug denk ik…
Na 3 kilometer hebben we het leopoldskanaal bereikt en moeten we de eerste maal over een stuk onverharde weg. Op andere jaren slaan we hier direct naar rechts, maar nu moeten we eerst naar links en de overkant van het kanaal gaan opzoeken, meer onverharde weg te verwerken dus en het is dit jaar dan bijgevolg ook een zwaarder parcours.
Kurt blijft ook op de onverharde weg aan de kop trekken van ons groepje, het tempo zakt wel ietsje, maar op deze onverharde stroken is het dan soms ook zoeken waar je je voeten het beste neerzet…
Na ongeveer 7 kilometer komen we op een stukje macadam, dat loopt direct een stuk lekkerder, er lopen een paar mensen weg uit ons groepje en Kurt laat een gat vallen. Ik neem kop over van Kurt maar zie dat hij ook op mij een gat laat vallen. Ik blijf nog een tijdje m’n zelfde tempo lopen maar zie dat hij blijkbaar niet wil aansluiten. Ik voel me nog heel fris op dit moment en aangezien Kurt toch niet meewil kies ik er dan maar voor om het gaatje naar het groepje voor me in 1 ruk toe te lopen. Het gat is toch ondertussen al een 50 tal meter, maar aan een snelheid van 16 a 17km/u word dit toch vrij snel gedicht. Eenmaal aangesloten bij het groepje voor me zet ik me in laatste positie en onderga het tempo om de hartslag toch terug iets te laten zakken…
Kilometer 9, de volgende onverharde strook komt er aan. De 2e onverharde strook is normaalgezien de zwaarste in deze wedstrijd en alhoewel ze er net zo slecht bij ligt als op andere jaren heb ik de indruk dat het hier een stuk makkelijker is om je weg te kiezen dan op de onverharde strook van in het begin van de wedstrijd…
Kilometer 11, de onverharde strook ligt eindelijk achter de rug, een stukske macadam dat kan deugd doen zeg… Het tempo in ons groepje ligt hoog, ik loop ietsje onder m’n snelheid die ik anders op een 10 kilometer wedstrijd loop, ik vraag me af hoe lang ik het ga volhouden…
Bij kilometer 13.5 kijk ik verontrust op m’n horloge, nog geen keerpunt te zien, ‘t gaat toch geen waar zijn dat ze ons hier meer dan 27 kilometer gaan laten lopen zeker???
Kilometer 14, het keerpunt, ik maak een mentale klik en bereid me voor om nog eens dezelfde afstand terug af te leggen, gelukkig blijkt later dat we op de terugweg een kilometerke minder moeten afleggen, helaas is het een stukje macadam van een kilometer dat er tussenuit valt (wat normaalgezien toch een rustpunt is)….
Op de terugweg begint het groepje te versnellen, het is te snel voor me en ik moet er af, de loper achter me zit te ver en wil dus niet op hem wachten, alleen lopen dus,…
Het groepje voor me lijkt weer iets te vertragen of ik begin sneller te lopen, either way ik kom terug dichter, in kilometer 16 krijg ik terug aansluiting. Lang duurt dit echter niet want een kilometerke verder moet ik er terug af en definitief deze keer.
Kilometer 19, ik moet m’n tempo laten zakken en krijg het serieus lastig, met veel moeite houd ik m’n tempo boven de 13km/u…
Kilometer 21, we zijn terug op een slechte onverharde strook aangekomen, begin toch serieus te verlangen naar de streep…
Kilometer 21.1, nieuw PR op de halve marathon: 1:34:50 (4:21 sneller dan het vorige PR op de halve marathon).
Nog 6 kilometer doorzetten denk ik…
Het loopt allesbehalve lekker op deze onverharde strook, maar ik reken rap dat als ik m’n tempo boven de 12km/u kan houden dat ik dan zal eindigen onder m’n doeltijd van 2 uur 5 minuten… Plezierig is het lopen niet deze laatste kilometers, het is vooral een kwestie van op de tanden bijten. De laatste kilometer ruik ik de meet en kan ik de snelheid terug een stuk hoger leggen.
Ik beëindig de 26.98 km in 2 uur 2 minuten en 35 seconden (13.2km/u) en word daarmee 89e op 281 deelnemers.
Eerste helft van het deelnemersveld, onder de beoogde 2 uur 5 minuten en bovendien een klein half uurke sneller dan vorig jaar. Dik tevreden dus met dit resultaat. :)
Wedstrijdverloop
Het parcours is vandaag lichtjes anders dan op andere jaren waardoor het weliswaar een stuk zwaarder is dan op andere jaren, maar veel lopers (mezelf incluis) vonden het wel een mooier en meer gevariëerd parcours dan het "normale parcours".
