Posts Tagged ‘Oostende’

Oostende-Brugge Ten Miles (07/03)

Sunday, March 7th, 2010

M’n besttijd op een 10-miles afstand staat op 1u11’57” voor de start. Ik start vandaag, zoals vaak tegenwoordig, met tamelijk grote ambitie: graag zou ik ‘binnen’ zijn in 1u10′.

Als ik kijk op de Running Calculator betekent dit echter een evenwaardige prestatie van 42′ op de 10 kilometer afstand afklokken, een minuutje sneller dan m’n huidig PR op die afstand… Redelijk zot denk ik van u zelf zo’n doel te stellen maar ik heb woensdag op training alleen lopend 43′ uit m’n benen kunnen schudden en aangezien je in wedstrijd altijd iets meer kan is dit zot doel misschien toch wel niet onmogelijk denk ik, we gaan proberen dus, het zou immers echt super zijn om onder die 1u10′ te duiken…

De wedstrijd

Niet al te warm vandaag, naast de baselayer toch maar een shirt met lange mouwen aan gedaan ipv dat met korte mouwen dat ik eerst aanhad, dat is toch direct wat aangenamer. 10 minuutjes voor de start positioneer ik me helemaal vooraan in het startvak van ‘de trage lopers van vorig jaar’ zodanig dat ik toch niet al te veel moet drummen eenmaal de start is gegeven…

Het doel voor vandaag is 1u10′ wat betekent 4:20 min/km lopen oftewel 13.8k/u gemiddeld lopen.

Ik wil niet al te traag starten, ik weet immers dat de meeste lopers vertragen na de 1e kilometer en het doel is om verstandig te lopen vandaag: mee gaan met een goed groepje waar ik me wat kan in wegsteken voor de wind zodanig dat ik zelf niet al te veel moeite hoef te doen.

De eerste kilometer gaat al meteen hard: 4:07 (14.6k/u). Snel denk ik zeker voor zo’n lange wedstrijd, maar ik voel me nog heel goed, ik adem rustig, negeer de te snelle lopers die me voorbij schieten en probeer me te focussen op de loper voor me die een heel regelmatig tempo ontwikkelt…

In kilometer 2 ga ik Patrick Temmerman voorbij, hij was gestart in het vak van de snellere lopers van vorig jaar maar heeft gisteren een zware wedstrijd gelopen en is daar vandaag blijkbaar nog niet van bekomen.

Ik voel dat dit groepje te snel aan het lopen is voor me, maar het gat naar de lopers achter me is te groot om op hen te wachten, dus ik blijf tegen beter weten maar hangen in dit te snel groepje, we zien wel wanneer ik ontplof denk ik…

Het is ferm tegenwind en daardoor zakt de snelheid bij de koplopers van m’n groepje ietsje, ik ben er niet rouwig om…

De samenwerking in het groepje is niet optimaal, er word met schokken gelopen – zowaar een waar interval binnen de wedstrijd – om te proberen om er mensen van te lopen.

Op bepaalde momenten is het echt pokeren: doen alsof je het gat niet kan toelopen naar de lopers voor je om een ander het gat te laten toelopen en op het moment dat je denkt van die andere kunnen echt niet meer zelf het gat in een rukje toelopen om daarna te constanteren dat die anderen van daarnet toch ook weer aansluiten… psychologische oorlogsvoering zowaar… :)

Na de bevoorrading, het 8-kilometer punt, word het groepje uit elkaar gerukt door de mensen die over hebben, ik zie veel mensen van me weglopen, ik voel me nog goed en dicht nog eens het gaatje maar ik draai boven m’n toeren en laat bewust los zodanig dat ik kan een mooie basissnelheid blijven ontwikkelen de rest van de wedstrijd.

Samen met de andere gelosten lopen we een gelijkmatig tempo en komen zowaar nog een paar keer terug bij de snellere lopers voor ons maar eenmaal ze terug versnellen moeten wij er genadeloos terug af…

Het gat naar de snellere lopers voor ons is te groot nu en het spel van onregelmatig lopen begint nu ook onder ons, de gelosten. Ik loop nu aan de kop van het groepje en zie verschillende lopers in een ruk van me weg lopen, ik blijf koelbloedig, ik blijf vast tempo lopen en laat me niet verleiden om mee te gaan, ik dring een andere loper het tempo op in de hoop dat hij het gat naar de lopers voor ons gaat dichten… Op het moment dat ik zie dat het hem echt niet zal lukken voel ik me genoodzaakt om zelf een inspanning te leveren: ik besluit het te doen met een tussensprintje, efkes gaatje dichten aan 18km/u, lastig maar zo is het gat sneller toe en ben je er rapper vanaf… :)

Laatste kilometer, ik ruik de meet en verhoog m’n tempo, ik laat m’n medelopers achter en haal nog verschillende lopers voor me bij, het geeft me vleugels als ik zie dat m’n doeltijd van 1u10′ zowaar haalbaar lijkt, ik geef nog een klein zetje bij de laatste 100 meter en beĆ«indig de 16.14 km in 1 uur 9 minuten en 44 seconden (13.9k/u).

Super e!

M’n moeilijk doel van vandaag toch gehaald! Meer dan 2 minuten sneller dan m’n vorig PR op de 10 mijl (1u11’57”) en 13 (dertien!) minuten sneller dan vorig jaar.

afterparty: de tent sluiten met blog en facebook-friends

afterparty: de tent sluiten met blog en facebook-friends

Westrijdverloop

wedstrijdverloop: onregelmatig door psychologische oorlogsvoering

wedstrijdverloop: onregelmatig door psychologische oorlogsvoering

Weblogloperstraining Oostende (22/03)

Sunday, March 22nd, 2009

Philippe (alias Frank Spencer) was op het lumineuze idee gekomen om een event te organiseren waarop de mensen die in marathonvoorbereiding zijn gezamelijk hun lange voorbereidings-duurloop van 30 kilometer af te werken. Mensen die niet in marathonvoorbereiding zijn konden halverwege aansluiten (en mochten ook iets langer blijven slapen)… Ik koos voor halverwege aansluiten (oftewel de 15 kilometer)…

met een man of 40-50 door de straten van Oostende

met een man of 40-50 door de straten van Oostende

De mensen die deelnamen aan dit event hadden 2 karakteristieken gemeen: ze zijn gek van lopen en ze bloggen er over. Er waren zo’n 40 mensen aanwezig (waarvan ik eigenlijk maar een kleine helft kende, de andere lopers frequenteren wedstrijden in andere regio’s) die allemaal geweldig veel zin hadden in deze training. Het was heel plezierig ook om met zo’n grote bende dit loopje af te werken in een rustig tempo, puur genieten van socialisen, het ruisen van de zee en het rustieke Oostende.

Halverwege de loop (na een kilometer of 7 was er een bevoorrading voorzien waar we verwend werden met rijsttaart, water en sportdrank. Philippe stond ook te zwaaien met blonde Leffe voor de liefhebbers, maar er moest precies niemand daarvan hebben, wel enigzins begrijpelijk, nog 8 kilometer te lopen immers…)

We werkten het trainingsloopje van 14.71 kilometer af in 1 uur 26 minuten en 40 seconden (gemiddelde snelheid van 10.2 km/h)

Vertrekken langs de zeedijk, en langs binnen terug naar het startpunt

Vertrekken langs de zeedijk, en langs binnen terug naar het startpunt