Gisterenmiddag een kilo spaghetti gegeten in de kastart (bolognèse large) die er deze morgen op de weegschaal precies nog aanhangt, en donderdag 25 kilometer gelopen in 2 duurloopsessies (10 ’s middags en 15 ’s avonds), die zitten precies ook nog wat in m’n benen vandaag,.. 
Niet echt dé ideale voorbereiding dus en het wordt afwachten wat de wedstrijd gaat geven…
De wedstrijd
Het is de 7e wedstrijd van het SSP criterium vandaag: er is vandaag serieus geld te verdienen en dat is te zien, veel rappe mannen die naar deze loop zijn afgezakt. We kennen ons eigen niveau ondertussen al een beetje en ik dring dus niet aan om vooraan te staan vandaag, ik positioneer me ongeveer op de 15e startrij…
De start is snel en na de eerste kilometer komt er een onverharde strook aan, pfft dat loopt een stuk lastiger dan op de baan zeg, maar na een kleine 500 meter zijn we gelukkig van dit stuk onverhard verlost. Ik zie een 30 tal meter voor me Kurt lopen, ik denk het zou toch wel mooi zijn moest ik in z’n zog kunnen komen, ik plaats een kleine tussenversnelling en op geen tijd sluit ik aan in Kurt z’n zog. Langer dan een paar meter blijf ik daar echter niet hangen, het gat te snel toegelopen, ik moet er terug af…
Een goeie 2 kilometer ver en ik heb mezelf al opgeblazen… Ik kijk naar de hartslag en die is nochtans vrij laag naar wedstrijd-staaf-normen, maar ik krijg de hartslag blijkbaar niet hoger vandaag, te moe denk ik…
Ik verlaag m’n snelheid drastisch om lopers te laten terugkomen en in hun zog aan te pikken, ik zie een aantal groepjes me inhalen, telkens probeer ik aan te pikken maar gaat het toch iets te snel…
Na een paar groepjes zien gepasseerd te hebben gaat er me een loper voorbij die alleen loopt, hij loopt ongeveer 14km/u en zijn tempo is gelijkmatig, ik pik aan en ik kan blijven hangen, ideaal denk ik, vastbijten Peter!
Kilometer 6, er haalt ons een loper bij, hij neemt de kop over en de snelheid gaat de lucht in, ik breek en ik moet er af…
Even later moet ook m’n compagnon van daarnet de andere loper lossen. De afstand tussen m’n compagnon van weleer en mezelf blijft op ‘t eerste zicht even groot, maar het gat is toch ondertussen al een goeie 100 meter… pfft, gaatje toelopen denk ik?
Ik kijk achter me en zie een vrouw met rasse schreden naderen, ik laat even m’n tempo zakken en sluit bij haar aan als ze passeert, 14.5 km/u en meer zeg, pfft, gelukkig moet ik maar een goeie 100 meter blijven hangen in haar zog denk ik…
Even later ben ik terug bij m’n compagnon en ik zet me opnieuw in zijn zog, de vrouw loopt gelukkig te snel voor hem en hij laat ze van zich weglopen…
Kilometer 9, heb nog zo goed als geen kopwerk gedaan vandaag en ik ben ook niet van plan om vandaag nog voorbij die mens te gaan, ik ben al blij dat ik kan blijven hangen…
Er komt een world runner aansluiten, langzaamaan trekt hij het tempo op… Ik bijt op m’n tanden en begin serieus te verlangen naar de streep, het word een mentale kwestie blijven hangen of lossen, nog een goeie 5 kilometer denk ik, me nog een klein half uurke me vastbijten… Aangezien ik heel regelmatig op m’n horloge kijk slinken de kilometers traag, maar met de kilometers die verstrijken wordt m’n geschatte tijd om de streep te bereiken wel steeds korter…
Kilometer 14, we moeten over een stuk onverhard land langs een wei, er is slechts doorgang voor 1 loper, ik hang in laatste positie en zie de world runner van ons weglopen, de mens die nu al een goeie 10 kilometer voor me loopt laat begaan en na het stuk onverhard plaatst hij een serieuze tempoversnelling waardoor ik hem ook van me zie weglopen…
Ik denk ‘t is proper mij zo op die manier lossen, als hij gewoon tempo was blijven lopen die mens mocht hij gerust voor me over de streep komen, maar nu op deze manier, nee denk ik,… het gat voor me is een kleine 50 meter, met nog een goeie 500 meter naar de meet verhoog ik m’n tempo en ga hierdoor m’n compagnon en nog 2 andere mensen vlot voorbij, de world runner blijft net buiten schot…
Ik beëindig de 14.5 km in 1:02:55 (13.8km/u) en word daarmee 57e op 125 deelnemers…
toch nog maar een eindversnelling uit m'n benen geschud dus... nog 300 meter naar de meet: me aan 't focussen op de volgende loper om bij te halen...
Wedstrijdverloop
een goeie 12 kilometer vastbijten...
Na de wedstrijd loop ik nog even uit samen met Natalie: we zijn iets verstandiger en houden het uitlopen dan ook ietsje korter dan vorige week, slechts een kleine 3 kilometer uitgelopen deze keer…
even na de aankomst: in gesprek met Natalie en haar trainer.
