Canteclaeremarsen (Aktivia wandeling)
Afgesproken met Chris en Vincent vandaag om een Aktivia wandeling in Deinze te gaan lopen, redelijk vroeg opgestaan om naar Deinze te bollen want ze willen reeds om 9 uur vertrekken. Chris en mezelf kiezen voor de 18 kilometer en Vincent gaat voor de volle 32 kilometer.
We lopen een heel bescheiden tempo, maar in de eerste kilometers loopt het heel lastig voor me, de wedstrijd van gisteren zit nog serieus in m’n benen. Toch kan ik grotendeels m’n hartslag in zone 1 houden wat natuurlijk goed is maar zweten dat ik doe, nie normaal…
De wandeling verloopt grotendeels over verharde asfaltwegen en ook doorheen 1 mooi stukje natuur van iets meer dan een kilometer.
In gezelschap lopen zorgt er wel voor dat de kilometers voorbij vliegen en voor we het weten zit de wandeling er op. We moeten wel ergens misgelopen zijn want na een kleine 17 kilometer staan we terug aan ons startpunt, oeps, Vincent moet dus noodgedwongen toch een alternatief trainingsparcours gaan zoeken.
Maar ik ben in ieder geval blij dat de wandeling er op zit want op het einde draaide mijn benen verre van lekker rond…
Alpro Soja Leiemarathon
Het einde van de wandeling is niet zo ver van de start van de Alpro Soja Leiemarathon, samen met Chris loop ik dus even daarheen om te supporteren voor de deelnemende bloggers en facebookrunners die van start gaan.
Na even bijgepraat te hebben komt de tijd van het startschot steeds dichter bij. Chris zit nog niet aan haar kilometers die op haar schema staan voor vandaag en ze vraagt zouden we nog geen stukje meelopen… (de eerste kilometers wordt er een grote lus gemaakt en ter hoogte van kilometer 4 staat onze auto ongeveer).
We besluiten dus effe als toerist mee te lopen en ondertussen snuiven we ook met volle teugen even de sfeer van de marathon op…
Samen met Chris effe lopen in de Alpro Soja Leiemarathon
Na een minuut stilte wordt het startschot gegeven en ik verbaas me erover hoe traag er gestart wordt (in die 10 kilometer wedstrijdjes gaat er dat altijd zo heftig aan toe), maar hier is het natuurlijk veel verder dat de mensen moeten lopen, het is echt een kwestie van krachten sparen voor hetgeen nog moet komen.
Na de start zie ik een eind verder Gert lopen en besluit om toch maar even naar hem toe te lopen. De mensen die niet weten dat ik maar 4 kilometer ga lopen, kijken nu wel raar omdat ik hen toch aan een vrij hoog tempo hen daar even voorbij schiet…
Ondanks de kilometers van de wandeling die reeds in de benen zitten loopt het nu eigenlijk wel terug heel lekker – waar het daarnet op het einde van de wandeling eigenlijk totaal niet meer draaide, heb ik nu terug een heel fris gevoel in de benen. Heel raar dat als je groepen mensen voor je ziet lopen dit plots terug zo veel vlotter loopt.
Na een goeie 4 kilometer stoppen we met meelopen en wensen de mensen die wél de marathon lopen nog heel veel succes.
Respect voor de mensen die een marathon uitlopen, misschien waag ik me ooit ook eens aan het marathonavontuur, maar nu voel ik me er nog niet klaar voor en pas ik in ieder geval er voor nog even voor…