Posts Tagged ‘wedstrijd’

Levenslijnloop Sijsele (27/08)

zaterdag, augustus 28th, 2010

Ik voel me echt in topform, de hoogtestage in Wales heeft me precies deugd gedaan.

Bijna alle factoren zitten mee vandaag, het is nagenoeg ideaal weer, niet te koud niet te warm, iedere 2.5 kilometer is er bevoorrading, er zijn veel snelle lopers aanwezig (toch handig als je iemand kan volgen tov alleen lopen). Het enige wat niet volledig mee zit is het parcours: het is er weliswaar vlak maar we moeten iedere ronde over een stuk onverharde weg van een 300-tal meter, best lastig lopen daarop.

Maar bon, één ding weet ik zeker ik ga knallen vandaag, ik stel een tijd voorop van 42 minuten waarmee ik supertevreden zal zijn.

De 5 kilometer wedstrijd is drie kwartier voor de start van de 10 kilometer race, ik besluit de 5k race mee te lopen deels als opwarming deels als parcoursverkenning. De ronde die ik straks tijdens mijn wedstrijd 4x moet afleggen leg ik op die manier dus reeds 2 keer af. Het gaat wel tamelijk snel (~13km/u)  maar de hartslag zit nog in een lage zone 3. Het loopt super, na aankomst vrees ik wel een beetje dat het kwartiertje rust tot aan de “echte” race niet voldoende zal zijn om te herstellen en de hartslag voldoende te laten zakken.

De wedstrijd

Ik zie dat krekenloper Danny aanwezig is en ik twijfel geen moment om me achter hem te gaan posteren, ik weet uit het verleden dat hij een nagenoeg ideale haas is die zonder tempoversnellingen loopt. Ik positioneer me dus na Danny op de 4e startrij, buitenkant links van het startpak. Voor de start is er heel wat commotie, de seingever zegt dat er 4 ronden moeten gelopen worden en toont z’n volle hand met 5 vingers, wij lachen natuurlijk. :)

Maar bon er wordt afgeteld en voor de speaker erin slaagt aan 2 te komen zijn de eerste rijen reeds op gang geschoten, valse start denken Danny en ik en we blijven staan, maar de speaker telt voor en op 1 vertrekken we dan ook maar :)

Danny volgen tijdens de start

Danny volgen tijdens de start

Horden snelle starters lopen meteen van ons weg, maar het tempo van Danny zit zoals gewoonlijk direct goed, slechts een klein beetje boven de 15km/u, ideaal. Ik zit echt in een zetel en heb echt een gevoel van overschot maar besluit nu nog niet over te nemen omdat ik weet dat Danny in principe de betere loper van ons twee is. Ik blijf mooi in Danny’s zog, na de eerste kilometer komt het eerste onverhard eraan, ik heb daarnet het parcours verkend en weet dat het links best ligt, ik roep tegen Danny “aan de linkse kant lopen, daar ligt het het beste…” en even later roep ik “pas op binnen 100 meter ne grote plas”, handig als je het parcours al een beetje kent toch. :)

We zijn nu terug op de tarmac baan, Danny voert nog steeds het commando en achter me is een loper komen aansluiten die precies ook geen zin heeft om aan de kop te komen sleuren. Het waait best wel op dit stukje, ben blij dat ik me kan half verschuilen achter zn rug. We rapen verschillende snelle starters op die we ook terug snel achter laten, na het 2 kilometer punt zit ik echt nog superfris en besluit om toch ook maar even een kopbeurt te doen, even later merk ik dat ik alleen weg ben want Danny voel ik niet meer in m’n zog, voor me zie ik wel een aantal lopers, ik blijf doorlopen en schuif 4 plaatsen op.

Ik hang mij achter ne boom van een vent maar z’n licht is ook langzaam aan het uitgaan. Op het moment dat een dapalo aanpikt (die ik daarnet voorbijgestoven had) sluit ik bij hem aan. 3 kilometer punt, ik zie dat ik nog steeds boven de 15km/u aan het knallen ben. Als ik dit nog 2 kilometer kan volhouden dan kan ik m’n 5 kilometer PR scherper stellen denk ik.  (PR stond pre-wedstrijd op 20:01).  Weer die onverharde strook over, getver da loopt toch nie goe ze…

Op de tarmac moet ik even een gaatje laten vallen naar de Dapalo, Patrick Temmerman hangt in m’n zog maar maakt geen aanstalten om het gat te dichten. Ik schep m’n moed bijeen en loop het gat terug toe, nog 2K volhouden denk ik tot aan het 5K punt. Ik slaag er in de Dapolo te blijven volgen die een mooi vlak tempo aan het lopen is…

5 kilometer worden afgelegd in 19:43. Haha! Nieuw PR, 18 seconden sneller dan in Gent, yay!

M’n dag is nu eigenlijk reeds geslaagd, ik probeer de Dapalo weliswaar nog te volgen, maar kort na het 5k punt moet ik lossen. Patrick blijft achter me lopen, ik probeer m’n tempo zo hoog als mogelijk te houden en neem de onverharde strook voor m’n rekening. Kort nadat we weer op de verharde weg zijn vraag ik aan Patrick of ie nog over heeft, hij bevestigt en neemt het kopwerk een tijdje op zich.

In de rechte lijn naar de streep begint Patrick’s tempo ferm te zakken, ik had gehoopt om te kunnen blijven hangen tot na de onverharde strook maar ik wil ook het tempo niet te veel laten zakken want ik weet dat ik ook m’n 10k PR kan scherper stellen vandaag. Ik neem de kop op mij en trek het tempo terug wat de hoogte in, net voor de onverharde strook voel ik dat het beste er toch af is bij me, Patrick neemt terug over en slaat ongewild een gaatje van een paar meter. Ik probeer weliswaar naar hem toe te lopen, maar sneller dan wat ik nu loop lukt echt niet, blijven gaan op je eigen tempo dan maar denk ik…

Ik houd m’n tempo hoog en slaag er zelfs nog in om een paar lopers bij te halen en laat geen andere lopers terugkomen.

De streep komt in zicht, eindelijk denk ik! Ik zet nog een tandje bij en beëindig de 9.8 kilometer in 39:35 en word daarmee 24e op 117 deelnemers.

Ik neem in vliegende vlucht een flesje water aan en schiet me voorbij het hekken, nog 200 meter doortrekken om aan 10k te geraken denk ik. Een klein gastje uit het publiek volgt me en ik denk dat we beiden even moe zijn na die laatste 200 meter, ik moet lachen, deels met het jongetje deels omdat ik zo tevreden ben met m’n prestatie van vandaag. :)

10k in 40:11 (14.9km/u), nieuw PR, 41 seconden sneller dan in Stadsloop Gent.

Super dag, super tevreden en m’n ultieme doel komt nu echt wel binnen bereik! :)

Wedstrijdverloop

Wedstrijdverloop

Wedstrijdverloop

Race the train (21/08)

maandag, augustus 23rd, 2010

Endorfine junk goes international :)

Ik wou er effe tussenuit in het verlof en had op de website van 101 races to run before you die een item gezien over Race the train wat me onmiddelijk aansprak.

flyer

flyer

Race the train is een trail-run met als extra dat je ook probeert om sneller het parcours af te leggen dan een stoomtrein. Slechts een heel klein deel mensen slaagt er in om de trein te verslaan en ik zie het mezelf eigenlijk ook niet doen, als ik 11 km/u haal op een trail van meer dan 20k ben ik altijd al dik content. Maar ik zie het wel helemaal zitten om mee te doen aan de wedstrijd en er dus een reisje Wales rond te plannen, dus wedstrijd ingeschreven, hotel geboekt, das boot geboekt en off to Wales… :)

De wedstrijd

Ik weet niet of dit speciaal is aan trail runs maar nooit heb ik al mensen zien dringen aan de streep voor een trail run en hier in Wales staan ze ook 6 meter voor de meet te wachten en moet een seingever de mensen zelfs dichter roepen eenmaal het startuur nadert. Mij niet gelaten, ik wil wel best vooraan staan en positioneer me in de voorste regionen, ik weet best dat er veel mensen zijn die sneller zullen lopen dan mij, maar mensen inhalen kost meer energie dan mensen te zien voorbijsteken (wat dan wel weer mentaal zwaar is…).

aan de start...

aan de start...

De eerste 2 kilometer is over tarmac wegen alvorens het onverharde te gaan opzoeken. Als ik mezelf een kans wil geven om de trein te verslaan dan weet ik dat ik elke seconde die ik kan winnen zal nodig hebben,  de boodschap is dus zo snel mogelijk vertrekken en dit zo lang mogelijk vol te houden. Ik overdrijf mss wel een beetje in het snel vertrekken want ik zit vrij snel aan een hartslag te lopen die ik normaalgezien in 5K races benader, het tempo ligt heel hoog en ik voel meteen eenmaal op het onverharde gras aanbeland dat ik al diep in m’n reserves heb getast.

Ik pep me op om te blijven geven en tot kilometer 9 lukt het om een vrij behoorlijk tempo aan te houden. Op kilometer 10 moeten we op een steile berg, ik zit al 9 kilometer tegen de bovengrens van m’n hartslaglimiet te lopen en heb geen ruimte meer om in de bergop de hartslag verder te laten stijgen, het duurt dan ook niet lang voor ik op deze steil berg aan het wandelen moet gaan. Ik zie dat ik echter niet alleen ben die breek op deze berg.

Na het afleggen van kilometer 11 zitten we iets voorbij het keerpunt, ik zie op m’n Garmin dat ik 50′41″ onderweg ben, nie normaal denk ik, sebiets klop ik die trein nog (trein heeft 1u48′ nodig voor het parcours af te leggen). Ik weet wel niet precies hoe lang de wedstrijd is (de afstand is uitgedrukt in miles) maar ik denk bij kilometer 11 al voorbij ‘t keerpunt, ‘t zal wel ongeveer een halve marathon zijn zeker? Moet dus nog mogelijk zijn denk ik…

Ik blijf alles geven maar het terugkeren is toch wel een stuk zwaarder dan het doorgaan, het is constant balanceren op de flank van de berg op een smal paadje en bovendien is het ook goed aan ‘t regenen. Nie interessant voor brildragers, maar ik probeer zo goed en zo kwaad als ik kan doorheen de regendruppels te kijken (als ik ‘t op voorhand geweten had dat ‘t zo ging regenen, ‘k had zonder gelopen, goe geweten, maar ge kunt hem daar moeilijk te velde smijten e uwe bril…). In kilometer 14 staat een seingever, een grapjas want hij zegt “straight through the middle for the muddiest and wettest path”, ik natuurlijk door de midden van die modder, heel m’n schoenen vol morre, nie normaal. Kort daarna val ik in een afdaling (steunbeen verkeerd gezet of schoen niet genoeg grip door de modder van daarnet?) en whoops benen schieten alle twee de lucht in, pardoes op mijn gat… “Are you ok mate?” vraagt een loper in ‘t passeren… “yeah yeah” zeg ik en ik ga er weer verder tegenaan…

Ik durf na de val precies wel niet meer op het uiterste van de rand van het paadje te lopen (waar het het meest effen ligt) en loop nu ver constant op de scheve helling wat meer uitglijden tot gevolg heeft, gelukkig val ik wel niet meer nu. Het is constant aan het regenen, ik zie ver geen steek meer en ik denk ge moet u nu ook nie verongelukken omdat ge niets meer ziet e, een paar seconden halt gehouden om de bril dus effe te kuisen, niet dat ‘t veel helpt want de regendruppels zijn hier dik in Wales.

Kilometer 19, we verlaten de single track weg en komen terug op een breder pad. Zwaar aan ‘t afzien dat ik ben niet normaal (waarom doe ik mezelf dit toch iedere keer opnieuw weer aan denk ik). Ik hoor in de verte voor me de trein fluiten, ik kijk op m’n Garmin en zie dat 21k afleggen in 1u45 zeker nog haalbaar moet zijn, ondanks dat ik al ferm kapot zit haal ik nog alles uit m’n kas wat er in zit…

Kilometer 20 in 1:39:18, ik geloof er nog steeds in maar vind het wel verdacht dat we nog niet terug op de tarmac zijn…

Kilometer 21 in 1:43:49, de tijd is goed maar nog geen streep te zien…

De 1 uur 48 glijdt voorbij, ik weet dat de trein reeds moet binnen zijn nu, “fuck” denk ik…

Even later komt de streep toch nog in zicht en ik beëindig de 22.22 kilometer in 1 uur 49 minuten 21 seconden (12.2 km/u) en word daarmee 198e op 799 deelnemers.

net na de aankomst...

net na de aankomst...

Alles gegeven en blijkbaar serieus diep gegaan vandaag want m’n gemiddelde hartslag ligt hoger dan het hartslaggemiddelde wat ik anders haal in een 10k wedstrijd. Toch lichtjes ontgoocheld dat ik de trein niet gehaald heb, maar aan de andere kant toch wel heel tevreden met de gemiddelde snelheid. Met een gemiddelde van 11km/u ging ik eigenlijk al heel tevreden zijn op dit parcours en nu loop ik een gemiddelde van 12.2km/u op een zwaar geaccidenteerd parcours, ik kan eigenlijk nie anders dan supertevreden zijn met m’n behaald resultaat, maar toch e… (nooit content e :) )

compleet leeg gelopen...

compleet leeg gelopen...

Wedstrijdverloop

Wedstrijdverloop

Wedstrijdverloop