Peter de endorfine junkie

De eerste wedstrijd van het jaar staat op het programma vandaag: om nog te kunnen meedingen in het SSP runners criterium mag ik geen forfait meer laten gaan voor de resterende wedstrijden. Het is wel een serieus end lopen dat we moeten doen vandaag: 16 kilometer.

Op voorhand de uitslagen van het vorig jaar eens geraadpleegd en gezien dat de traagste loper 10.5k/u had gelopen, zou best wel eens kunnen dat ik laatste word dus…  De plaats waar ik eindig is eigenlijk totaal niet belangrijk voor me vandaag. Voor de start ben ik er zelfs helemaal niet zeker van of ik de 16 kilometer soieso wel in 1 stuk zal kunnen uitlopen… Het lopen van de wedstrijd op een comfortabele manier is dan ook het hoofddoel.

De wedstrijd

Ik postitioneer me helemaal op de laatste rij en start behouden aan een snelheid van iets boven de 10k/u. Ik  zie alle lopers van me wegstuiven. Direct zit ik meters achter. Ik besluit het me niet aan te trekken en gewoon mijn eigen tempo te lopen. Voort gaan op m’n eigen gevoel, als ik laatste daarvoor moet lopen, tant pis denk ik.

Na een 100-tal meter blijkt dat de start voor veel mensen toch te snel was, ik loop nog steeds m’n zelfde behouden tempo, maar ik begin veel lopers bij te halen die de kortere afstand van 5k lopen.

De 10e loper die ik bijhaal is er één van de lange afstand, dezelfde afstand wat ik zelf loop. Ik had me al half en half neergelegd bij het feit om laatste te worden vandaag en overweeg even om achter deze loper te blijven en er zo een Koen Vansteenkiste (gereputeerde laatste plaats loper) neer te zetten. De loper die ik bijhaal z’n snelheid zakt onder de 9 k/u. Ik zie het eigenlijk totaal niet zitten om de wedstrijd aan zo’n lage snelheid uit te strompelen, dus ga ik hem toch maar voorbij, comfortabel lopen met een goed gevoel is immers het hoofddoel vandaag.

Na een 2-tal kilometer gelopen te hebben begin ik op stoom te komen, de snelheid stijgt boven de 11k/u en ik haal verschillende groepjes lopers bij die ik meteen ook weer achterlaat.

Best toch wel veel wind vandaag, langs het fietspad dat we opmoeten in de open vlakte waait hij zwaar in het nadeel, pfft… In de andere richting blaast hij dan natuurlijk weer sterk in de rug, zalig lopen zo zonder veel moeite. :)

Na een goeie 8 kilometer te hebben afgelegd passeer ik de eerste maal aan de streep.

Ik stop even om een bekertje water te drinken. Ik zie dat er ook gekleurde drank staat. Is dat sportdrank? vraag ik aan de mens die daar achter de bevoorrading staat te staan, gewoon om iets te zeggen eigenlijk. Er van uitgaande dat hij ja gaat zeggen heb ik al bijna zo’n bekertje vast om het in 1 teug naar binnen te zwelgen. Tot m’n verwondering antwoord de man “Nee dat is bouillon”. Oeie denk ik, ik zie snel af van m’n plan om zo’n bekertje te pakken, het idee om halverwege de wedstrijd een tas hete bouillon naar binnen te gieten lijkt me niet zo’n goed plan… Toch maar een bekertje water dus… :)

Na de bevoorradings-stop zet ik terug aan, toch altijd moeilijk dat terug op gang geraken.

Jessie haar 5k wedstrijd zit er al een tijdje op maar ze loopt nog een eindje met me mee om uit te lopen na haar wedstrijd. Samen halen we aan het tempo van iets boven de 11k/u verschillende groepjes lopers bij. Aan de splitsing waar er moet gekozen worden tussen de ronde van 8k (een stuk serieus tegen wind) of de ronde van 5k (serieus meewind) kiest Jessie voor het stuk meewind. Ik heb geen keuze-mogelijkheid en ga terug op pad om een 2-tal kilometer tegen de wind op te lopen, pfft…

Eenmaal het stuk tegenwind is overwonnen kijk ik op m’n horloge. Nog een 3-tal kilometer denk ik, de euforie dat het me gaat lukken om de wedstrijd uit te lopen begint te spelen. Ik schat m’n inspanning naar de streep in en schakel een klein tandje hoger.

de aankomst...

Ik beëindig de 16,35 kilometer in 1:25:36 (11,4k/u) en word daarmee 29e op 44 deelnemers. Toch best wel een heel stuk harder dan ik op voorhand verwacht had, in een wedstrijd kan je toch blijkbaar altijd harder lopen dan op training. Best moe van het lopen maar toch blij dat ik er weer even bij was.

tegen een plaatselijke boom duwen om wat te stretchen...

Verschillende bekenden zeggen me nadien in de bar (na het horen van m’n gemiddelde snelheid) “Ah ge hebt op uw gemak gelopen”. Maar ik antwoord dat dat helemaal niet het geval was, weliswaar de ganse wedstrijd ietwat reserves gehouden, maar veel harder kon ik echt niet.

Proberen rusten vandaag en langzaam maar zeker de conditie verder opbouwen richting de volgende wedstrijd. Ik kijk er alvast naar uit.