Heel wat bekende mensen in het voor ons toch verre Geldrop (dorpje tegen Eindhoven) maar het is dan ook de moeite, er staat immers een mooie natuurloop op het programma. Jessie loopt de 10k. Veerle, Koen, Dirk, Johan en Luc lopen de marathon. Julie, Nico, Tiny (en zoon) lopen net als mezelf de 30k. Maurice mag nog steeds niet lopen wegens rugblessure maar komt wel dienst doen als fotograaf.
November is best een zware wedstrijdmaand geweest voor me en vandaag is het sluitstuk van die zware maand: een dertiger door de natuur, als dat maar goed komt… Volgende maand doe ik het alvast een stuk rustiger.
samen met Dirk in de sporthal...
Toen Dirk me zag zei hij tegen me: “je start zeker weer met grote ambities vandaag?”. Maar mijn ambities voor vandaag zijn eerder beperkt, ik heb gisteren al 12 kilometer gelopen en het doel vandaag is vooral om van de prachtige natuur te genieten. Een secundair doel in een wedstrijd blijft natuurlijk wel altijd de tijd die je over de afstand doet, met 2u30 of minder ben ik heel tevreden. (Al moet ik eerlijk bekennen dat ik op voorhand wel al eens aan 2u20 had gedacht om zo de top 10 binnen te sukkelen).
Het is wel best frisjes vandaag. De meeste lopers kiezen voor een lange broek, maar ik opteer toch maar voor een korte tight, dat loopt toch altijd wat makkelijker en met m’n lange kousen moeten eigenlijk enkel m’n knieën de frisse buitentemperatuur trotseren..
samen met Nico voor de start... Bij Nico is zn knie weliswaar bedekt, maar vallen zn kousen precies iets korter uit...
De wedstrijd
gepositioneerd op de 2e startlijn, ready to go, ik heb er wel zin in!
Ik kom vrij laat aan de start, maar kan me nog vrij makkelijk gaan positioneren op de 2e startlijn.
Johan Watty neemt nadrukkelijk de kop van het peleton, ik laat me niet verleiden om met hem mee te lopen en loop mee met een 2e peletonnetje… De eerste kilometer loopt lekker over asfalt, een stuk boven de 14km/u. Oei, da’s veel te snel Peter, ik laat het groepje los en ga toch maar iets trager lopen. Het volgende groepje lopers van een man of 10 haalt me bij en ik schuif mee in.
rustige start, het is nog ver dat we moeten...
Iets voorbij kilometer 2 komt de splitsing er aan, hier moet je kiezen voor 30 kilometer of 42 kilometer, de meesten gaan blijkbaar op pad voor de marathon, ik volg 2 lopers die op pad gaan voor de 30. Het tempo ligt hoog, maar ik zie niet direct lopers achter (of voor) me en blijf dus maar meelopen. Willem, één van de 2 lopers vraagt “welke afstand doen jullie?”. Ik antwoord “de 30, jij hopelijk hetzelfde anders ben je op de verkeerde weg.” De andere loper lacht…
De paden liggen er goed beloopbaar bij, maar de snelheden draaien terug rond de 14km/u, ik laat me meeslepen maar vraag me op dat moment al af hoe lang ik dit voor mij toch hoge tempo zal volhouden…
Kilometer 5, de bevoorrading. “Water!” roepen de vrijwilligers van aan de zijlijn. Ik heb mijn eigen drank mee dus ik laat de bevoorrading links (allee rechts) liggen, de andere 2 lopers nemen wel een bekertje water. Doordat ik niet stop ontstaat er een klein gaatje, ik loop door maar verlaag m’n tempo ietsje in de veronderstelling dat de andere 2 lopers me toch wel weer zullen bijhalen…
Willem komt heel vloeiend terug aansluiten en neemt resoluut de kop, ik volg. De andere loper krijgt het gaatje precies niet zo vloeiend toe en is op zichzelf aangewezen.
Ik dring niet aan om kop te doen, het gaat echt hard, Willem kijkt constant op z’n horloge en tikt iedere kilometer snelheden van net boven de 14km/u. Ik babbel even tegen m’n kompaan en wat ik daarnet al vermoedde dat hij een veel beter loper was dan mezelf bevestigt hij met z’n verhaal: hij loopt marathons ‘makkelijk’ onder de 3 uur en 15 kilometer legt ie af in 57 minuten (4 minuten sneller dan m’n besttijd op die afstand).
Ondanks de hoge snelheden is het echt wel genieten van de natuur, wat ligt die er prachtig bij, een zalig trainingsparcours hebben de mensen die hier wonen.
10 kilometer punt in 43:03, veel sneller dan de voorziene 50 minuten…
2e bevoorrading, we houden even in en Willem drinkt.
Moeilijker terrein, smalle paadjes en het zand ligt er wat los bij. Het lijkt Willem niet te deren, ik moet me forceren. Ik kan dit tempo misschien nog een 5-tal kilometer aan, maar zeker geen 20 meer. Ik besef dat ik Willem vroeg of laat ga moeten lossen en dat ik dit beter nu doe dan straks als ik compleet leeg ben. Ik wens Willem succes met z’n tocht en kies voor een rustiger tempo. Langzaam zie ik Willem meters winnen en de loper die we achterlieten aan de 5 kilometer bevoorrading zie ik langzaam terug dichter komen op me…
Veel single track wegjes in dit stukje (mooi) en hekkens die we open en toe moeten doen (veel afremmen en weer op gang trekken, lastig)… Even verder moeten we over een geïmproviseerde brug, smalle aaneengebonden takjes die gemeen liggen te glimmen. Die liggen er dus verrekt glad bij denk ik, een 300 tal meter lang, ik verklein mijn pas en hoop dat ik niet val…
14 kilometer gelopen, iets meer dan een uurtje onderweg…
Verder door bos en hei, de vermoeidheid begint blijkbaar toch te spelen, want ik sla een paar keer bijna mijn voeten om.
20 kilometer punt, laatste 10 kilometer afgelegd in 44:59, nog steeds best snel. De loper die we op het 5 kilometer punt achter lieten is heel dicht genaderd.
22 kilometer achter de rug, wat er al een tijdje zat aan te komen gebeurt, de loper die we aan de 5 kilometer bevoorrading achter lieten, haalt me bij. Ik zeg tegen hem dat ie goed ingedeeld heeft, veel zin om te praten heeft ie blijkbaar niet want hij snelt me voorbij zonder te antwoorden. Ik weet dat harder lopen dan wat ik nu aan het doen ben toch niet lukt dus probeer zelfs niet om aan te pikken. Toch effe een mentale opdoffer als er een loper je inhaalt en achterlaat, maar ik blijf zo goed en zo kwaad als het kan verder lopen…
Kilometer 23, begint precies toch een beetje te warm te worden met m’n handschoentjes, ze uitspelen en effe wandelen om ze in m’n broekzakje weg te moffelen. Terug optrekken, pfft, lastig om terug op gang te raken als je effe hebt ingehouden…
ik begin lopers in te halen die de 15 kilometer wedstrijd lopen...
Rond kilometer 25 begin ik veel lopers in te halen die de 15 kilometer afstand afleggen (en een uurtje later zijn gestart), ik heb het gevoel dat het niet vlot bij me loopt, maar het geeft me moed dat ik navigerend van links naar rechts deze 15 kilometer lopers vrij snel blijf vooruitgaan.
Maurice legt me vast op de gevoelige plaat... Nog 4 kilometer afzien nu...
Kilometer 26, ik spot Maurice die aan de kant staat te fotograferen. Het gaat goed Peter roept ie. Ik roep terug “stikkapot”…
Maurice gespot, effe zwaaien :)
Nog 4 kilometer denk ik…
We komen terug aan de brug die we in de start reeds na 1 kilometer over mochten, maar nu moeten we nog eerst even naar rechts. Ik vind dit volgende stuk van een 3-tal kilometer het lastigste stuk van heel de wedstrijd, we moeten een aantal heuveltjes overwinnen en het zand ligt er vrij los bij wat het navigeren tussen de 15-kilometer lopers moeilijk maakt… Pfft…
Ik geef er niet om dat we er bijna zijn, wat zijn deze laatste 10 kilometer lang geweest…
Nog een kilometertje over verharde weg naar de finish, zelfs op de voetpaden springen is nu lastig wat de kortste weg kiezen moeilijk maakt. De finish komt in zicht, yes, eindelijk zeg.
Ik beëindig de 30.37 kilometer in 2:15:45 (13.4k/u) en word daarmee 5e op 78 deelnemers. Moe maar tevreden en een stuk sneller dan wat ik op voorhand had durven hopen.
